Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 8:22

Ομιλεί περί του Παρακλήτου· και άλλοι μεν πίστεψαν, άλλοι δε δεν πίστεψαν. Εγκαλούνται οι υπηρέτες από τους αρχιερείς, επειδή δεν τον συνέλαβαν. Συζητά μαζί τους ο Νικόδημος, και τον αποστομώνουν. Πάλι ο Ιησούς ομιλεί προς αυτούς· και εκείνοι προσπαθούσαν να ανατρέψουν τα λόγια του. Εδώ αναφέρονται τα σχετικά με τη γυναίκα που κατηγορήθηκε για μοιχεία. Πάλι τους λέγει: «Εγώ πηγαίνω εκεί όπου εσείς δεν μπορείτε να έλθετε». Αυτοί δε νόμιζαν ότι θα θανατώσει τον εαυτό του. Έπειτα προλέγει τον τρόπο του θανάτου του, και πολλοί πίστεψαν σε αυτόν. Τότε τους λέγει: «Εάν παραμείνετε στον λόγο μου, η αλήθεια θα σας ελευθερώσει», και άλλα πολλά.

Ήθελε όμως να τους διδάξει και κάτι άλλο, ότι το γεγονός δεν οφείλεται στη δική τους βία, αλλά άνωθεν το είχε προδιατυπώσει, και μέσα από αυτά τα λόγια είχε ήδη προδιαγράψει την ανάσταση. Έλεγαν, λοιπόν: «Μήπως θα σκοτώσει τον εαυτό του;» Τι κάνει, λοιπόν, ο Χριστός; Αναιρώντας την υποψία τους, και δείχνοντας ότι η πράξη αυτή είναι αμάρτημα, λέει: «Εσείς είστε από τα κάτω». Αυτό δε που λέει, έχει την εξής έννοια: Δεν είναι καθόλου παράξενο να σκέφτεστε τέτοια πράγματα εσείς, άνθρωποι σαρκικοί που δεν συλλογίζεστε τίποτα το πνευματικό· εγώ όμως δεν πρόκειται να πράξω κάτι τέτοιο. Διότι εγώ είμαι από τα άνω· εσείς είστε από τον κόσμο τούτο.

Επειδή δηλαδή συνεχώς απορούσαν λέγοντας: «Τι σημαίνει αυτό που λέει: Όπου εγώ πηγαίνω, εσείς δεν μπορείτε να έλθετε;», για τον λόγο αυτόν λέει: «Δεν κατανοείτε την ομιλία μου, διότι δεν έχετε τον λόγο του Θεού». Και αυτό σας συμβαίνει εξαιτίας του γήινου φρονήματος της διανοίας σας, και επειδή τα δικά μου είναι πολύ ανώτερα. Τι λοιπόν, εάν δεν μπορούσαν να κατανοήσουν;

Το επέτρεψε, δηλαδή, όταν το θέλησε· διότι εκείνοι από παλιά επιθυμούσαν να τον θανατώσουν, αλλά συγκρατούνταν από τα αόρατα δεσμά της δύναμής του. Επειδή έπρεπε αυτός να παραμείνει περισσότερο στην κατά σάρκα ζωή, για να γίνει πρόξενος μεγαλύτερης ωφέλειας στους ανθρώπους, τόσο μέσω της επίδειξης περισσότερων σημείων όσο και με τα λόγια της διδασκαλίας. Μερικοί δε, το «Πού είναι ο πατέρας σου;» κατανοούν ότι ελέχθη από τους Ιουδαίους προς τον Κύριο με σκοπό την ύβρη και τον χλευασμό. Διότι, υβρίζοντάς τον ότι γεννήθηκε από πορνεία και δεν γνωρίζει τον πατέρα του, λένε αυτά· ή και επειδή ο νομιζόμενος πατέρας του, ο Ιωσήφ, ήταν ταπεινός, λένε τούτο: «Πού είναι ο Πατέρας σου;» σαν να έλεγαν: Αφανής και ταπεινής καταγωγής είναι ο πατέρας σου· γιατί μας τον αναφέρεις συνεχώς; «Είπε, λοιπόν, πάλι σε αυτούς ο Ιησούς: Εγώ πηγαίνω, και θα με ζητήσετε και δεν θα με βρείτε, και θα πεθάνετε μέσα στην αμαρτία σας. Εκεί όπου εγώ πηγαίνω, εσείς δεν μπορείτε να έρθετε. Έλεγαν, λοιπόν, οι Ιουδαίοι: Μήπως θα σκοτώσει τον εαυτό του, επειδή λέει, Εκεί όπου εγώ πηγαίνω, εσείς δεν μπορείτε να έρθετε; Και τους είπε: Εσείς είστε από τα κάτω, εγώ είμαι από τα άνω· εσείς είστε από τον κόσμο, εγώ δεν είμαι από αυτόν τον κόσμο. Σας είπα, λοιπόν, ότι θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας. Διότι, εάν δεν πιστέψετε ότι εγώ είμαι, θα πεθάνετε μέσα στις αμαρτίες σας.»

Για ποιο λόγο τους λέει συχνά το, «Εγώ φεύγω, και θα με ζητήσετε;» Για να συγκλονίσει και να εκφοβίσει τις ψυχές τους. Διότι δες πώς περιήλθαν αμέσως σε προβληματισμό, λέγοντας με απορία: «Μήπως θα σκοτώσει τον εαυτό του;» Αν και επιθυμούσαν να απαλλαγούν από αυτόν, και εύχονταν να βγει από τη μέση, και μάλιστα ήθελαν να τον σκοτώσουν, ωστόσο σχημάτισαν τόσο μεγάλη εντύπωση για το ζήτημα, ώστε να βρίσκονται σε απορία σχετικά με αυτόν.

Συγχρόνως δε λέγει συχνά το: «Εγώ πηγαίνω», δείχνοντας ότι προγνωρίζει τον δικό του θάνατο, και ότι ο σταυρός δεν είναι έργο της δικής τους δύναμης, αλλά της δικής του βουλήσεως. Διότι πηγαίνω, λέγει, δεν με οδηγείτε εσείς, αλλά εγώ πορεύομαι με τη θέλησή μου. Και με το να πει ότι «Εσείς δεν μπορείτε να έλθετε όπου εγώ πηγαίνω», δείχνει ότι ο ίδιος βέβαια θα αναστηθεί με δόξα και θα καθίσει εκ δεξιών του Θεού, ενώ αυτοί θα πεθάνουν μέσα στις αμαρτίες τους. Εκείνοι λοιπόν τι λένε προς αυτά; «Μήπως θα σκοτώσει τον εαυτό του;» Ο Κύριος όμως, αναιρώντας αυτή την υπόνοιά τους και δείχνοντας ότι δεν είναι εκτός καταδίκης το να σκοτώνει κανείς τον εαυτό του, λέγει: Εσείς, επειδή είστε από τα κάτω και δεν μπορείτε να σκεφθείτε τίποτα θείο, αναλόγως νοείτε τέτοια πράγματα· εγώ όμως, επειδή δεν είμαι από τον κόσμο αυτόν, δηλαδή, επειδή δεν φρονώ τίποτα κοσμικό και γήινο, δεν θα έφτανα ποτέ σε τέτοιο σημείο μανίας, ώστε να σκοτώσω τον εαυτό μου· διότι αυτό είναι δαιμονικό και όχι θείο. Αλλά εδώ ο Απολινάριος, πιανόμενος από το ρητό, λέγει, ακολουθώντας οπωσδήποτε τους Μανιχαίους, ότι: «Βλέπεις; Το σώμα του Κυρίου δεν ήταν από τον κόσμο αυτόν, αλλά άνωθεν από τον ουρανό, όπως λέγει και ο Παύλος, ότι "Ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος εξ ουρανού"». Τι λοιπόν μπορούμε να πούμε;