Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:65

Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι κάποιος καταφέρνει να διορθώσει τον δικό του βίο, δεν θα αποφύγει το έγκλημα της εγκατάλειψης του Χριστού, όπως ακριβώς και οι μαθητές που αναφέρονται στο Ευαγγέλιο, για τους οποίους λέγει ο θείος ευαγγελιστής: «Πολλοί από τους μαθητές επέστρεψαν πίσω και δεν συμπορεύονταν πλέον με τον Ιησού, λέγοντας: Σκληρός είναι αυτός ο λόγος· ποιος μπορεί να τον ακούει;». Διότι γι' αυτόν τον λόγο και ο φιλάνθρωπος Θεός, μεριμνώντας για τη δική μας σωτηρία, διαίρεσε τον τρόπο ζωής των ανθρώπων σε δύο βίους, εννοώ τη συζυγία και την παρθενία, ώστε εκείνος που δεν μπορεί να υπομείνει τον άθλο της παρθενίας να προχωρήσει σε συνοίκηση με γυναίκα, έχοντας όμως επίγνωση τούτου: ότι θα του ζητηθεί λόγος για τη σωφροσύνη και τον αγιασμό, καθώς και για την ομοίωσή του με τους αγίους που έζησαν μέσα στη συζυγία και την τεκνοτροφία.

Το Πνεύμα είναι αυτό που ζωοποιεί· η σάρκα δεν ωφελεί σε τίποτα. Τα λόγια μου είναι πνεύμα και είναι ζωή. Αλλά υπάρχουν μερικοί από εσάς που δεν πιστεύουν. Διότι ο Ιησούς γνώριζε εξ αρχής ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν, και ποιος είναι εκείνος που θα τον παραδώσει. Και έλεγε: «Γι' αυτό σας έχω πει, ότι κανείς δεν μπορεί να έλθει προς εμένα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου.» Και προς το τέλος: «Αφού έλαβε, λοιπόν, ο Ιησούς άρτο και ευχαρίστησε, τον έκοψε και τον έδινε στους μαθητές, και είπε: Λάβετε, φάγετε· αυτό είναι το σώμα μου το οποίο κλάται για εσάς· αυτό να κάνετε σε ανάμνησή μου. Και αφού έλαβε το ποτήριο και ευχαρίστησε, τους το έδωσε λέγοντας: Πιείτε από αυτό όλοι· διότι αυτό είναι το αίμα μου της Καινής Διαθήκης, το οποίο εκχέεται για πολλούς προς άφεση αμαρτιών.» Και ο Απόστολος (αναφέρει): «Διότι όσες φορές τρώτε τον άρτο αυτόν και πίνετε το ποτήριο, τον θάνατο του Κυρίου καταγγέλλετε.» Τι σημαίνουν, λοιπόν, τα λόγια αυτά, και ποιο είναι το όφελος από αυτά;

Τα λόγια μου είναι πνεύμα και είναι ζωή. Αλλά υπάρχουν μερικοί από εσάς που δεν πιστεύουν. Διότι ο Ιησούς γνώριζε εξ αρχής ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν, και ποιος είναι εκείνος που πρόκειται να τον παραδώσει. Και έλεγε: Γι' αυτό σας έχω πει ότι κανείς δεν μπορεί να έρθει σε εμένα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου. Εξαιτίας αυτού, πολλοί από τους μαθητές του έκαναν πίσω και δεν συμπορεύονταν πλέον μαζί του. Είπε, λοιπόν, ο Ιησούς στους δώδεκα: Μήπως θέλετε να φύγετε και εσείς; Του αποκρίθηκε ο Σίμων Πέτρος: Κύριε, σε ποιον να πάμε; Έχεις λόγια αιώνιας ζωής, και εμείς έχουμε πιστέψει και έχουμε γνωρίσει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού.» Και προς το τέλος των Ευαγγελίων έχει γραφεί: «Λαμβάνοντας, λοιπόν, ο Ιησούς άρτο, και αφού ευχαρίστησε, τον έκοψε και τον έδινε στους μαθητές, και είπε: Λάβετε, φάγετε· αυτό είναι το σώμα μου, το οποίο θραύεται για εσάς. Αυτό να κάνετε σε ανάμνησή μου.»

Σκάνδαλο, λοιπόν, είναι, όπως εγώ συμπεραίνω καθοδηγούμενος από τις Γραφές, καθετί που είτε οδηγεί σε κάποια αποστασία από την αλήθεια της ευσέβειας, είτε προκαλεί την πρόσκληση σε πλάνη, είτε οικοδομεί την ασέβεια, ή, γενικά, καθετί που εμποδίζει την υπακοή στην εντολή του Θεού μέχρι και τον ίδιο τον θάνατο. Εάν, λοιπόν, αυτό καθαυτό το λεγόμενο ή το πραττόμενο είναι αγαθό ως προς τη φύση του, αλλά η πνευματική ασθένεια εκείνου που κάνει χρήση του έργου ή του λόγου του προκαλέσει βλάβη κατά τη χρήση του, τότε εκείνος που είπε ή έπραξε το αγαθό για την οικοδομή της πίστεως είναι καθαρός από το κρίμα αυτών που σκανδαλίζονται, όπως ακριβώς ο Κύριος, ο οποίος αφού είπε: «Δεν μολύνει τον άνθρωπο εκείνο που εισέρχεται στο στόμα, αλλά εκείνο που εκπορεύεται από το στόμα, αυτό μολύνει τον άνθρωπο»· και προς αυτούς που σκανδαλίστηκαν συμπλήρωσε: «Κάθε φυτεία την οποία δεν φύτεψε ο ουράνιος Πατέρας μου, θα ξεριζωθεί»· και αφού είπε ότι «Εκείνος που τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου, έχει ζωή αιώνια»· και μετά από λίγο: «Κανείς δεν μπορεί να έλθει προς εμένα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου»· οπότε κάποιοι χρησιμοποίησαν αυτά τα λόγια προς απώλειά τους, καθώς είναι γραμμένο: «Και πολλοί από τους μαθητές, όταν άκουσαν τον λόγο αυτόν, στράφηκαν προς τα πίσω και δεν συμπορεύονταν πλέον μαζί του. Είπε λοιπόν ο Ιησούς στους δώδεκα: Μήπως θέλετε να φύγετε και εσείς; Αποκρίθηκε τότε ο Σίμων Πέτρος: Κύριε, προς ποιον θα πάμε;»

Και έλεγε: Γι' αυτό σας έχω πει ότι κανείς δεν μπορεί να έρθει σε μένα, αν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου. Σε αυτό λοιπόν και πάλι μπορεί κανείς ρητά να δει να εκπληρώνεται αυτό που είχε προαναγγελθεί μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: Θα ακούσετε με την ακοή σας και δεν θα καταλάβετε, και βλέποντας θα δείτε και δεν θα αντιληφθείτε. Διότι πάχυνε η καρδιά αυτού του λαού, και με τα αυτιά τους άκουσαν βαριά, και έκλεισαν τα μάτια τους, μήπως τυχόν δουν με τα μάτια τους, και κατανοήσουν με την καρδιά τους και επιστρέψουν, και τους θεραπεύσω. Διότι, μολονότι οι ίδιοι γίνονταν ακροατές των διδαγμάτων του Σωτήρα, και δεν τα μάθαιναν από κάποιον άλλο από τους αγίους, αλλά αντίθετα μυσταγωγούνταν από τη φωνή του Δεσπότη των πάντων, και μάλιστα τον έβλεπαν με τα σωματικά τους μάτια, πωρώνονταν από τη δική τους ανοησία. Και κλείνοντας το μάτι της διάνοιας, αποστρέφονταν τον ήλιο της δικαιοσύνης, μη αποδεχόμενοι τον φωτισμό της ευαγγελικής παιδείας. Ήταν άλλωστε πονηροί και ένοχοι ήδη για πολλά παλαιά σφάλματα. Γι' αυτό και ο σοφός Παύλος μάς διαβεβαίωσε ότι έχει επέλθει πώρωση σε ένα μέρος του Ισραήλ. Και επειδή δεν ήταν έργο τυχαίας φρόνησης το να αναγνωρίσει κανείς τον Θεό που κρυβόταν κάτω από ανθρώπινη μορφή, λέει ότι δεν μπορεί να έρθει προς αυτόν όποιος δεν την έχει λάβει προηγουμένως, τη σύνεση δηλαδή, από τον Θεό και Πατέρα, και μάλιστα πολύ εύλογα.

Και δεν δηλώνει μόνο αυτό, αλλά ότι τον γνώρισαν και ως Πατέρα. Διότι δεν είναι το ίδιο να μάθει κανείς ότι είναι δημιουργός, με το να μάθει ότι έχει Υιό. Φανέρωσε δε το όνομά του και με λόγια και με έργα. «Αυτούς που μου έδωσες από τον κόσμο». Όπως ακριβώς λέει πιο πάνω: «Κανείς δεν έρχεται σε εμένα, εάν δεν του έχει δοθεί», και: «Εάν δεν τον ελκύσει ο Πατέρας μου», έτσι και εδώ λέει: «Αυτούς που μου έδωσες». Και όμως ο ίδιος λέει ότι αυτός είναι η οδός.

Αποδεικνύοντας δε το αξίωμα της θεότητάς του, εννοώ το να αποκαλύπτει τα κρυμμένα, τους λέει: «Υπάρχουν μερικοί από εσάς που δεν πιστεύουν». Λέγοντας δε «μερικοί», εξαίρεσε τους μαθητές. Και ο ευαγγελιστής, θέλοντας να μας δείξει ότι τα γνώριζε όλα προ καταβολής κόσμου, αναφέρει ότι ο Ιησούς γνώριζε εξαρχής ποιοι είναι εκείνοι που δεν πιστεύουν, καθώς και την πονηρία του προδότη· γεγονός που αποτελούσε απόδειξη της αληθινής θεότητάς του. Διότι ο προφήτης αναφέρει για τον Θεό: «Αυτός που γνωρίζει τα πάντα πριν από τη γένεσή τους». Και έλεγε: «Γι' αυτό σας είπα ότι κανείς δεν μπορεί να έλθει προς εμένα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον Πατέρα μου». Εξαιτίας αυτού, πολλοί από τους μαθητές του επέστρεψαν στα οπίσω και δεν πορεύονταν πλέον μαζί του. Είπε τότε ο Ιησούς στους δώδεκα: