Οὐκοῦν· ἐρῶ γὰρ αὖθις ἐν ὀλίγῳ συνενεγκὼν τῶν εἰρημένων τὸ πλάτος· ὅτε διὰ σημείων ἐπιστεύθη καὶ ἐπεγνώσθη Θεὸς, τῶν Ἰουδαϊκῶν ἐκφοιτήσας λαῶν, τότε δὴ πάντες αὐτὸν καὶ εἰς βασιλέα λαμβάνειν ἐπείγονται· ἀναβαίνει δὲ μόνος εἰς οὐρανοὺς καιρῷ τῷ πρέποντι τὴν τῆς βασιλείας ἐκφανεστέραν ἐπίδειξιν ἀποταμιευόμενος. <Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ ἐμβάντες εἰς πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ.> Παραδόξως ἀποτελεσθέντος τοῦ πρώτου σημείου, ῥίζα πάλιν καὶ ἑτέρου καὶ πρόφασις ἡ ἐπ᾽ ἐκείνῳ φυγή τε καὶ ἀναχώρησις οἰκονομικῶς εὑρίσκεται, καὶ πορεύεται, κατὰ τὸ γεγραμμένον, “ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν” ὁ θαυματουργός. ἐπειδὴ γὰρ ἐζητεῖτο μὲν εἰς βασιλέα παρὰ τῶν ἐπ᾽ ἐκείνῳ τῷ μεγάλῳ καταπεπληγμένων θαύματι, παρῃτεῖτο δὲ αὐτὸς τὰς ἐν κόσμῳ τιμὰς κατὰ τοὺς ἤδη προαποδοθέντας λόγους· ἔδει δὴ πάντως καὶ τόπων αὐτὸν, μᾶλλον δὲ ἁπάσης τῆς ἐκείνων ἀπανίστασθαι χώρας. ἵνα τοίνυν καὶ ἀποπλεῦσαι δοκῇ, καὶ τὸν τῶν ἐπιζητούντων ὑποχαυνώσῃ τόνον, προαποδημεῖν ἐπιτάττει τοῖς μαθηταῖς, ἀπομένει δὲ αὐτὸς εὐαφόρμως ἐπὶ τὸ ἐφεξῆς σημεῖον ἐρχόμενος· ἦν γὰρ δὴ καὶ λίαν ἐσπουδασμένον αὐτῷ τὸ διὰ πάσης ἀφορμῆς καὶ πράγματος βεβαιοῦν εἰς πίστιν τὴν ἐφ᾽ ἑαυτῷ τῶν ἀποστόλων τὸν νοῦν.
Μετάφραση
Λοιπόν· θα πω πάλι με λίγα λόγια, συνοψίζοντας το πλάτος των όσων ειπώθηκαν: όταν μέσω των σημείων πιστεύτηκε και αναγνωρίστηκε ως Θεός, έχοντας απομακρυνθεί από τα ιουδαϊκά πλήθη, τότε ακριβώς όλοι σπεύδουν να τον κάνουν βασιλιά. Αυτός όμως ανεβαίνει μόνος στους ουρανούς, ταμιεύοντας για τον κατάλληλο καιρό την πιο φανερή επίδειξη της βασιλείας του. <Και όταν βράδιασε, κατέβηκαν οι μαθητές του στη θάλασσα, και αφού μπήκαν σε πλοίο πήγαιναν απέναντι από τη θάλασσα στην Καπερναούμ.> Αφού επιτελέστηκε παραδόξως το πρώτο σημείο, η φυγή και η αναχώρηση εξαιτίας του βρίσκεται, κατά θεία οικονομία, να είναι ρίζα και αφορμή πάλι για ένα άλλο σημείο, και πορεύεται, σύμφωνα με το γεγραμμένο, «από δύναμη σε δύναμη» ο θαυματουργός. Διότι, επειδή ζητείτο για βασιλιάς από εκείνους που είχαν καταπλαγεί από εκείνο το μεγάλο θαύμα, αυτός όμως αρνιόταν τις κοσμικές τιμές σύμφωνα με όσα έχουν ήδη εξηγηθεί, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχωρήσει από τους τόπους αυτούς, ή μάλλον από ολόκληρη τη χώρα τους. Για να φανεί λοιπόν ότι απέπλευσε, και για να καταλαγιάσει την ένταση εκείνων που τον αναζητούσαν, διατάζει τους μαθητές να αναχωρήσουν νωρίτερα, ενώ αυτός παραμένει, προχωρώντας με εύλογη αφορμή στο επόμενο σημείο· διότι πράγματι ήταν μεγάλη του μέριμνα να στερεώνει στην πίστη προς αυτόν τον νου των αποστόλων με κάθε αφορμή και γεγονός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες