Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 9:30

Επομένως, τα λόγια των Φαρισαίων είναι απλώς δικαιολογίες και εφευρήματα μάταιων συλλογισμών. Διότι, εάν λένε ότι πρέπει να ακολουθούν περισσότερο τον Μωυσή για τον λόγο ότι του μίλησε ο Θεός, γιατί δεν έχουν την ίδια γνώμη για τον Χριστό, αν και λέει ξεκάθαρα αυτά που μόλις αναφέραμε; Αλλά τιμώντας εν μέρει τον νόμο, και προσποιούμενοι ότι θεωρούν σεβαστό αυτό που φαίνεται καλό στον Θεό, ατιμάζουν με άλλον χειρότερο τρόπο τον νόμο, επειδή δεν θέλουν να αποδεχθούν το πιο επίκαιρο κήρυγμα. Και αυτό ήταν το κήρυγμα που διακηρύχθηκε για τον Χριστό με την ιδιότητα του προφήτη, εξαιτίας της ένσαρκης οικονομίας. <Αποκρίθηκε ο άνθρωπος και τους είπε: Σε αυτό ακριβώς έγκειται το θαυμαστό, στο ότι εσείς δεν γνωρίζετε από πού είναι, και όμως άνοιξε τα μάτια μου.> Εκπλήσσομαι, λέει, και πολύ δικαιολογημένα, εάν ισχυρίζεστε ότι αγνοείτε εκείνον που επιμαρτυρείται με τέτοια αγιότητα και θεοπρεπή δύναμη μέσα από τα έργα που επιτέλεσε, εσείς που θεωρείστε ότι υπηρετείτε απερίσπαστα τον Θεό, που προΐστασθε του νόμου, που εμβαθύνετε στα ιερά γράμματα και που έχετε λάβει την ηγεσία ή μάλλον την ευθύνη να αναγνωρίζετε τους καλούς ποιμένες. Διότι σε ποιους θα ταίριαζε να γνωρίζουν καλά εκείνους που θαυματουργούν μέσω του Θεού, αν όχι σε αυτούς που έχουν ταχθεί να ιερατεύουν, και στους οποίους ανατέθηκε η φροντίδα για το σεπτό μυστήριο;

Επομένως, ενώ οι Ιουδαίοι διατύπωναν απερίσκεπτα τέτοιες δοξασίες για τον Χριστό, ο άλλοτε τυφλός συλλαμβάνει ήδη γρήγορα από το θαύμα τα νοήματα γι' αυτόν, και παραλίγο να αρπάξει τον λόγο των Φαρισαίων για την επιβεβαίωση των δικών του συλλογισμών. Διότι σε αυτό, λέει, έγκειται το παράδοξο, ότι εσείς δεν γνωρίζετε από πού είναι, κι όμως άνοιξε τα μάτια μου. Έχω, λέει, δύο σημεία, και μάλιστα πολύ σαφή, του ότι αυτός είναι ο Χριστός. Διότι ούτε εσείς γνωρίζετε από πού είναι, αλλά και άνοιξε τα μάτια μου. Αυτός λοιπόν είναι σαφώς εκείνος που προαναγγέλλεται μέσω του νόμου, και μαρτυρείται μέσω της φωνής των προφητών. <Γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν εισακούει τους αμαρτωλούς, αλλά αν κάποιος είναι θεοσεβής και κάνει το θέλημά του, αυτόν τον εισακούει.> Αφού εντρύφησε εκ των προτέρων κατά κάποιον τρόπο στα κηρύγματα των προφητών και του νόμου, σαν να είχαν ήδη εκπληρωθεί με το ότι αγνοείτο από πού είναι ο Χριστός και ότι ανοίχθηκαν τα μάτια τυφλών, σταχυολογώντας από παντού για τον εαυτό του βοηθήματα για την πίστη, επινοεί επιπροσθέτως και κάτι άλλο.

«Γνωρίζουμε», λέει, «ότι ο Θεός δεν εισακούει τους αμαρτωλούς· αυτός όμως μου άνοιξε τα μάτια». Αυτό δε που λέει σημαίνει το εξής: Αν παρέβηκε τον νόμο, αμάρτησε· αν όμως αμάρτησε, δεν θα είχε τόση δύναμη. Διότι όπου υπάρχει αμαρτία, δεν υπάρχει φανέρωση θεϊκής δυνάμεως. Αφού λοιπόν είχε τη δύναμη, άρα δεν αμάρτησε παραβαίνοντας τον νόμο. Με αυτόν τον τρόπο συλλογίζεται και αυτός. Διότι με τη φράση «Εκείνος που με έκανε καλά», αυτό υπονόησε: ότι αν αυτός είναι που επέδειξε τέτοια δύναμη, δεν θα ήταν δίκαιο να καθίσταται υπόλογος σε κατηγορίες περί παρανομίας. Τι λένε λοιπόν αυτοί; «Πού είναι ο άνθρωπος που σου είπε, σήκωσε το κρεβάτι σου και περπάτα;» Δες την αγνωμοσύνη και την αναισθησία, δες ψυχή γεμάτη αλαζονεία.

Διότι, αν ήταν μαθητές του Μωυσή, θα ήταν και του Χριστού· όπως και ο ίδιος τους έλεγε: «Αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε σε εμένα.» Δεν είπαν δε, ότι «εμείς ακούσαμε», αλλά ότι «Εμείς γνωρίζουμε ότι στον Μωυσή έχει μιλήσει ο Θεός.» Αν και οι πρόγονοί τους τους τα ανήγγειλαν, λένε ότι έχουν ακριβή γνώση αυτών που παρέλαβαν εξ ακοής· Εκείνον όμως, τον οποίο έβλεπαν με τα μάτια τους να θαυματουργεί και τον οποίο άκουγαν να φθέγγεται θεία και ουράνια λόγια, αυτόν τον αποκαλούσαν πλάνο. Βλέπεις ανοησία που έχει δημιουργηθεί από την κακία; «Αποκρίθηκε ο άνθρωπος και τους είπε: "Σε αυτό ακριβώς βρίσκεται το θαυμαστό, στο ότι εσείς δεν γνωρίζετε από πού είναι, και όμως μου άνοιξε τα μάτια. Γνωρίζουμε δε ότι ο Θεός δεν εισακούει τους αμαρτωλούς· αλλά αν κάποιος είναι θεοσεβής και κάνει το θέλημά Του, αυτόν τον εισακούει. Από τότε που υπάρχει ο κόσμος, δεν ακούστηκε ποτέ ότι κάποιος άνοιξε τα μάτια ανθρώπου που γεννήθηκε τυφλός. Αν αυτός δεν ήταν από τον Θεό, δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα."» Εσείς, λέει, ω Ιουδαίοι, απορρίπτετε αυτόν που με θεράπευσε, επειδή δήθεν δεν γνωρίζετε γι' αυτόν «από πού είναι»· εγώ όμως λέω ότι γι' αυτό είναι ακόμη περισσότερο θαυμαστός, επειδή, αν και είναι άνθρωπος όχι από τους επισήμους μεταξύ σας ούτε από τους δοξασμένους, έχει τέτοια δύναμη, ώστε να είναι ολοφάνερο από παντού ότι κατέχει κάποια ανώτερη δύναμη, μη έχοντας ανάγκη από καμία ανθρώπινη βοήθεια. Έπειτα και επειδή προτρέχοντας μερικοί από αυτούς είπαν: «Πώς είναι δυνατόν ένας αμαρτωλός άνθρωπος να κάνει τέτοια θαύματα;»