Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:21

Παρατήρησε, λοιπόν, ότι ο Χριστός δεν εμφανίζεται σε αυτούς που βρίσκονται στο πλοίο αμέσως μόλις απέπλευσαν, ούτε στην αρχή των κινδύνων, αλλά όταν είχαν απομακρυνθεί κατά πολλά στάδια από την ξηρά. Διότι η χάρη του Σωτήρος δεν μας επισκέπτεται αμέσως μόλις αρχίζει η περίσταση που μας ταράσσει, αλλά όταν ο φόβος φτάσει στο αποκορύφωμά του, και ο κίνδυνος φαίνεται πλέον ανυπέρβλητος, και βρισκόμαστε, ας πούμε, εν μέσω των κυμάτων των θλίψεων. Τότε ακριβώς και απροσδόκητα εμφανίζεται ο Χριστός, και καταστέλλει τον φόβο, και μας απαλλάσσει από κάθε κίνδυνο, μεταβάλλοντας τα δεινά με άρρητη δύναμη, σαν να φέρνει την ευθυμία μέσα σε γαλήνη. «Ήθελαν λοιπόν να τον παραλάβουν στο πλοίο, και αμέσως το πλοίο βρέθηκε στην ξηρά προς την οποία κατευθύνονταν». Ο Κύριος δεν απαλλάσσει μόνο τους ναυτιλλομένους από τους κινδύνους, εμφανιζόμενος σε αυτούς παραδόξως, αλλά τους ελευθερώνει πλέον και από τον κόπο και τον ιδρώτα, προσορμίζοντας το πλοίο στην απέναντι γη με τη θεοπρεπή του δύναμη. Διότι αυτοί περίμεναν ότι, κωπηλατώντας ακόμα, με δυσκολία θα μπορούσαν να διαπλεύσουν, αλλά Εκείνος τους απαλλάσσει και από αυτούς τους κόπους, αναδεικνυόμενος σε αυτούς ως δημιουργός πολλών θαυμάτων σε ελάχιστο χρόνο, προς πλήρη βεβαίωσή τους. Επομένως, όταν ο Χριστός εμφανίζεται και μας επιλάμπει, θα κατορθώσουμε χωρίς κόπο ακόμη και αυτό που υπερβαίνει την ελπίδα μας, και εμείς που κινδυνεύουμε επειδή δεν Τον έχουμε μαζί μας, δεν θα έχουμε πλέον ανάγκη από κανέναν πρόσθετο κόπο για να κατορθώσουμε τα ωφέλιμα, με την δική Του παρουσία.

Διότι, όπως ακριβώς κατά τη διδασκαλία δεν άκουγαν τα πάντα μαζί με το πλήθος, έτσι και στα θαύματα δεν τα έβλεπαν όλα μαζί με το πλήθος. Επειδή έπρεπε αυτοί, που επρόκειτο να αναλάβουν την προστασία της οικουμένης, να έχουν κάτι περισσότερο από τους υπολοίπους. «Και ποια θαύματα είδαν μόνοι τους;» θα ρωτήσει κάποιος. Τη Μεταμόρφωση στο όρος, αυτό εδώ το θαύμα στη θάλασσα, και τα όσα έγιναν μετά την Ανάσταση, τα οποία είναι πολλά και μεγάλα. Εγώ όμως συμπεραίνω και άλλα από αυτά. Κατευθύνονταν, λοιπόν, προς την Καπερναούμ, χωρίς να γνωρίζουν κάτι με σαφήνεια, αλλά με την προσδοκία να τον βρουν εκεί ή ακόμη και στη μέση του πλου. Αυτό ακριβώς υπαινίχθηκε ο Ιωάννης λέγοντας ότι είχε ήδη σκοτεινιάσει και ο Ιησούς δεν είχε έρθει σε αυτούς, ενώ η θάλασσα είχε φουρτουνιάσει επειδή φυσούσε δυνατός άνεμος. Τι παθαίνουν, λοιπόν, εκείνοι; Ταράζονται· διότι πολλά ήταν αυτά που τους ανάγκαζαν να το πάθουν αυτό, και από πολλές πλευρές· αφενός από την ώρα, διότι επικρατούσε σκοτάδι· αφετέρου από την τρικυμία, διότι η θάλασσα αγρίευε· έπειτα από τον τόπο, διότι δεν βρίσκονταν κοντά στη στεριά, αλλά είχαν κωπηλατήσει περίπου είκοσι πέντε στάδια· και, τέλος, από το παράδοξο γεγονός, διότι τον βλέπουν να περπατά πάνω στη θάλασσα. Σε αυτούς λοιπόν, που είχαν ταραχθεί σφόδρα, λέει: «Εγώ είμαι, μη φοβάστε». Για ποιο λόγο λοιπόν εμφανίστηκε; Για να δείξει ότι αυτός είναι που θα καταπαύσει την τρικυμία. Διότι αυτό φανέρωσε ο ευαγγελιστής λέγοντας ότι: «Ήθελαν να τον παραλάβουν στο πλοίο· και αμέσως το πλοίο βρέθηκε κοντά στη στεριά».

Ο δε Ιωάννης λέγει ότι: «Ήθελαν να τον παραλάβουν στο πλοίο, και αμέσως το πλοίο βρέθηκε στη γη, προς την οποία κατευθύνονταν»· δηλώνοντας ακριβώς το ίδιο πράγμα. Επομένως, ενώ εκείνοι επρόκειτο να βρεθούν στη στεριά, επιβιβάστηκε στο πλοίο. Αφού κατέβηκε, λοιπόν, από το πλοίο, πορευόταν προς αυτόν, χαίροντας όχι τόσο για το ότι περπατούσε πάνω στα ύδατα, όσο για το ότι κατευθυνόταν προς αυτόν. Και αφού υπερίσχυσε του μεγαλύτερου, επρόκειτο να πάθει κακό από το μικρότερο, εννοώ δηλαδή από την ορμή του ανέμου, και όχι της θάλασσας.

«Αφού λοιπόν κωπηλάτησαν περίπου είκοσι πέντε ή τριάντα στάδια, βλέπουν τον Ιησού να περπατά πάνω στη θάλασσα και να πλησιάζει στο πλοίο· και φοβήθηκαν. Εκείνος όμως τους λέει: Εγώ είμαι, μη φοβάστε. Ήθελαν, λοιπόν, να τον πάρουν μέσα στο πλοίο, και αμέσως το πλοίο βρέθηκε στη στεριά προς την οποία πήγαιναν.» Ο μεν Κύριος ανεβαίνει στο όρος μόνος του, για να δοκιμάσει, όπως είπαμε, τον πόθο των μαθητών, εάν τον αναζητούν. Αυτοί δε, τον περιμένουν μέχρι αργά το βράδυ, προσδοκώντας ότι θα έρθει· επειδή όμως δεν ήρθε, δεν αντέχουν άλλο, αλλά, παρακινούμενοι από τον πόθο για την αναζήτησή του, μπαίνουν στο πλοίο. Διότι ο ευαγγελιστής δεν ανέφερε τον χρόνο απλώς και τυχαία, αλλά μέσω αυτού φανερώνει τη σφοδρή αγάπη τους, ότι ούτε το βράδυ δεν τους συγκράτησε.