Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 9:14

Διότι σε Εκείνον στον οποίο ήταν εύλογο να οφείλεται πλούσια δόξα, προσάπτουν τη λοιδορία της υποτίμησης· και ενώ θα έπρεπε να θαυμάσουν αν ήταν αγαθοί, και να ξέρουν να στεφανώνουν με τους πρέποντες επαίνους τη δύναμη του Θεού, αντίθετα, απωθώντας νομίζω εξαιτίας της αμέτρητης κακοβουλίας τους αυτό που ήταν δίκαιο και να σκέφτονται και να πράττουν, παρασύρονται σε άκαιρο ζήλο, και σκεπτόμενοι κίβδηλα ότι άρμοζε να συνηγορήσουν υπέρ του νόμου που κατά κάποιον τρόπο αδικήθηκε, ζητούν να κατηγορήσουν τον Ιησού ότι εργάστηκε το Σάββατο και ότι παραβίασε μια τόσο αξιοθαύμαστη εντολή θεραπεύοντας τον άνθρωπο. Διότι είναι βέβαια φυσικό να νομίζουν αυτοί ότι ο Θεός είναι σκληρός και άσπλαχνος την ημέρα του Σαββάτου, και ότι αγανακτεί σφόδρα αν βλέπει να σώζεται αυτός που πλάστηκε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή Του, για τον οποίο δημιουργήθηκε και το Σάββατο· «Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος και του Σαββάτου», σύμφωνα με τον λόγο του Σωτήρα. <Οδηγούν στους Φαρισαίους τον άλλοτε τυφλό. Ήταν δε Σάββατο η ημέρα που ο Ιησούς έφτιαξε τον πηλό και του άνοιξε τα μάτια.> Οδηγούν τον άνθρωπο στους άρχοντες, όχι για να θαυμάσουν μαθαίνοντας τα όσα έγιναν σε αυτόν – διότι δεν ήταν αναμενόμενο να χαρούν ποτέ για κάτι τέτοιο αυτοί που έτρεφαν ασύγκριτο φθόνο εναντίον του Σωτήρα μας Χριστού – αλλά με σκοπό να καταστήσουν φανερή, όπως νόμιζαν, την παρανομία Του, και να Τον κατηγορήσουν ως παραβάτη επειδή έφτιαξε πηλό το Σάββατο.

Και καθιστώντας μας σαφές ο μακάριος Ευαγγελιστής ότι δυσφορούν υπέρμετρα επειδή κατασκευάστηκε πηλός κατά την ημέρα του Σαββάτου, επισημαίνει εύστοχα τη γελοιότητα του γεγονότος, προσθέτοντας το: Ήταν δε Σάββατο την ημέρα που ο Ιησούς έφτιαξε τον πηλό. <Τον ρωτούσαν, λοιπόν, πάλι και οι Φαρισαίοι: Πώς ανέβλεψες;> Περιεργάζονται τον τρόπο της θεραπείας, αναζωπυρώνοντας τρόπον τινά μέσα τους πιο θερμά το πυρ του φθόνου, και ρωτούν με υπερβολική περιέργεια, ενώ δεν αγνοούν, όπως τουλάχιστον μου φαίνεται, το παράδοξο. Διότι πώς να μην είναι εντελώς ανόητο, εκείνοι που είχαν φτάσει σε αυτούς φέρνοντας τον άλλοτε τυφλό, να μην πουν οπωσδήποτε την αιτία της προσαγωγής του; Και σαν να μην αρκούσαν εκείνοι για να κατηγορηθεί ο Χριστός, αναγκάζουν και τον ίδιο με τη δική του φωνή να ομολογήσει τα πεπραγμένα, πιστεύοντας ότι μέσω αυτού η δύναμη της συκοφαντίας θα γίνει ισχυρότερη.

Θα ανταμείψω με ευχαριστίες τον ευεργέτη μου, θα φανώ ανώτερος από την άκαιρη σιωπή· θα τιμήσω με ομολογίες τον ιατρό, που δεν εφάρμοσε σε εμένα κάποιον περίπλοκο τρόπο θεραπείας, που δεν επενέργησε στην περίπτωσή μου με νυστέρι και ανατομές, που δεν παρασκεύασε το ωφέλιμο φάρμακο με ποικίλα μείγματα, που δεν χρησιμοποίησε κάποια συνηθισμένη μέθοδο, αλλά μάλλον έδρασε αποτελεσματικά με παράδοξες επινοήσεις. «Έφτιαξε πηλό και έχρισε τα μάτια μου, και νίφτηκα, και βλέπω». Μπορεί κανείς να θαυμάσει, και πολύ δικαιολογημένα, τον άνθρωπο αυτόν που στα λόγια του για αυτά, σαν κάποιο επιστέγασμα, πρόσθεσε το χρήσιμο «Βλέπω», διότι σχεδόν με αυτό λέει: Δεν θα παρουσιάσω ως μάταιη τη δύναμη αυτού που με θεράπευσε, δεν θα αρνηθώ τη χάρη· διότι έχω πλέον αυτό που από παλιά ποθούσα· εγώ ο ίδιος, λέει, που ήμουν τυφλός κατά τις ωδίνες του τοκετού, που νοσούσα ήδη ως έμβρυο μέσα στη μήτρα, αφού χρίστηκα με πηλό θεραπεύτηκα, και βλέπω, δηλαδή, δεν δείχνω απλώς τον οφθαλμό μου ανοιχτό, ενώ κρύβει στο βάθος το σκοτάδι, αλλά πραγματικά βλέπω. Έχω λοιπόν μπροστά στα μάτια μου όσα προηγουμένως απλώς άκουγα. Ιδού, λαμπρό φως του ήλιου με καταυγάζει· ιδού, το κάλλος πρωτόγνωρων θεαμάτων περιβάλλει τον οφθαλμό μου. Μόλις τώρα γνώρισα την Ιερουσαλήμ, και βλέπω τον θείο ναό να αστράφτει μέσα σε αυτήν, και αντικρίζω στο μέσο της το όντως σεπτό θυσιαστήριο· και αν βρεθώ πέρα από την πύλη, θα παρατηρήσω γύρω μου όλη την Ιουδαία, και θα γνωρίσω τι είναι βουνό και τι είναι φυτό.

Πώς, λοιπόν, κατά τη βασιλεία του πατέρα του, ο οποίος βασίλευσε επί δεκατέσσερα έτη, ενώ προφητευόταν ο Εμμανουήλ που επρόκειτο να γεννηθεί από παρθένο, επρόκειτο να γεννηθεί ο Εζεκίας, ο οποίος ανέλαβε τη βασιλεία σε ηλικία είκοσι ετών μετά τον πατέρα του, και δεν θα γίνει μάλλον φανερό στους συνετούς ότι ήταν ήδη γεννημένος, όταν ο προφήτης προφήτευσε τον λόγο αυτόν κατά τη βασιλεία του Άχαζ, του πατέρα του Εζεκία; Μάλιστα ούτε η γυναίκα του Άχαζ ήταν προφήτιδα, όπως είναι φανερό σε όλους. Η Μαρία, όμως, είναι αυτή που είπε και προφήτευσε: «διότι από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές της γης»· προς την οποία εισήλθε ο Γαβριήλ και ευαγγελίστηκε ότι το Πνεύμα, που μίλησε μέσω του Ησαΐα, θα έλθει επάνω της και θα γεννήσει Υιό, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, διά Πνεύματος Αγίου και όχι από σπέρμα ανδρός, όπως αυτοί βλασφημούν, παραλογιζόμενοι και πλανώμενοι. 32. Έχει δε ελεγχθεί η πλάνη του ματαιόφρονος και για την τήρηση του Σαββάτου και για την περιτομή και για τους καθημερινούς βαπτισμούς που τελούνται από αυτόν· διότι το Σάββατο ο Ιησούς επιδιώκει να επιτελεί τις περισσότερες θεραπείες. Και όχι μόνο θεραπεύει, αλλά ιάται και με δύο τρόπους. Διότι παραγγέλλει σε όσους θεραπεύθηκαν κατά το Σάββατο να σηκώσουν τον κράββατό τους και να περπατήσουν, αλλά επιπλέον το Σάββατο, αφού ζύμωσε πηλό, τον τοποθέτησε στα μάτια του τυφλού· και το να ζυμώσει κανείς πηλό συνιστά εργασία (έργο).

Δεν γνωρίζω. Οδηγούν αυτόν που ήταν άλλοτε τυφλός στους Φαρισαίους. Ήταν δε Σάββατο όταν ο Ιησούς έφτιαξε τον πηλό και του άνοιξε τα μάτια. Πάλι λοιπόν τον ρωτούσαν οι Φαρισαίοι, πώς ανέβλεψε. Εκείνος δε τους είπε: Πηλό έβαλε στα μάτια μου, και νίφτηκα, και βλέπω. Έλεγαν λοιπόν μερικοί από τους Φαρισαίους: Αυτός ο άνθρωπος δεν προέρχεται από τον Θεό, διότι δεν τηρεί το Σάββατο.