ὁρᾷς οὖν ὅπως τῷ μὲν Ἁβραὰμ ἢ τοῖς ἐξ ἐκείνου γεγονόσι προσεχῶς κατ᾽ οὐδένα τρόπον ἐοικότες ἁλίσκονται, τοῦ δὲ ἰδίου καὶ πρέποντος ὄντως αὐτοῖς πατρὸς ἔχουσι τὴν εἰκόνα, σύμμορφόν τε καὶ συγγενῆ τὴν κακίαν αὐτῷ νοσοῦντες ἐκτόπως, δικαίως ἀκούουσιν Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν· ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾽ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ· ὅτι ψεύστης ἐστὶ, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν, οὐ πιστεύετέ μοι. βλέπει μὲν ὁ τοῦ λόγου σκοπὸς πρὸς τὸν ἐν μέσῳ παροισθέντα καὶ ὑποδειχθέντα τῶν Ἰουδαίων πατέρα, φημὶ δὲ τὸν Κάϊν, ἐκπλατύνεται δὲ πρὸς τὸ γενικώτερον. οὐ γὰρ μέχρι τῶν ἐκείνου τρόπων τὴν τῶν λεγομένων ἵστησι δύναμιν, περιτίθησι δὲ τῷ κατ᾽ ἐκεῖνον παντὶ τὸ ὡς ἐφ᾽ ἑνὸς ἰδικῶς ἐπὶ παντὸς ὁμοίου τιθείς. ὅταν γὰρ, φησὶν, ὁ Κάϊν ἤτοι κατ᾽ ἐκεῖνον ἕτερος ψεύστης λαλῇ τὸ ψεῦδος ἐξ ἰδίας ὥσπερ συγγενείας λαλεῖ. ἃ γὰρ ἔχει μαθὼν παρὰ τῶν ἡγουμένων, καὶ τοῦ τῆς κακίας δεδωκότος τὴν ἀρχὴν, τινὰ καθάπερ φυσικὴν ἐπιτηδειότητα τὸ ψεύδεσθαι ποιησάμενος τὸν ἑαυτοῦ μιμεῖται πατέρα.
Μετάφραση
Βλέπεις, λοιπόν, πώς αποδεικνύεται ότι δεν μοιάζουν με κανέναν τρόπο ούτε στον Αβραάμ ούτε σε εκείνους που γεννήθηκαν άμεσα από αυτόν, αλλά έχουν την εικόνα του δικού τους και πραγματικά ταιριαστού σε αυτούς πατέρα, πάσχοντας παράδοξα από μια κακία όμοια και συγγενική με τη δική του, γι' αυτό δικαίως ακούνε: Εσείς προέρχεστε από τον πατέρα σας τον διάβολο και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να κάνετε· εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από την αρχή και δεν στάθηκε στην αλήθεια, επειδή δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του· όταν λέει το ψέμα, μιλάει από τα δικά του, διότι είναι ψεύτης, όπως και ο πατέρας του. Εμένα, όμως, επειδή σας λέω την αλήθεια, δεν με πιστεύετε. Βέβαια, ο σκοπός του λόγου αποβλέπει στον πατέρα των Ιουδαίων που παρουσιάστηκε και υποδείχθηκε ενδιάμεσα, εννοώ τον Κάιν, αλλά επεκτείνεται και στο γενικότερο. Διότι δεν περιορίζει τη δύναμη των λεγομένων μόνο στους τρόπους εκείνου, αλλά την αποδίδει σε καθέναν που του μοιάζει, εφαρμόζοντας ό,τι ειπώθηκε ειδικά για έναν σε κάθε παρόμοιο. Διότι, λέει, όταν ο Κάιν ή κάποιος άλλος ψεύτης σαν κι αυτόν λέει το ψέμα, μιλάει σαν από δική του συγγένεια. Επειδή όσα έχει μάθει από τους προκατόχους του και από εκείνον που έδωσε την αρχή της κακίας, έχοντας κάνει το ψέμα σαν μια φυσική επιδεξιότητα, μιμείται τον δικό του πατέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες