ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 8:11 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Μὴ ἐπιλάθεσθε δὲ καὶ τοῦ μολύναντος ἐν πορνείᾳ τὴν νυμφικὴν στολὴν καὶ μετ᾽ αἰσχύνης τοῦ βασιλικοῦ γάμου ἐκβληθέντος, καὶ Μετανοεῖτε· ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Οἱ μοιχοὶ, φρίξατε τὴν θείαν φωνὴν τὴν λέγουσαν, Μὴ μοιχεύσεις· καὶ τοῦ Ἀποστόλου βοῶντος, Πόρνους καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. Μνήσθητε δὲ καὶ τοῦ Σολομῶντος λέγοντος, Ὁ δὲ μοιχὸς δι᾽ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ περιποιεῖται. Ἀκούσατε δὲ τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν μοιχαλίδα βοῶντος, Ἄπελθε, καὶ μηκέτι ἁμάρτανε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και μην λησμονείτε εκείνον που μόλυνε το νυφικό του ένδυμα με την πορνεία και αποβλήθηκε με αίσχος από τον βασιλικό γάμο, καθώς και το: «Μετανοείτε· διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών». Εσείς οι μοιχοί, φρίξτε στο άκουσμα της θείας φωνής που λέει: «Μη μοιχεύσεις»· και του Αποστόλου που ανακράζει: «Τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός». Θυμηθείτε ακόμη τον Σολομώντα που λέει: «Ο μοιχός, λόγω έλλειψης συνέσεως, προξενεί την απώλεια της ίδιας του της ψυχής». Ακούστε δε και τον Κύριο που λέει προς τη μοιχαλίδα: «Πήγαινε, και στο εξής μην αμαρτάνεις».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Δέκα ὁμιλίαι
Τοῦτο ἐκεῖνοι ἀκούσαντες ἀνεχώρησαν, ἐπεὶ οὐδεὶς ἦν ἀναμάρτητος ἐξ αὐτῶν. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῇ γυναικί· «Ποῦ εἰσιν οἱ κατήγοροί σου, ὦ γύναι; οὐδείς σε κατέκρινε;». Καὶ εἶπεν ἡ γυνή· «Οὐχί, Κύριε». Καὶ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· «Οὐδὲ ἐγώ σε κατακρίνω».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν εκείνοι το άκουσαν αυτό, αναχώρησαν, επειδή κανείς από αυτούς δεν ήταν αναμάρτητος. Και είπε ο Ιησούς στη γυναίκα: «Πού είναι οι κατήγοροί σου, γυναίκα; Κανείς δεν σε κατέκρινε;». Και είπε η γυναίκα: «Όχι, Κύριε». Και της λέει ο Ιησούς: «Ούτε εγώ σε κατακρίνω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Δέκα ὁμιλίαι
Ἔδει λοιπὸν μηδὲ θείους γενέσθαι κανόνας, ἀπό τε ἀποστόλων ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, κολάζειν καὶ ἐπιτιμᾶν τοὺς δρῶντας κακά, μηδὲ τὸν θεῖον Χρυσόστομον τοὺς ἓξ Ἀσιανοὺς ἐπισκόπους ἀποχειροτονεῖν καὶ ἐξεώζειν δικαίως τοῦ θείου θυσιαστηρίου διὰ τὸ μόνον δοῦναι χρήματα τῷ Ἀντωνίνῳ καὶ ἐπισκόπους γενέσθαι. Τὸ γὰρ «μὴ κρίνετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε» καθάπτεται μὲν ὁλικῶς πάντων ἡμῶν, καθάπτεται δὲ πλέον τοπάρχοις καὶ ἡγεμόσι λαοῦ, οἵτινες δικαίως καὶ ἀδίκως θαμὰ προσοργίζονται καὶ τῇ ἀρχικῇ ἐξουσίᾳ γαυρούμενοι οὐ κολάζουσι μόνον, ἀλλὰ καὶ μέχρι θανάτου πολλάκις τοὺς ὑπηκόους κατακρίνουσι. Καὶ τοῦτο ἐκ νομικῆς παραδόσεως κατέχοντες οἱ Ἰουδαῖοι προσήφεραν τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ μοιχευθεῖσαν γυναῖκα καὶ προτρέψαι τὸν ἀγαθὸν οἱ πονηροὶ ἐξαιτοῦντο λιθάσαι τὴν μοιχευθεῖσαν, ὡς ἐκ νόμου Μωσέως τοῦτο παρειληφότες· κρίσιν δὲ δικαίαν τοῦ εὐσπλάγχνου πρὸς αὐτοὺς ἐπειπόντος ὑπεχώρησαν ἅπαντες· «Ὁ ἀναμάρτητος», φησίν, «ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον ἐπ’ αὐτήν»· ἐκείνων δὲ πάντων διασκεδασθέντων διὰ τὸ μὴ εἶναί τινα ἐξ αὐτῶν ἀναμάρτητον, φησὶν ὁ Σωτήρ· «Ποῦ εἰσι, γύναι, οἱ κατήγοροί σου; οὐδείς σε κατέκρινε;»· τῆς δὲ «οὐχί, Κύριε» φησάσης ἀντέφησεν ὁ Σωτήρ· «Οὐδὲ ἐγώ σε κατακρίνω». «Μὴ οὖν κρίνητε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε· ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπρεπε λοιπόν να μην είχαν θεσπιστεί θείοι κανόνες, από τους αγίους αποστόλους και τους μακάριους Πατέρες, για να τιμωρούν και να επιβάλλουν επιτίμια σε όσους πράττουν κακά, ούτε ο θείος Χρυσόστομος να καθαιρέσει τους έξι Ασιανούς επισκόπους και να τους αποβάλει δικαίως από το θείο θυσιαστήριο, μόνο και μόνο επειδή έδωσαν χρήματα στον Αντωνίνο για να γίνουν επίσκοποι. Διότι το «μην κρίνετε, για να μην κριθείτε» αφορά μεν καθολικά όλους μας, αφορά όμως περισσότερο τους τοπάρχες και τους ηγέτες του λαού, οι οποίοι δικαίως ή αδίκως συχνά οργίζονται και, υπερηφανευόμενοι για την αρχοντική τους εξουσία, όχι μόνο τιμωρούν, αλλά και πολλές φορές καταδικάζουν τους υπηκόους μέχρι θανάτου. Και τηρώντας αυτό από τη νομική παράδοση οι Ιουδαίοι, έφεραν στον Δεσπότη Χριστό μια γυναίκα που συνελήφθη να μοιχεύει, και οι πονηροί ζητούσαν να προτρέψουν τον αγαθό να λιθοβολήσει τη μοιχαλίδα, καθώς είχαν παραλάβει αυτό από τον νόμο του Μωυσή· όταν όμως ο Εύσπλαγχνος τους εξέφερε δίκαιη κρίση, όλοι υποχώρησαν· «Ο αναμάρτητος από εσάς», λέει, «ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της»· και αφού διασκορπίστηκαν όλοι εκείνοι, επειδή δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά τους αναμάρτητος, λέει ο Σωτήρας: «Πού είναι, γυναίκα, οι κατήγοροί σου; Κανείς δεν σε κατέκρινε;»· και όταν εκείνη είπε «Όχι, Κύριε», αποκρίθηκε ο Σωτήρας: «Ούτε και εγώ σε κατακρίνω». «Μην κρίνετε λοιπόν, για να μην κριθείτε· διότι με όποια κρίση κρίνετε θα κριθείτε και με όποιο μέτρο μετράτε θα μετρηθεί σε εσάς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες