χρῆναί φημι τοιγαροῦν τὸν τοῖς ἴχνεσιν ἀκολουθεῖν ἐθέλοντα τοῦ Χριστοῦ, καὶ κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἀνθρώπῳ πρὸς τὸν ἐν ἐκείνῳ διαπλάττεσθαι τύπον, μὴ φιλοκόμπως ἐπείγεσθαι διαζῆν, μηδὲ εἰς θήραν ἐπαίνων ἐξέλκεσθαι ποιοῦντα τὴν ἀρετὴν, μηδὲ εἰ παράδοξόν τινα καὶ λίαν ἐξησκημένον ἐπανέλοιτο βίον, οὐ μετρίως δοξάζεσθαι διὰ τοῦτο φιλεῖν, ἀλλὰ μόνοις ὁρᾶσθαι θέλειν τοῖς τῆς θεότητος ὀφθαλμοῖς ἀπογυμνούσης τὰ κρυπτὰ, καὶ τὸ λεληθότως ἐπιτελεσθὲν εἰς ἐμφανεστάτην ἀγούσης κατάληψιν. <Ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοιάρια καὶ ἦλθον εἰς Καφαρναοὺμ ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν.> Ἀκολουθοῦσιν οὗτοι θαυμασταὶ μὲν ἴσως τῶν σημείων ὑπάρχοντες, οὐ μὴν εἰς τὸ χρῆναι πιστεύειν τὴν ἐξ αὐτῶν ὠφέλειαν δεχόμενοι, ἀλλ᾽ ὥσπερ τινὰ τῷ παραδοξοποιῷ τὴν ἀντίδοσιν διὰ τοῦ καὶ μόνον αὐτὸν ἐπαινεῖν οὐκ ἀνεθέλητον προσκομίζοντες. φρενὸς δὲ τοῦτο νόσημα ψυχρὸν, καὶ ψυχῆς οὐδαμόθεν ἐπὶ τὴν τοῦ συμφέροντος αἵρεσιν παιδαγωγεῖσθαι κατειθισμένης. αἴτιον δὲ τούτων αὐτοῖς, τὸ μόνον ἐπιτέρπεσθαι ταῖς τῆς σαρκὸς ἡδοναῖς, καὶ τροφῇ μᾶλλον τῇ εὐτελεστάτῃ καὶ προσκαίρῳ προθύμως ἐπιπηδᾶν, ἤγουν τοῖς πνευματικοῖς ἐπιτρέχειν ἀγαθοῖς, καὶ πειρᾶσθαι κερδαίνειν, ὅσα πρὸς ζωὴν ἂν ἀποτρέφῃ τὴν αἰώνιον.
Μετάφραση
Λέω λοιπόν ότι πρέπει αυτός που θέλει να ακολουθεί τα ίχνη του Χριστού, και, όσο είναι δυνατόν σε άνθρωπο, να διαπλάθεται σύμφωνα με το πρότυπό Του, να μην επιδιώκει να ζει με κομπασμό, ούτε να παρασύρεται στο κυνήγι επαίνων εφαρμόζοντας την αρετή, ούτε, εάν έχει επιλέξει έναν ασυνήθιστο και υπερβολικά ασκητικό βίο, να του αρέσει να δοξάζεται υπέρμετρα γι' αυτό, αλλά να επιθυμεί να θεάται μόνο από τα μάτια της θεότητας, η οποία αποκαλύπτει τα κρυφά και φέρνει σε καταφανέστατη γνώση εκείνο που επιτελέστηκε στα κρυφά. <Όταν λοιπόν είδε ο όχλος ότι ο Ιησούς δεν είναι εκεί ούτε οι μαθητές του, μπήκαν και οι ίδιοι στα πλοιάρια και ήλθαν στην Καπερναούμ ζητώντας τον Ιησού.> Αυτοί Τον ακολουθούν επειδή ίσως είναι θαυμαστές των σημείων, όχι όμως επειδή δέχονται την ωφέλεια από αυτά ώστε να πιστέψουν, αλλά προσφέροντας στον θαυματουργό μια δήθεν ανταπόδοση, απλώς και μόνο επαινώντας Τον. Αυτό όμως είναι ψυχρό νόσημα του νου και μιας ψυχής που καθόλου δεν έχει συνηθίσει να εκπαιδεύεται στην επιλογή του πραγματικά ωφέλιμου. Αιτία για όλα αυτά είναι το ότι ευφραίνονται μόνο με τις ηδονές της σάρκας και ορμούν με προθυμία μάλλον στην πιο ευτελή και πρόσκαιρη τροφή, αντί να προστρέχουν στα πνευματικά αγαθά και να προσπαθούν να κερδίσουν όσα ανατρέφουν για την αιώνια ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες