Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 9:8

Και ότι μετά από τόση ευρύτητα του θαύματος οι περισσότεροι Ιουδαίοι αμφισβητούσαν το θαύμα, άκουγες τον ευαγγελιστή να λέει: «Οι γείτονες, λοιπόν, και όσοι τον είχαν δει προηγουμένως, ότι δηλαδή ήταν επαίτης, έλεγαν: Δεν είναι αυτός που επαιτούσε, ο εκ γενετής τυφλός; Άλλοι έλεγαν: Αυτός είναι. Άλλοι όμως έλεγαν: Δεν είναι αυτός, αλλά του μοιάζει».

Ο τυφλός, λοιπόν, φεύγει και πλένεται όσο πιο γρήγορα γίνεται, και εκπληρώνει χωρίς καθυστέρηση το πρόσταγμα, δείχνοντας μέσα του, τρόπον τινά, την ευπείθεια των εθνών, για τα οποία έχει γραφτεί: «Την προετοιμασία της καρδιάς τους πρόσεξε το αυτί σου». Σκληρόκαρδοι, λοιπόν, είναι οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι, ενώ οι προερχόμενοι από τα έθνη είναι εντελώς πρόθυμοι στην υπακοή, και αυτό μαρτυρείται από την ίδια την εμπειρία. Ο άνθρωπος αναβλέπει αμέσως, αποβάλλοντας την τύφλωση μαζί με το πλύσιμο του πηλού, και επιστρέφει βλέποντας. Διότι δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά από το θέλημα του Χριστού. Καλό πράγμα, επομένως, είναι η πίστη, η οποία κάνει τη θεόσδοτη χάρη να ενεργεί μέσα μας, ενώ η διψυχία είναι επιζήμια. Διότι «ο δίψυχος άνθρωπος είναι ασταθής σε όλους τους δρόμους του», όπως είναι γραμμένο, και δεν θα λάβει απολύτως τίποτα από τον Κύριο. <Οι γείτονες, λοιπόν, και όσοι τον έβλεπαν προηγουμένως ότι ήταν ζητιάνος, έλεγαν: Δεν είναι αυτός που καθόταν και ζητιάνευε; Άλλος έλεγε: Όχι, αλλά του μοιάζει. Εκείνος έλεγε: Εγώ είμαι.> Τα υπερμεγέθη θαύματα είναι κάπως δύσκολο να γίνουν αποδεκτά μέσω της πίστης, και το ανέλπιστο... έχει δυσκολία στην κατανόησή του, αλλά εκτιμάται μόνο όταν γίνεται αποδεκτό στις διάνοιες κάποιων χωρίς περιττή περιέργεια. Διότι το να προσπαθεί κανείς να ερευνά βασανιστικά όσα υπερβαίνουν τον νου και τον λόγο, δεν απέχει πολύ από την ανοησία.

Πώς, λοιπόν, κατά τη βασιλεία του πατέρα του, ο οποίος βασίλευσε επί δεκατέσσερα έτη, ενώ προφητευόταν ο Εμμανουήλ που επρόκειτο να γεννηθεί από παρθένο, επρόκειτο να γεννηθεί ο Εζεκίας, ο οποίος ανέλαβε τη βασιλεία σε ηλικία είκοσι ετών μετά τον πατέρα του, και δεν θα γίνει μάλλον φανερό στους συνετούς ότι ήταν ήδη γεννημένος, όταν ο προφήτης προφήτευσε τον λόγο αυτόν κατά τη βασιλεία του Άχαζ, του πατέρα του Εζεκία; Μάλιστα ούτε η γυναίκα του Άχαζ ήταν προφήτιδα, όπως είναι φανερό σε όλους. Η Μαρία, όμως, είναι αυτή που είπε και προφήτευσε: «διότι από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές της γης»· προς την οποία εισήλθε ο Γαβριήλ και ευαγγελίστηκε ότι το Πνεύμα, που μίλησε μέσω του Ησαΐα, θα έλθει επάνω της και θα γεννήσει Υιό, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, διά Πνεύματος Αγίου και όχι από σπέρμα ανδρός, όπως αυτοί βλασφημούν, παραλογιζόμενοι και πλανώμενοι. 32. Έχει δε ελεγχθεί η πλάνη του ματαιόφρονος και για την τήρηση του Σαββάτου και για την περιτομή και για τους καθημερινούς βαπτισμούς που τελούνται από αυτόν· διότι το Σάββατο ο Ιησούς επιδιώκει να επιτελεί τις περισσότερες θεραπείες. Και όχι μόνο θεραπεύει, αλλά ιάται και με δύο τρόπους. Διότι παραγγέλλει σε όσους θεραπεύθηκαν κατά το Σάββατο να σηκώσουν τον κράββατό τους και να περπατήσουν, αλλά επιπλέον το Σάββατο, αφού ζύμωσε πηλό, τον τοποθέτησε στα μάτια του τυφλού· και το να ζυμώσει κανείς πηλό συνιστά εργασία (έργο).

Σε εμένα όμως φαίνεται ότι και η αθρόα παρουσία του νερού υπαινίσσεται σε εμάς κάποιο απόρρητο μυστήριο. Ποιο είναι άραγε αυτό; Το απροσδόκητο της επιφανείας και πέρα από κάθε ελπίδα. Αλλά πρόσεξε το φρόνημα του τυφλού που υπακούει στα πάντα. Διότι δεν είπε: «Αν πράγματι ο πηλός ή το σάλιο είναι αυτό που χαρίζει την όραση, τι μου χρειάζεται ο Σιλωάμ; Και αν χρειάζεται ο Σιλωάμ, ποια η χρεία του πηλού; Γιατί με έχρισε; Γιατί με διέταξε να νιφτώ;». Αλλά τίποτε από αυτά δεν συλλογίστηκε· αντίθετα, ήταν προετοιμασμένος μόνο για ένα πράγμα, να υπακούει σε όλα εκείνον που τον πρόσταζε, και τίποτε από όσα συνέβαιναν δεν τον σκανδάλιζε. Αν όμως κάποιος πει: «Πώς λοιπόν απέκτησε την όρασή του αφού αφαίρεσε τον πηλό;», δεν πρόκειται να ακούσει τίποτε άλλο από εμάς, παρά το ότι δεν γνωρίζουμε τον τρόπο. Και τι το θαυμαστό, αν εμείς δεν γνωρίζουμε; Διότι ούτε ο ευαγγελιστής τον γνώριζε, ούτε ο ίδιος ο θεραπευμένος· αλλά γνωρίζει μεν αυτό που συνέβη, τον τρόπο όμως δεν μπορεί να τον κατανοήσει. Και αυτό ακριβώς έλεγε όταν τον ρωτούσαν: «Πηλό έβαλε πάνω στα μάτια μου, και νίφτηκα, και βλέπω». Το πώς όμως έγινε αυτό, δεν μπορεί να το πει, έστω κι αν τον ρωτήσουν χιλιάδες φορές. Οι γείτονες λοιπόν, αναφέρει, και εκείνοι που τον έβλεπαν προηγουμένως ότι ήταν ζητιάνος, έλεγαν: «Δεν είναι αυτός που καθόταν και ζητιάνευε;». Άλλοι έλεγαν: «Αυτός είναι». Διότι το παράδοξο του γεγονότος τους οδηγούσε στην απιστία· μολονότι είχαν οικονομηθεί τόσα πολλά από τη θεία πρόνοια, ώστε να μην απιστήσουν.

Οι δε έλεγαν: Δεν είναι αυτός που καθόταν και ζητιάνευε;

Διότι, για να μην ισχυριστεί κανείς ότι δεν είπαν τίποτε το ακριβές οι γείτονες και όσοι τον έβλεπαν, αλλά ότι απλώς του έμοιαζε, φέρνουν στο μέσον τους γονείς, μέσω των οποίων, άθελά τους, αποδείκνυαν ως αληθινό το γεγονός που είχε συμβεί. Επειδή αυτοί γνώριζαν το δικό τους παιδί περισσότερο από όλους.

Για να μάθεις ότι και εκεί ο Χριστός τον θεράπευσε και ότι ο Σιλωάμ είναι τύπος του Χριστού. Διότι, όπως ακριβώς ο Χριστός είναι πνευματική πέτρα, έτσι και ο Σιλωάμ είναι πνευματικός. Και όπως αυτός ο χείμαρρος του Σιλωάμ εμφανιζόταν ξαφνικά και κατά τρόπο εκπληκτικό με κάποιο φοβερό ρεύμα, έτσι και η παρουσία του Κυρίου, που είναι κρυφή και άγνωστη στους αγγέλους, κατακλύζει με τη δύναμή της όλη την αμαρτία. «Οι γείτονες, λοιπόν, που τον έβλεπαν προηγουμένως, επειδή ήταν τυφλός, έλεγαν: Δεν είναι αυτός που καθόταν και ζητιάνευε; Άλλοι έλεγαν ότι αυτός είναι, ενώ άλλοι ότι του μοιάζει. Εκείνος όμως έλεγε ότι εγώ είμαι. Του έλεγαν λοιπόν: Πώς ανοίχτηκαν τα μάτια σου; Αποκρίθηκε εκείνος και είπε: