Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:19

Επομένως, είναι αναγκαίο να κλυδωνίζονται όσοι δεν βρίσκονται μαζί του, επειδή κατά κάποιον τρόπο αποκόπτονται, ή και φαίνεται να απομακρύνονται παραβαίνοντας τους θείους νόμους, και χωρίζονται εξαιτίας της αμαρτίας από Εκείνον που έχει τη δύναμη να σώζει. Λοιπόν, αν είναι βαρύ το να βρεθεί κανείς στο νοητό σκοτάδι, και αν είναι οδυνηρό να καταποντίζεται στην πικρή θάλασσα των ηδονών, ας δεχθούμε τον Ιησού· διότι αυτό θα μας απαλλάξει και από τους κινδύνους και από τη θανάσιμη αμαρτία. Και ο τύπος αυτών που ειπώθηκαν θα φανεί στα γεγονότα· θα έλθει, λοιπόν, οπωσδήποτε προς τους μαθητές. <Αφού λοιπόν είχαν κωπηλατήσει περίπου είκοσι πέντε ή τριάντα σταδίους, βλέπουν τον Ιησού να περπατά πάνω στη θάλασσα και να πλησιάζει στο πλοίο· και φοβήθηκαν. Εκείνος όμως τους είπε: Εγώ είμαι, μη φοβάστε.> Όταν πλέον χωρίζονται με μεγάλη απόσταση από την ξηρά, και αν κινδύνευαν ήταν εντελώς αδύνατο να διασωθούν· διότι βρίσκονταν ήδη στη μέση της θάλασσας· τότε ακριβώς εμφανίζεται σε αυτούς ο Χριστός, ως εξαιρετικά ποθητός· διότι έτσι προσέφερε τη σωτηρία ως εξαιρετική χάρη σε αυτούς που κινδύνευαν, αφού ο φόβος είχε ήδη αποκόψει κάθε τους ελπίδα για ζωή.

Και επιτιμούσε αυστηρά τους αγίους αποστόλους, λέγοντας: «Πού είναι η πίστη σας;» Διότι δεν έπρεπε να ταράζονται απολύτως καθόλου, εφόσον βρισκόταν μαζί τους ο Δεσπότης των πάντων, τον οποίο τρέμουν και μπροστά στον οποίο σείονται όλα τα δημιουργήματα. Αν πάλι πρέπει να παραθέσω και ένα άλλο παράδειγμα παρόμοιο με το πρώτο, θα το πω. Πρόσταξε τους αγίους αποστόλους να μπουν στο πλοιάριο και να προπορευθούν από αυτόν στην απέναντι όχθη της λίμνης. Και εκείνοι το έπραξαν αυτό αμελλητί. Αφού δε είχαν κωπηλατήσει περίπου τριάντα στάδια, λέει, βλέπουν τον Ιησού να περπατά πάνω στη θάλασσα, και κυριεύτηκαν από μεγάλο φόβο, νομίζοντας ότι αυτό που έβλεπαν ήταν κάποιο φάντασμα.

Διότι, όπως ακριβώς κατά τη διδασκαλία δεν άκουγαν τα πάντα μαζί με το πλήθος, έτσι και στα θαύματα δεν τα έβλεπαν όλα μαζί με το πλήθος. Επειδή έπρεπε αυτοί, που επρόκειτο να αναλάβουν την προστασία της οικουμένης, να έχουν κάτι περισσότερο από τους υπολοίπους. «Και ποια θαύματα είδαν μόνοι τους;» θα ρωτήσει κάποιος. Τη Μεταμόρφωση στο όρος, αυτό εδώ το θαύμα στη θάλασσα, και τα όσα έγιναν μετά την Ανάσταση, τα οποία είναι πολλά και μεγάλα. Εγώ όμως συμπεραίνω και άλλα από αυτά. Κατευθύνονταν, λοιπόν, προς την Καπερναούμ, χωρίς να γνωρίζουν κάτι με σαφήνεια, αλλά με την προσδοκία να τον βρουν εκεί ή ακόμη και στη μέση του πλου. Αυτό ακριβώς υπαινίχθηκε ο Ιωάννης λέγοντας ότι είχε ήδη σκοτεινιάσει και ο Ιησούς δεν είχε έρθει σε αυτούς, ενώ η θάλασσα είχε φουρτουνιάσει επειδή φυσούσε δυνατός άνεμος. Τι παθαίνουν, λοιπόν, εκείνοι; Ταράζονται· διότι πολλά ήταν αυτά που τους ανάγκαζαν να το πάθουν αυτό, και από πολλές πλευρές· αφενός από την ώρα, διότι επικρατούσε σκοτάδι· αφετέρου από την τρικυμία, διότι η θάλασσα αγρίευε· έπειτα από τον τόπο, διότι δεν βρίσκονταν κοντά στη στεριά, αλλά είχαν κωπηλατήσει περίπου είκοσι πέντε στάδια· και, τέλος, από το παράδοξο γεγονός, διότι τον βλέπουν να περπατά πάνω στη θάλασσα. Σε αυτούς λοιπόν, που είχαν ταραχθεί σφόδρα, λέει: «Εγώ είμαι, μη φοβάστε». Για ποιο λόγο λοιπόν εμφανίστηκε; Για να δείξει ότι αυτός είναι που θα καταπαύσει την τρικυμία. Διότι αυτό φανέρωσε ο ευαγγελιστής λέγοντας ότι: «Ήθελαν να τον παραλάβουν στο πλοίο· και αμέσως το πλοίο βρέθηκε κοντά στη στεριά».

«Αφού λοιπόν κωπηλάτησαν περίπου είκοσι πέντε ή τριάντα στάδια, βλέπουν τον Ιησού να περπατά πάνω στη θάλασσα και να πλησιάζει στο πλοίο· και φοβήθηκαν. Εκείνος όμως τους λέει: Εγώ είμαι, μη φοβάστε. Ήθελαν, λοιπόν, να τον πάρουν μέσα στο πλοίο, και αμέσως το πλοίο βρέθηκε στη στεριά προς την οποία πήγαιναν.» Ο μεν Κύριος ανεβαίνει στο όρος μόνος του, για να δοκιμάσει, όπως είπαμε, τον πόθο των μαθητών, εάν τον αναζητούν. Αυτοί δε, τον περιμένουν μέχρι αργά το βράδυ, προσδοκώντας ότι θα έρθει· επειδή όμως δεν ήρθε, δεν αντέχουν άλλο, αλλά, παρακινούμενοι από τον πόθο για την αναζήτησή του, μπαίνουν στο πλοίο. Διότι ο ευαγγελιστής δεν ανέφερε τον χρόνο απλώς και τυχαία, αλλά μέσω αυτού φανερώνει τη σφοδρή αγάπη τους, ότι ούτε το βράδυ δεν τους συγκράτησε.