Εἶχε δὲ καὶ ἐκ συνηθείας παλαιᾶς ὁ Ἰουδαϊκὸς τότε λαὸς λιθοβολεῖν καὶ ἀποκτένειν τοὺς μοιχοὺς καὶ τοὺς κλέπτας καὶ τοὺς λοιποὺς τοὺς ἑαλωκότας ἐν οἱῳδήποτε σφάλματι, καίπερ ἦν πολλάκις ὁ ἀναιρούμενος τῶν ἀναιρούντων δικαιότερος. Ταύτην τὴν συνήθειαν βουληθεὶς ὁ πανάγαθος περικόψαι Δεσπότης ἔφη· «Μὴ κρίνετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε· ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε». Ἔκριναν γάρ ποτε οἱ κριταὶ καὶ πρεσβύτεροι τὴν μακαρίαν λιθασθῆναι Σωσάνναν, καὶ ἐν ᾧ ἔκριναν κρίματι αὐτοὶ κατεκρίθησαν. «Ἄγουσι δὲ καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι γυναῖκα ἐπὶ μοιχείᾳ κατειλημμένην» καὶ λέγουσι τῷ Ἰησοῦ· «Διδάσκαλε, ταύτην εὕρομεν ἐπ’ αὐτοφώρῳ μοιχευομένην, ἐν δὲ τῷ νόμῳ ἡμῶν Μωσῆς ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθάζειν· σὺ οὖν τί λέγεις περὶ αὐτῆς;». Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐδὲ ἀποκρίσεως ὅλως τούτους ἀξιῶσαι ἠθέλησε· ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, εἶπε πρὸς αὐτούς· «Εἴ τις ὑμῶν ἀναμάρτητος, πρῶτος βαλέτω λίθον ἐπ’ αὐτήν».
Μετάφραση
Είχε, επίσης, από παλαιά συνήθεια ο ιουδαϊκός λαός εκείνης της εποχής να λιθοβολεί και να θανατώνει τους μοιχούς και τους κλέφτες και τους υπόλοιπους που συλλαμβάνονταν για οποιοδήποτε παράπτωμα, αν και πολλές φορές εκείνος που θανατωνόταν ήταν πιο δίκαιος από εκείνους που τον θανάτωναν. Θέλοντας ο πανάγαθος Δεσπότης να εξαλείψει αυτή τη συνήθεια, είπε: «Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε· διότι με όποια κρίση κρίνετε, με αυτήν θα κριθείτε». Διότι κάποτε οι κριτές και οι πρεσβύτεροι έκριναν να λιθοβοληθεί η μακαρία Σωσάννα, και με την κρίση που έκριναν, με την ίδια καταδικάστηκαν οι ίδιοι. «Φέρνουν, λοιπόν, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι μια γυναίκα που πιάστηκε να μοιχεύει» και λένε στον Ιησού: «Διδάσκαλε, αυτήν τη βρήκαμε επ' αυτοφώρω να μοιχεύει, και στον νόμο μας ο Μωυσής έδωσε εντολή τέτοιες γυναίκες να λιθοβολούνται· εσύ λοιπόν τι λες γι' αυτήν;». Ο Ιησούς, όμως, δεν θέλησε διόλου να τους αξιώσει κάποιας απάντησης· καθώς όμως επέμεναν να τον ρωτούν, τους είπε: «Όποιος από εσάς είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες