Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 7:3

Κεφάλαιο βʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Έτσι, λοιπόν, να προσεύχεστε: Πατέρα μας, που βρίσκεσαι στους ουρανούς, ας αγιασθεί το όνομά σου, ας έλθει η βασιλεία σου. Και μετά από λίγα: Και μη μας εισαγάγεις σε πειρασμό, αλλά ελευθέρωσέ μας από τον πονηρό. ΙΩΑΝΝΗΣ. Και μετά από αυτά, ο Ιησούς περιφερόταν στη Γαλιλαία· διότι δεν ήθελε να περιφέρεται στην Ιουδαία, επειδή οι Ιουδαίοι ζητούσαν να τον αποκτείνουν. Πλησίαζε δε η εορτή των Ιουδαίων, η Σκηνοπηγία. Είπαν, λοιπόν, σε αυτόν οι αδελφοί του: Αναχώρησε από εδώ και πήγαινε στην Ιουδαία, για να δουν και οι μαθητές σου τα έργα που κάνεις. Διότι κανένας δεν κάνει κάτι στα κρυφά, όταν ο ίδιος επιζητεί να είναι δημόσια γνωστός. Εάν κάνεις αυτά, φανέρωσε τον εαυτό σου στον κόσμο. Διότι ούτε οι αδελφοί του πίστευαν σε αυτόν. Λέγει, λοιπόν, σε αυτούς ο Ιησούς: Ο δικός μου καιρός δεν έχει φθάσει ακόμη· ο δικός σας όμως καιρός είναι πάντοτε έτοιμος. Δεν μπορεί ο κόσμος να μισεί εσάς· εμένα όμως με μισεί, διότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού, ότι τα έργα του είναι πονηρά.

Γνωρίζοντας, λοιπόν, αυτά ο Κύριος, αποσύρεται κρυφά από την Ιερουσαλήμ μαζί με τους μαθητές του, και φθάνει πέρα από τη θάλασσα της Τιβεριάδας. Ότι δε αποφεύγει τους Ιουδαίους που διψούν για φόνο, πράττοντας μάλιστα πολύ σωστά, θα το κατανοήσουμε πάλι και μέσα από τα ακόλουθα. Διότι λέγει ο ίδιος ο μακάριος Ευαγγελιστής: «Και μετά από αυτά περιπατούσε ο Ιησούς στη Γαλιλαία· διότι δεν ήθελε να περιπατεί στην Ιουδαία, επειδή οι Ιουδαίοι ζητούσαν να τον αποκτείνουν». Ότι μεν, λοιπόν, αποφεύγει να περιπατεί στην Ιουδαία, για να μην υπομείνει πρόωρα τον θάνατο, θα το αποδεχθώ, θα πει ίσως κάποιος, αλλά αν αποφεύγει και την εορτή, αυτό δεν το κατανοώ ακόμη. Λοιπόν, οι θεωρούμενοι αδελφοί του πλησιάζουν τον Χριστό στη Γαλιλαία λέγοντας: «Ανάβα από εδώ και πήγαινε στην Ιουδαία, ώστε να δουν και οι μαθητές σου τα σημεία που κάνεις». Προς αυτούς δε ο Κύριος είπε: «Εσείς αναβείτε στην εορτή, εγώ δεν αναβαίνω σε αυτήν την εορτή, διότι ο δικός μου καιρός δεν έχει ακόμη πληρωθεί». Είναι, λοιπόν, πρόδηλο και σαφές ότι ο Σωτήρας αναχώρησε από τα Ιεροσόλυμα, όχι πραγματοποιώντας την αναχώρησή του από εκεί αυθαίρετα, αλλά και αποστρεφόμενος τις βδελυρότητες εκείνων που απειθούσαν, και αποπροσανατολίζοντας την αγριότητα των διωκτών του από τον στόχο της, και αποκρούοντας με τέχνη το βέλος του φθόνου.

Επειδή δε επρόκειτο ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά το σωτήριο πάθος να αναχωρήσει από τη χώρα των Ιουδαίων και να φτάσει στη Γαλιλαία, δηλαδή προς την Εκκλησία των εθνών, σφαζόταν στα πλάγια του θυσιαστηρίου το πρόβατο που είχε ληφθεί τυπικά ως θυσία, ώστε να ατενίζει προς τον βορρά, σύμφωνα με εκείνο που έχει ειπωθεί από τον ψαλμωδό για τον Χριστό: «Τα μάτια του επιβλέπουν στα έθνη». Και επειδή ο μακάριος Ευαγγελιστής λέει ότι ο ίδιος απέφευγε να συναναστρέφεται με τους Ιουδαίους, διότι σχεδίαζαν να τον θανατώσουν, σε όσα έχουν ειπωθεί θα προσθέσουμε το εξής, ότι δηλαδή δεν θεωρούμε την αναχώρηση του Χριστού ως κατηγορία δειλίας, αλλά ούτε και θα κατηγορήσουμε γι' αυτό τον Παντοδύναμο για αδυναμία, αλλά θα αποδεχθούμε τον τρόπο της θείας οικονομίας· διότι έπρεπε να υπομείνει τον σταυρό υπέρ όλων όχι πρόωρα, αλλά στον κατάλληλο χρόνο. <Είπαν, λοιπόν, σε αυτόν οι αδελφοί του: Φύγε από εδώ και πήγαινε στην Ιουδαία, ώστε να δουν και οι μαθητές σου τα έργα που κάνεις· διότι κανείς δεν κάνει κάτι στα κρυφά όταν ζητά ο ίδιος να είναι γνωστός φανερά. Αν κάνεις αυτά, φανέρωσε τον εαυτό σου στον κόσμο.>

Διότι πολλά ήταν παρόμοια μεταξύ τους. Επειδή, το ότι θεράπευσε ασθενείς, και ότι ανέστησε νεκρούς, και ότι προκάλεσε τον θαυμασμό, το κατέγραψαν πολλές φορές· όπου όμως έχουν να πουν κάτι το παράδοξο, ή να διηγηθούν κάποια μομφή που φαίνεται να γεννιέται εναντίον του, αυτά τα παραθέτουν· όπως ακριβώς είναι και το παρόν περιστατικό, ότι δηλαδή οι αδελφοί του δεν τον πίστευαν. Διότι το γεγονός αυτό δεν ενέχει την τυχούσα διαβολή. Και αξίζει να θαυμάσει κανείς το φιλαλήθες ήθος τους, πώς δεν ντρέπονται να λένε αυτά τα οποία φαίνεται πως φέρνουν ντροπή στον Δάσκαλο, αλλά μάλιστα αυτά περισσότερο από τα άλλα φρόντισαν να τα αναφέρουν. Και τώρα, λοιπόν, αφού παρέλειψε πολλά, και σημεία και θαύματα και δημόσιες διδασκαλίες, μεταπήδησε αμέσως σε αυτό. Διότι, λέει, του είπαν οι αδελφοί του: «Αναχώρησε από εδώ και πήγαινε στην Ιουδαία, για να δουν και οι μαθητές σου τα έργα που κάνεις. Διότι κανείς δεν κάνει κάτι στα κρυφά, όταν επιζητεί ο ίδιος να εμφανίζεται με παρρησία. Φανέρωσε τον εαυτό σου στον κόσμο». Διότι ούτε οι αδελφοί του πίστευαν σε αυτόν. Και ποια απιστία, λέει, υπάρχει εδώ;

Κεφάλαιο Ζ'. Περί της αναβάσεως του Κυρίου ως εν κρυπτώ στην εορτή. Περί των Ιουδαίων που απορούσαν πώς ο Ιησούς γνωρίζει γράμματα χωρίς να έχει διδαχθεί. Περί του διχασμού του πλήθους σχετικά με τον Χριστό. Περί της αμφισβητήσεως μεταξύ των αρχόντων και του Νικοδήμου. «Και μετά από αυτά ο Ιησούς περιφερόταν στη Γαλιλαία· διότι δεν ήθελε να κυκλοφορεί στην Ιουδαία, επειδή οι Ιουδαίοι ζητούσαν να τον θανατώσουν. Ήταν δε κοντά η εορτή των Ιουδαίων, η Σκηνοπηγία. Είπαν, λοιπόν, σε αυτόν οι αδελφοί του: Αναχώρησε από εδώ και πήγαινε στην Ιουδαία, για να δουν και οι μαθητές σου τα έργα που κάνεις· διότι κανείς δεν κάνει κάτι στα κρυφά και επιδιώκει ο ίδιος να εμφανίζεται δημόσια. Εάν κάνεις αυτά, φανέρωσε τον εαυτό σου στον κόσμο. Διότι ούτε οι αδελφοί του πίστευαν σε αυτόν.» Εξαιτίας των μιαιφόνων Ιουδαίων αναχωρεί, όχι επειδή δειλιάζει μπροστά στον θάνατο· διότι είχε τη δυνατότητα να κυκλοφορεί ανάμεσά τους και να μην πάθει τίποτα. Αλλά εάν έκανε πάντοτε τέτοια, δεν θα γινόταν πιστευτό ότι έγινε άνθρωπος, αλλά θα θεωρούνταν φαντασία. Γι' αυτό, λοιπόν, τώρα αποσύρεται, επιβεβαιώνοντας και πιστοποιώντας την ανθρώπινη φύση του, και αντικρούοντας όλους εκείνους που υποστηρίζουν ότι σαρκώθηκε κατά φαντασίαν, όπως τον Μάνη, τον Μαρκίωνα, τον Βασιλείδη και τους ομοίους τους.

Διότι δεν τρώμε από τον άρτο αμέσως μόλις πιστέψουμε και μεταβούμε από την απιστία στην πίστη· αλλά πρέπει πρώτα να βαπτιστούμε, και να γίνουμε άξιοι να στεκόμαστε μέσα στην Εκκλησία μαζί με τους βαπτισμένους, και τότε να μεταλάβουμε τον άρτο. Η δε Σκηνοπηγία συμβολίζει την ανάσταση, όταν όλοι οι καρποί των πράξεών μας ολοκληρώνονται, και τα σκηνώματά μας που καταλύθηκαν από τον θάνατο ανασυνιστώνται πάλι. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι, πιο θείοι λόγοι για αυτές τις εορτές, τους οποίους δεν είναι τώρα καιρός να αναφέρουμε· διότι πάντοτε επιλέγουμε αυτό που είναι πιο ωφέλιμο για τους πολλούς. Επειδή, λοιπόν, διεξαγόταν η εορτή των Ιουδαίων που ονομάζεται Σκηνοπηγία, όταν είδαν οι αδελφοί του ότι δεν προετοιμαζόταν να ανέβει, φθονώντας τον, του είπαν: Φύγε από εδώ και πήγαινε εκεί, ώστε και οι μαθητές σου, δηλαδή τα πλήθη που σε ακολουθούν, να δουν τα έργα που κάνεις.