Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:4

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν ᾿Ιουδαίων.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Σημειωτέον δὲ, ὅτι τὴν Τιβεριάδος λίμνην θάλασσαν ἀποκαλεῖ, τοῖς τῆς θείας γραφῆς ἑπόμενος λόγοις· “τὰ γὰρ ”συστήματα τῶν ὑδάτων θαλάσσας” ἐκάλεσεν ὁ Δημιουργός· ἀδιαφορεῖ δὲ πολλάκις καὶ ὁ παρὰ τοῖς ἔξω λόγος, ὡς καὶ λίμνην ἔσθ᾽ ὅτε τὴν θάλασσαν ὀνομάζειν οὐ παραιτεῖσθαί τινας. <Ἠκολούθει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολὺς, ὅτι ἐθεώρουν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων· ἀνῆλθε δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.> Ὅτε γὰρ τῶν Ἱεροσολύμων ἐκπεφοίτηκεν ὁ Χριστὸς, κατὰ τὸ ἐν προφήταις εἰρημένον “Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν ”μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου,” ὅτε τὸν ἀπειθῆ καὶ δυσήνιον τῶν Ἰουδαίων ἀπολακτίσας λαὸν τοῖς ἀλλογενέσιν ἑαυτὸν ἐχαρίζετο, τότε πολὺς μὲν ὄχλος ἀκολουθεῖ. ἄνεισι δὲ καὶ εἰς ὄρος αὐτὸς, κατ᾽ ἐκεῖνο δὴ πάντως ὅπερ εἴρηκε φθάσας “Κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω ”πρὸς ἐμαυτόν.” ὑψώθη μὲν γὰρ ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἰς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναβαίνων σταυρόν· ὑψώθη δὲ πάλιν ἑτέρως, καθάπερ εἰς ὄρος ἀναβεβηκὼς τὴν θεοπρεπῆ τιμήν τε καὶ δόξαν· οὐ γὰρ ὡς ἄνθρωπον ἀτιμάζομεν κατὰ τὸν Ἰσραὴλ, ἀλλ᾽ ὡς Θεὸν καὶ Σωτῆρα καὶ Κύριον προσκυνοῦμεν ἡμεῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει να σημειωθεί ότι αποκαλεί τη λίμνη της Τιβεριάδος θάλασσα, ακολουθώντας τα λόγια της Θείας Γραφής: διότι «τα συστήματα των υδάτων τα ονόμασε θάλασσες» ο Δημιουργός. Συχνά δε και η θύραθεν γραμματεία δεν κάνει διάκριση, ώστε μερικές φορές κάποιοι δεν διστάζουν να ονομάζουν τη θάλασσα λίμνη. <Τον ακολουθούσε δε πολύ πλήθος, επειδή έβλεπαν τα θαύματα που έκανε στους ασθενείς. Ανέβηκε δε στο όρος ο Ιησούς, και εκεί καθόταν με τους μαθητές του. Ήταν δε κοντά το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.> Διότι, όταν ο Χριστός αναχώρησε από τα Ιεροσόλυμα, σύμφωνα με αυτό που έχει ειπωθεί στους προφήτες «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομιά μου», όταν, αφού απέρριψε τον απειθή και δύστροπο λαό των Ιουδαίων, δώρισε τον εαυτό του στους αλλογενείς, τότε τον ακολουθεί πολύ πλήθος. Ανεβαίνει δε και ο ίδιος στο όρος, οπωσδήποτε σύμφωνα με εκείνο που είχε πει προηγουμένως: «Και εγώ, εάν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου.» Διότι υψώθηκε μεν από τη γη, ανεβαίνοντας στον σταυρό υπέρ ημών. υψώθηκε δε πάλι και με άλλον τρόπο, σαν να ανέβηκε σε όρος αποκτώντας τη θεοπρεπή τιμή και δόξα. διότι δεν τον ατιμάζουμε ως άνθρωπο όπως ο Ισραήλ, αλλά εμείς τον προσκυνούμε ως Θεό, Σωτήρα και Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν» «καὶ ἦν τις βασιλικὸς οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καφαρναούμ», ὅτε εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς «πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ» καὶ ἐπίστευσεν καὶ ἰάθη ὁ παῖς. καὶ λέγει τὸ εὐαγγέλιον «〈τοῦτο〉 δεύτερον πάλιν σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν». «μετὰ τοῦτο ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων (οἶμαι δὲ ὅτι περὶ ἄλλης ἑορτῆς Ἰουδαίων λέγει, ἢ Πεντηκοστῆς ἢ σκηνοπηγιῶν) καὶ ἀνέβη Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα», ὅτε ἐπὶ τῆς προβατικῆς κολυμβήθρας ἐλθὼν ἐν σαββάτῳ ἰάσατο τὸν τριάκοντα ὀκτὼ ἔτεσιν ἐν ἀσθενείᾳ παραλελυμένον. ἀπ᾽ ἐντεῦθεν λοιπὸν πληρωθέντος τοῦ δεκτοῦ ἐνιαυτοῦ ἤρξαντο αὐτὸν διώκειν ἐξότε τὸν ἐπὶ τῆς κολυμβήθρας παραλυτικὸν ἰάσατο ἐν σαββάτῳ· εἶτα πάλιν λέγει «ἐπὶ πλεῖον ἐδίωκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ θεῷ». πῶς οὖν οὐ καταγνωστέαι αἱ αἱρέσεις ἐλλιπῆ ποιοῦσαι τὸν υἱὸν πρὸς τὸν πατέρα; «ἴσον» γὰρ [φασίν] «ἑαυτὸν ποιῶν τῷ θεῷ», λέγει τὸ εὐαγγέλιον. «μετὰ δὲ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος, ἠκολούθει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὁρῶντες τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. ἀνῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ὄρος καὶ ἐκεῖ ἐκαθέζετο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. ἦν δὲ 〈ἐγγὺς〉 τὸ Πάσχα ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«και μετά τις δύο ημέρες ήλθε στη Γαλιλαία» «και υπήρχε κάποιος βασιλικός του οποίου ο γιος ασθενούσε στην Καπερναούμ», όταν του είπε ο Ιησούς: «Πήγαινε, ο γιος σου ζει» και πίστεψε και θεραπεύτηκε το παιδί. Και λέει το Ευαγγέλιο: «〈Αυτό〉 το δεύτερο πάλι σημείο έκανε ο Ιησούς, όταν ήλθε από την Ιουδαία στη Γαλιλαία». «Μετά από αυτό υπήρχε εορτή των Ιουδαίων (θεωρώ δε ότι μιλάει για άλλη εορτή των Ιουδαίων, είτε για την Πεντηκοστή είτε για τη Σκηνοπηγία) και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα», όταν, ερχόμενος στην Προβατική κολυμβήθρα κατά την ημέρα του Σαββάτου, θεράπευσε τον επί τριάντα οκτώ έτη ασθενούντα παραλυτικό. Από εκεί και έπειτα λοιπόν, αφού συμπληρώθηκε ο δεκτός ενιαυτός, άρχισαν να τον διώκουν, αφότου θεράπευσε τον παραλυτικό στην κολυμβήθρα το Σάββατο· έπειτα πάλι λέει: «Γι' αυτό τον καταδίωκαν ακόμη περισσότερο οι Ιουδαίοι τον Ιησού, διότι όχι μόνο κατέλυε το Σάββατο, αλλά και αποκαλούσε τον Θεό δικό του Πατέρα, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό». Πώς, επομένως, δεν είναι αξιοκατάκριτες οι αιρέσεις που καθιστούν τον Υιό ελλιπή ως προς τον Πατέρα; Διότι [λέγουν] «κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό», αναφέρει το Ευαγγέλιο. «Μετά δε από αυτά, ανεχώρησε ο Ιησούς πέρα από τη θάλασσα της Γαλιλαίας, δηλαδή της Τιβεριάδος, και τον ακολουθούσε πολύ πλήθος, επειδή έβλεπαν τα σημεία που έκανε στους ασθενείς. Ανέβηκε λοιπόν ο Ιησούς στο όρος και εκεί καθόταν μαζί με τους μαθητές του. Και ήταν 〈εγγύς〉 το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνος ὁ δῆμος ὁ παρὰ τῷ Ματθαίῳ οὕτως, ἀλλ᾽ ἄκουε πῶς. Ἐξεπλήσσοντο πάντες ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, φησὶν, ὅτι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων. Τί δήποτε δὲ τὸ ὄρος καταλαμβάνει νῦν, καὶ ἐκεῖ κάθηται μετὰ τῶν μαθητῶν; Διὰ τὸ μέλλον ἔσεσθαι σημεῖον. Τὸ δὲ τοὺς μαθητὰς ἀναβῆναι μόνους, κατηγορία τοῦ πλήθους ἦν οὐκ ἀκολουθήσαντος αὐτῷ. Οὐ τούτου δὲ ἕνεκεν μόνον τοῦτο ποιεῖ, τὸ ὄρος καταλαμβάνων, ἀλλὰ καὶ παιδεύων ἡμᾶς ἀεὶ διαναπαύεσθαι ἀπὸ τῶν θορύβων καὶ τῆς ἐν μέσῳ ταραχῆς· ἐπιτήδειον γὰρ πρὸς φιλοσοφίαν ἐρημία. Πολλάκις δὲ καὶ μόνος αὐτὸς τὸ ὄρος καταλαμβάνει, καὶ διανυκτερεύει καὶ εὔχεται, διδάσκων ἡμᾶς ὅτι τὸν μάλιστα Θεῷ προσιόντα πάσης ἀπηλλάχθαι δεῖ ταραχῆς, καὶ καιρὸν καὶ τόπον θορύβου καθαρὸν ἐπιζητεῖν. Καὶ ἦν ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων. Πῶς οὖν οὐκ ἀναβαίνει εἰς τὴν ἑορτὴν, φησὶν, ἀλλὰ πάντων ἐπειγομένων εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, αὐτὸς εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἔρχεται, καὶ οὐκ αὐτὸς μόνος, ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητὰς ἄγων, καὶ ἐκεῖθεν εἰς Καπερναούμ; Ἠρέμα λοιπὸν ὑπεξέλυε τὸν νόμον, ἀφορμὴν λαμβάνων ἀπὸ τῆς Ἰουδαϊκῆς πονηρίας. Καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς, ὁρᾷ ὄχλον πολύν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν ενήργησε έτσι εκείνο το πλήθος που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, αλλά άκου πώς: «Εκπλήσσονταν όλοι», λέει, «για τη διδασκαλία του, διότι τους δίδασκε ως έχων εξουσία». Και για ποιον άραγε λόγο ανεβαίνει τώρα στο όρος και κάθεται εκεί με τους μαθητές του; Εξαιτίας του σημείου που επρόκειτο να συμβεί. Το ότι ανέβηκαν μόνοι τους οι μαθητές, αποτελούσε κατηγορία εναντίον του πλήθους που δεν τον ακολούθησε. Δεν το πράττει όμως μόνο γι' αυτόν τον λόγο, το να καταφεύγει δηλαδή στο όρος, αλλά και για να μας διδάξει να αναπαυόμαστε πάντοτε από τους θορύβους και την ταραχή του κόσμου· διότι η ερημία είναι τόπος κατάλληλος για πνευματική φιλοσοφία. Πολλές φορές, εξάλλου, και ο ίδιος καταφεύγει μόνος του στο όρος, διανυκτερεύει και προσεύχεται, διδάσκοντάς μας ότι εκείνος που προσεγγίζει περισσότερο τον Θεό οφείλει να έχει απαλλαγεί από κάθε ταραχή και να αναζητά χρόνο και τόπο ελεύθερο από θόρυβο. Και πλησίαζε το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων. Πώς λοιπόν δεν ανεβαίνει στην εορτή, λέγει, αλλά, ενώ όλοι σπεύδουν προς τα Ιεροσόλυμα, αυτός έρχεται στη Γαλιλαία, και όχι μόνος του, αλλά έχοντας μαζί του και τους μαθητές, και από εκεί πηγαίνει στην Καπερναούμ; Αθόρυβα, λοιπόν, άρχισε να καταργεί σταδιακά τον νόμο, παίρνοντας αφορμή από την ιουδαϊκή πονηρία. Και υψώνοντας τα μάτια του, βλέπει μεγάλο πλήθος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ὅταν μὲν γὰρ λέγῃ, ὅτι Ἐξουσίαν οὐκ εἶχεν, ὡς περὶ ἀνθρώπου διαλέγεται, πολλὰ καὶ ἀνθρωπίνως ποιοῦντος· ὅταν δὲ λέγῃ, ὅτι ἐν μέσοις αὐτοῖς εἰστήκει, καὶ οὐ κατεῖχον αὐτὸν, τῆς θεότητος τὴν δύναμιν ἐνδείκνυται δηλονότι. Καὶ γὰρ ἔφευγεν ὡς ἄνθρωπος, καὶ ἐφαίνετο ὡς Θεός· ἀμφότερα ἀληθεύων. Τό τε γὰρ ἐν μέσοις ὄντα τοῖς ἐπιβουλεύουσι μὴ κατέχεσθαι, τὸ ἀκαταγώνιστον αὐτοῦ καὶ ἄμαχον ἐδήλου· τό τε ὑποστέλλεσθαι, τὴν οἰκονομίαν ἐβεβαίου καὶ ἐπιστοῦτο, ἵνα μήτε Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς ἔχῃ τι λέγειν, μήτε Μαρκίων, καὶ οἱ τὰ ἐκείνων νοσοῦντες. Διὰ τούτου τοίνυν πάντων ἐμφράττει τὰ στόματα. Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, ἡ Σκηνοπηγία. Τὸ, Μετὰ ταῦτα, οὐδὲν ἄλλο δηλοῖ, ἢ ὅτι πολὺν μεταξὺ χρόνον ἐπιτεμὼν ὑπερεπήδησε. Καὶ τοῦτο δῆλον ἐκεῖθεν· ὅτε γὰρ εἰς τὸ ὄρος ἐκάθητο, φησὶν, ἦν ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα· ἐνταῦθα δὲ τῆς Σκηνοπηγίας μέμνηται, καὶ ἐν τοῖς πέντε μησὶν οὐδὲν ἕτερον ἡμῖν διηγήσατο, οὔτε ἐδίδαξεν ἡμᾶς ἄλλο τι, ἢ τὸ κατὰ τοὺς ἄρτους σημεῖον, καὶ τὴν πρὸς τοὺς φαγόντας γενομένην δημηγορίαν· καίτοι αὐτὸς οὐ διελίμπανε σημεῖα ποιῶν καὶ διαλεγόμενος, οὐκ ἐν ἡμέρᾳ, οὐκ ἐν ἑσπέρᾳ, πολλάκις δὲ καὶ νυκτός. Τοῖς γοῦν μαθηταῖς οὕτως ἐπέστη, ὡς πάντες φασὶν οἱ εὐαγγελισταί. Τί δή ποτε οὖν παρέλιπον ἐκεῖνο; Ὅτι οὐκ ἐνῆν ἅπαντα καταλέγειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όταν μεν λέει, ότι δεν είχε εξουσία, ομιλεί ως περί ανθρώπου, που ενεργεί πολλά και με ανθρώπινο τρόπο· όταν δε λέει, ότι στεκόταν ανάμεσά τους, και δεν τον συνελάμβαναν, προφανώς φανερώνει τη δύναμη της θεότητας. Διότι και απέφευγε τον κίνδυνο ως άνθρωπος, και φανερωνόταν ως Θεός, επιβεβαιώνοντας και τις δύο φύσεις. Διότι το μεν να βρίσκεται ανάμεσα σε όσους τον επιβουλεύονταν και να μη συλλαμβάνεται, φανέρωνε το ακατανίκητο και αμάχητο αυτού· το δε να αποσύρεται, επιβεβαίωνε και πιστοποιούσε την οικονομία, ώστε ούτε ο Παύλος ο Σαμοσατεύς να έχει κάτι να πει, ούτε ο Μαρκίων, και όσοι νοσούν από τις δικές τους πλάνες. Με αυτό, λοιπόν, εμφράσσει τα στόματα όλων. Μετά από αυτά ήταν η εορτή των Ιουδαίων, η Σκηνοπηγία. Το «Μετά ταύτα» δεν δηλώνει τίποτε άλλο, παρά ότι, παραλείποντας πολύ ενδιάμεσο χρόνο, τον υπερπήδησε. Και τούτο είναι φανερό από το εξής: διότι όταν καθόταν στο όρος, λέει, ήταν η εορτή του Πάσχα· εδώ δε μνημονεύει τη Σκηνοπηγία, και μέσα σε αυτούς τους πέντε μήνες δεν μας διηγήθηκε τίποτε άλλο, ούτε μας δίδαξε κάτι άλλο, εκτός από το θαύμα με τους άρτους, και τη δημηγορία που εκφώνησε προς αυτούς που έφαγαν· καίτοι ο ίδιος δεν διέλειπε να κάνει θαύματα και να διδάσκει, όχι μόνο την ημέρα, ούτε μόνο το βράδυ, αλλά πολλές φορές και τη νύκτα. Στους μαθητές, βεβαίως, κατά τέτοιο τρόπο εμφανίστηκε, όπως λέγουν όλοι οι ευαγγελιστές. Για ποιο λόγο άραγε τα παρέλειψαν εκείνα; Επειδή δεν ήταν δυνατόν να τα καταγράψουν όλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
ΚΕΦΑΛ. Ϛʹ. Περὶ τῶν πέντε ἄρτων καὶ δύο ἰχθύων. Περὶ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Ἰησοῦ, ἵνα μὴ ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα. Περὶ τοῦ ἐν θαλάσσῃ περιπάτου. Περὶ τοῦ ὄχλου ἑπομένου τῷ Ἰησοῦ τοῖς πλοιαρίοις. Περὶ τοῦ ὄχλου ζητοῦντος σημεῖον. Περὶ τοῦ ἄρτου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. Περὶ τῶν πολλῶν μαθητῶν ἀπελθόντων ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. Περὶ τῆς γνώμης τοῦ Πέτρου περὶ τοῦ Χριστοῦ. «Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος. Καὶ ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. Ἀνῆλθε δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. Ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.» Διαλεχθεὶς τοῖς Ἰουδαίοις σκληρότερον ὁ Κύριος. ἐπειδὴ ἐκ τῶν τοιούτων ῥημάτων φθόνον καὶ θυμὸν ἐκίνησεν ἐν αὐτοῖς, καταπραΰνει αὐτοὺς διὰ τῆς ἀναχωρήσεως, καὶ πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος ἀπέρχεται. Θάλασσαν δὲ λέγει τὴν λίμνην· τὰ γὰρ συστήματα τῶν ὑδάτων, θαλάσσας ἐκάλεσεν ἡ θεία Γραφή. Ἄλλως δέ· Μεταβαίνει ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, δοκιμάζων τὴν τοῦ πλήθους προαίρεσιν· τῶν γὰρ ῥᾳθυμοτέρων κατὰ χώραν μενόντων, οἱ σπουδαιότεροι ἠκολούθησαν αὐτῷ. Πλὴν ὅρα, ὅτι καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες, οὐ διὰ τὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκ τῶν θαυμάτων σωματικὴν ὠφέλειαν ἠκολούθουν. «Διότι γάρ, φησίν, ἑώρων τὰ σημεῖα, ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄. Περί των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων. Περί της αναχωρήσεως του Ιησού, για να μην τον κάνουν βασιλιά. Περί του περιπάτου πάνω στη θάλασσα. Περί του όχλου που ακολουθούσε τον Ιησού με τα πλοιάρια. Περί του όχλου που ζητούσε σημείο. Περί του άρτου από τον ουρανό. Περί των πολλών μαθητών που αποχώρησαν από τον Ιησού. Περί της γνώμης του Πέτρου για τον Χριστό. «Μετά από αυτά, αναχώρησε ο Ιησούς πέρα από τη θάλασσα της Γαλιλαίας, της Τιβεριάδας. Και τον ακολουθούσε πολύς όχλος, επειδή έβλεπαν τα σημεία που έκανε στους ασθενείς. Ανέβηκε δε στο όρος ο Ιησούς, και εκεί καθόταν μαζί με τους μαθητές του. Ήταν δε κοντά το Πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.» Επειδή ο Κύριος συνομίλησε με τους Ιουδαίους πιο αυστηρά. Επειδή, λοιπόν, με τέτοια λόγια προκάλεσε φθόνο και θυμό μέσα τους, τους καταπραΰνει με την αναχώρησή του, και αναχωρεί πέρα από τη θάλασσα της Τιβεριάδας. Θάλασσα δε ονομάζει τη λίμνη· διότι η θεία Γραφή ονόμασε θάλασσες τις συγκεντρώσεις των υδάτων. Εξάλλου: Μεταβαίνει από τόπο σε τόπο, δοκιμάζοντας την προαίρεση του πλήθους· διότι, ενώ οι πιο ράθυμοι έμεναν στον τόπο τους, οι πιο πρόθυμοι τον ακολούθησαν. Όμως, πρόσεξε ότι και αυτοί που τον ακολουθούσαν, δεν τον ακολουθούσαν για τη διδασκαλία, αλλά για τη σωματική ωφέλεια από τα θαύματα. «Διότι, λέει, έβλεπαν τα σημεία που έκανε στους ασθενείς.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Κρείττονες δέ εἰσιν οἱ παρὰ τῷ Ματθαίῳ καὶ φιλοσοφώτεροι. «Ἐξεπλήσσοντο γάρ, φησίν, ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων.» Ἄνεισι δὲ εἰς τὸ ὄρος διὰ τὸ μέλλον γίνεσθαι σημεῖον. Οὐ γὰρ φιλόκομπός τις καὶ φιλενδείκτης ἦν, ἵνα ἐν μέσαις πόλεσι θαυματουργῇ· ἀλλὰ φεύγων τὴν κενὴν τῶν πολλῶν δόξαν, ἡσυχίαν ζητεῖ. Καὶ ἡμᾶς τοῦτο παιδεύων, ἅμα δὲ καὶ τοῖς μαθηταῖς μυστικά τινα θέλων κοινολογήσασθαι, τὸ ὄρος ζητεῖ. Ἀεὶ γὰρ τοῦτο ἔθος αὐτῷ ποιεῖν· ἐπειδὴ καὶ δεῖ πάσης ταραχῆς ἀπηλλάχθαι, καὶ τόπον ζητεῖν παντὸς θορύβου καθαρόν, τὸν τοιαῦτα διαλεξόμενον. «Ἦν δέ, φησίν, ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.» Καὶ ὅμως οὐκ ἀναβαίνει, ἀλλ’ εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀναχωρεῖ· οὐ γὰρ ἔτι τοῖς τοῦ νόμου διατάγμασιν ὑπέκειτο, ἵνα καὶ τὰς νομικὰς τελῇ ἑορτάς. Ἄλλως τε, καὶ τῆς Ἰουδαϊκῆς πονηρίας διωκούσης αὐτόν, ἀφορμὴν λαβών, ἡρέμα ὑπεκλύει τὸν νόμον· δεικνύων τοῖς προσέχουσιν, ὅτι πέπαυται ὁ τύπος τῆς ἀληθείας ἐλθούσης. Ὅρα δὲ καὶ τό, «Ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.» Οὐ γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἦν ἑορτὴ (πῶς γὰρ τοῦ μὴ ἀναβαίνοντος εἰς αὐτήν;), ἀλλὰ μόνων τῶν Ἰουδαίων. «Ἐπάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ θεασάμενος, ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον· Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους, ἵνα φάγωσιν οὗτοι; Τοῦτο δὲ ἔλεγε πειράζων αὐτόν· αὐτὸς γὰρ ᾔδει, τί ἔμελλε ποιεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ανώτεροι όμως και πιο φιλοσοφημένοι είναι αυτοί στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. «Διότι, λέει, εκπλήσσονταν για τη διδασκαλία του, επειδή τους δίδασκε ως κάποιος που έχει εξουσία.» Ανεβαίνει δε στο βουνό εξαιτίας του θαύματος που επρόκειτο να γίνει. Διότι δεν ήταν καθόλου αλαζόνας ούτε αγαπούσε την επίδειξη, ώστε να θαυματουργεί στο κέντρο των πόλεων· αλλά αποφεύγοντας την κενή δόξα των πολλών, αναζητά την ησυχία. Και εκπαιδεύοντας εμάς σε αυτό, ενώ ταυτόχρονα ήθελε να ανακοινώσει κάποια μυστικά στους μαθητές, αναζητά το βουνό. Διότι πάντοτε είχε συνήθεια να το κάνει αυτό· επειδή πρέπει να έχει απαλλαγεί από κάθε ταραχή, και να αναζητά τόπο καθαρό από κάθε θόρυβο, εκείνος που πρόκειται να συζητήσει τέτοια πράγματα. «Ήταν δε, λέει, κοντά το Πάσχα, η γιορτή των Ιουδαίων.» Και όμως δεν ανεβαίνει, αλλά αναχωρεί για τη Γαλιλαία· διότι δεν υπέκειτο πλέον στα διατάγματα του νόμου, ώστε να τελεί και τις νομικές εορτές. Εξάλλου, καθώς η ιουδαϊκή πονηρία τον κατεδίωκε, βρίσκοντας αφορμή, αναιρεί ηρέμα τον νόμο· δείχνοντας σε όσους προσέχουν, ότι έπαψε να ισχύει ο τύπος (η σκιά) αφότου ήρθε η αλήθεια. Πρόσεξε δε και το ότι λέει: «Η γιορτή των Ιουδαίων.» Διότι δεν ήταν γιορτή του Χριστού (πώς θα μπορούσε άλλωστε, αφού δεν ανέβαινε σε αυτήν;), αλλά μόνο των Ιουδαίων. «Σηκώνοντας λοιπόν ο Ιησούς τα μάτια, και βλέποντας ότι πολύς όχλος έρχεται προς αυτόν, λέει στον Φίλιππο· Από πού θα αγοράσουμε ψωμιά, για να φάνε αυτοί; Αυτό δε το έλεγε δοκιμάζοντάς τον· διότι ο ίδιος γνώριζε τι επρόκειτο να κάνει.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες