Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 7:17

Η διδασκαλία μου δεν είναι δική μου, αλλά εκείνου που με έστειλε. Εάν κάποιος πράττει το θέλημά του, θα γνωρίσει περί της διδασκαλίας, κατά πόσον προέρχεται από τον Θεό, ή εάν εγώ ομιλώ από τον εαυτό μου. Αυτός που ομιλεί από τον εαυτό του, αναζητεί τη δική του δόξα· εκείνος όμως που αναζητεί τη δόξα αυτού που τον έστειλε, αυτός είναι αληθινός, και αδικία δεν υπάρχει σε αυτόν.

Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι, με το να λέει πάλι πως έχει αποσταλεί, δεν παρουσιάζει τον εαυτό του υποδεέστερο ως προς την αξία του Πατέρα. Διότι η αποστολή δεν πρέπει να νοηθεί ως δουλοπρεπής, αν και, έχοντας ενδυθεί κατεξοχήν τη μορφή του δούλου, θα μπορούσε να λέει και αυτά για τον εαυτό του χωρίς να κατηγορηθεί. Έχει αποσταλεί όμως όπως ο λόγος από τον νου, όπως το ηλιακό απαύγασμα από τον ήλιο. Διότι αυτά είναι κατά κάποιο τρόπο εκφαντικά εκείνων στα οποία βρίσκονται, επειδή φαίνονται να προβάλλουν προς τα έξω, παρόλο που ενυπάρχουν σε εκείνα από τα οποία προέρχονται κατά τρόπο φυσικό και αδιάστατο. Διότι, επειδή τυχόν ο λόγος έχει προέλθει από τον νου, και το απαύγασμα από τον ήλιο, δεν πρέπει γι' αυτόν τον λόγο να νομίζουμε οπωσδήποτε ότι εκείνα που τα γέννησαν μένουν έρημα από αυτά που έχουν εξέλθει, αλλά μάλλον θα δούμε πάλι ότι και εκείνα ενυπάρχουν σε τούτα, και τούτα ενυπάρχουν σε εκείνα. Διότι ποτέ ο νους δεν θα στερείται λόγου, αλλά ούτε και ο λόγος θα υπάρχει χωρίς τον νου που μορφώθηκε μέσα του. Αναλόγως δε προς αυτό, θα κατανοήσουμε και το άλλο. «Εάν κάποιος κάνει το θέλημά του, θα γνωρίσει για τη διδαχή, αν είναι από τον Θεό, ή αν εγώ μιλώ από τον εαυτό μου.» Έπρεπε βεβαίως χωρίς αναζήτηση αποδείξεων και δίχως κανέναν ενδοιασμό να αποδεχθούν τα λόγια της αλήθειας, και να πιστεύουν ότι αυτό που έχει ειπωθεί άπαξ δεν είναι δυνατόν να είναι διαφορετικά, παρά μόνο όπως ακριβώς ορίστηκε ότι είναι. Εντούτοις, δεν αφήνει αναπόδεικτο αυτό που λέγεται, εξαιτίας εκείνων που απειθούν, αλλά εισάγει γι' αυτό μια ολοκάθαρη και λίαν σαφή λύση, έχοντας συγκεράσει το σχήμα του λόγου με πολλή τέχνη.

Και ποια είναι η μέθοδος, και ποιος ο λόγος της οικονομίας, θα το πούμε πάλι. Ζητούσαν να τον σκοτώσουν εξαιτίας του παράλυτου, αυτού δηλαδή που θεραπεύτηκε το Σάββατο. Επομένως, ταυτόχρονα και τους επιπλήττει ήπια, επειδή ήδη σχεδιάζουν το κακό εναντίον του, και τους ελέγχει ξεκάθαρα, καθώς κυοφορούν τη δολοφονία του, αποδεικνύοντας ότι επέλεξαν να επιθυμούν να εκπληρώνεται περισσότερο αυτό που αρέσει στους ίδιους παρά αυτό που θεωρεί σωστό ο νομοθέτης. Διότι, λέει, τότε προπαντός θα γνωρίσετε ότι η διδασκαλία μου προέρχεται από τον Θεό και Πατέρα, όταν θελήσετε να ακολουθήσετε περισσότερο το δικό Του θέλημα παρά τα δικά σας θελήματα. Και θέλημα του νομοθέτη και Θεού είναι το να απέχει κανείς παντελώς από τη δολοφονία. Διότι τότε ακριβώς, λέει, μη όντας προκατειλημμένοι από άδικο μίσος, ούτε ωθούμενοι με θηριώδη τρόπο σε άκαιρες οργές, θα διακρίνετε ξεκάθαρα αν ο λόγος της διδασκαλίας μου προέρχεται από τον Θεό ή αν μιλώ από τον εαυτό μου. Επομένως, συνδυάζοντας τον έλεγχο με το ωφέλιμο, τους κατηγορεί δικαίως ότι παράλογα χλευάζουν αυτά που λέει διδάσκοντας, ενώ ο Θεός και Πατέρας συνευδοκεί και συνθέλει με αυτόν, ή, πράγμα που είναι και το αληθές, συνδιδάσκει και συνεξηγεί. Και θέτει το «από τον εαυτό μου» αντί του «ξεχωριστά» και εντελώς αποκομμένα από την κοινή θέληση και ταυτοβουλία του Πατέρα.

Διότι τίποτα δεν είναι δικό μου, λέει, τίποτα δεν λέω από τον εαυτό μου σαν αντίθεος, αλλά όσα ανήκουν στον Πατέρα, αυτά είναι και δικά μου λόγια. «Εάν κάποιος θέλει να κάνει το θέλημά Του, θα γνωρίσει για τη διδαχή, εάν προέρχεται από τον Θεό ή εάν εγώ μιλώ από τον εαυτό μου. Εκείνος που μιλά από τον εαυτό του, ζητά τη δική του δόξα. Ενώ εκείνος που ζητά τη δόξα αυτού που τον έστειλε, αυτός είναι αληθινός και δεν υπάρχει αδικία σε αυτόν». Λέγοντας ότι «η δική μου διδαχή δεν είναι δική μου», δηλαδή δεν είναι αντίθετη στον Θεό, «αλλά ανήκει στον Πατέρα μου», εννοεί ότι εάν κάποιος εφαρμόζει το θέλημα του Θεού, δηλαδή εάν κάποιος επιδιώκει την αρετή και δεν είναι υποδουλωμένος στον φθόνο, ούτε σκοτίζεται από τον μάταιο φθόνο απέναντί μου, θα κατανοήσει τη δύναμη των λόγων μου, εάν δηλαδή λέω τα λόγια του Πατέρα ή κάποια ξένα και αλλαγμένα. Θέλημα του Θεού, όμως, κάνει και εκείνος που ερευνά τις Γραφές και τους προφήτες. Αυτός λοιπόν μπορεί να γνωρίσει για τη διδασκαλία του Κυρίου, ότι προέρχεται από τον Θεό. Διότι οι προφήτες δεν παρουσιάζουν τον Κύριο ως αντίθεο και να μιλά από τον εαυτό του, αλλά να λέει και να πράττει όλα όσα είναι αρεστά στον Θεό. Έπειτα προσθέτει και άλλον έναν συλλογισμό, λέγοντας: