Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 1:13

Διότι, εφόσον ο Θεός είναι μαζί μας, κάθε βλάβη θα απομακρυνθεί από εμάς, και εξάπαντος θα έλθουν τα αγαθά, και αμέσως θα εμφανιστούν σταθεροί οι τρόποι της ευημερίας, και θα συμβεί οτιδήποτε το πιο ευχάριστο. Εάν πάλι το ιερό κείμενο ονομάζει τον Αγγαίο άγγελο Κυρίου, ας μην νομίσει κανείς ότι αυτός είναι άγγελος κατά φύση, ο οποίος γεννήθηκε όπως εμείς άνθρωπος από γυναίκα· διότι είναι εντελώς παράλογο να σκέφτεται κανείς έτσι· αλλά μάλλον θα θεωρήσουμε, εάν έχουμε ορθή κρίση και νου που βλέπει προς την αλήθεια, ότι ονομάστηκε και αποκλήθηκε άγγελος επειδή αναγγέλλει. Επειδή, αλλιώς, δεν θα υπήρχε κανένα εμπόδιο να περιπέσουμε και σε άλλη ατοπία, ομολογώντας δηλαδή ότι είναι άγγελοι κατά φύση και εκείνοι που ανήγγειλαν στον Ιώβ τα όσα συνέβησαν στους αγρούς και από τους ιππείς, καθώς και ότι πέθαναν τα παιδιά του από την κατάρρευση της οικίας του. Έχει εξάλλου ονομαστεί και ο Λόγος του Θεού «Μεγάλης βουλῆς ἄγγελος». Διότι ανήγγειλε σε εμάς το θέλημα του Θεού και Πατρός.

Αλλά δεν παραβαίνει τα προστάγματα, όταν η ανάγκη τον συγκρατεί και ο φόβος τον αναγκάζει, για να γνωρίζεις ότι, εάν μπορούσε να τιμωρήσει, από την αρχή θα το ήθελε, και για να γνωρίζεις ότι δεν του θέτει τα όρια τυχαία. 1,12d «Και εξήλθε», λέει, «ο διάβολος από το πρόσωπο του Κυρίου». Διότι βρίσκεται μακριά από τον Θεό εκείνος που επιθυμεί να υποσκελίσει τους δικαίους. 1,13a «Και ήλθε αυτή η ημέρα,» 13b «και οι υιοί του Ιώβ και οι θυγατέρες του» 13c «έτρωγαν και έπιναν στο σπίτι του μεγαλύτερου αδελφού τους.» 1,14a «Και ιδού, άγγελος ήλθε προς τον Ιώβ και του είπε:» 14b «Τα ζεύγη των βοδιών όργωναν» 14c «και οι θηλυκοί όνοι έβοσκαν δίπλα τους.» 1,15a «Και ήλθαν οι επιδρομείς και τα αιχμαλώτισαν» 15b «και τους υπηρέτες τους κατέσφαξαν με την κόψη της μάχαιρας,» 15c «και σώθηκα εγώ μόνος και ήλθα για να σου το αναγγείλω.» Και ιδού, λέει, άγγελος ήλθε. Είδες, πόση είναι η ταχύτητα της πληγής; Και δες, πόσο ελεεινή γίνεται η πτώση και πόσο πρωτοφανής και παράδοξη είναι η συμφορά. Και αυτός που βρισκόταν πάντα σε ασφάλεια, και μάλιστα σε τόση ασφάλεια, όση είναι φυσικό να έχει εκείνος που απολαμβάνει την πρόνοια του Θεού, δες πώς το άκουσε αυτό, αυτός που ποτέ δεν είχε λάβει πείρα κάποιου τέτοιου πράγματος, αλλά από την πρώτη του ηλικία είχε γευθεί έναν γαλήνιο βίο.

«Για να αποστομωθεί», λέει, «ο διάβολος, για να φανεί λαμπρότερος ο δίκαιος, για να αφήσουμε στους μεταγενέστερους φάρμακα υπομονής και θλίψεως». «Και ήλθε μια ημέρα σαν κι αυτή.» Για να καταδείξει λοιπόν ο συγγραφέας την οξύτητα της επιβουλής λέει αυτό· διότι δεν είχε φθάσει ακόμη το μέσον της ημέρας και άρχισε τον πόλεμο. «Και ιδού, ήλθε άγγελος προς τον Ιώβ και του είπε.» Ο φόνος έχει αναμειχθεί με την απώλεια, γεγονός που κάνει τους εχθρούς να φαίνονται σκληροί· πολλή είναι η ωμότητα και η απανθρωπία, διπλή η συμφορά, φόνος και αιχμαλωσία· και η σωτηρία εκείνου που απέμεινε ζωντανός, αποτελεί προσθήκη στα δεινά.

Και το πιο αξιοθαύμαστο είναι ότι τα υπέμεινε όλα αυτά ταυτόχρονα, γεγονός που κάνει τα δεινά διπλάσια και τριπλάσια· όταν ο αγωνιζόμενος δεν έχει ούτε καν την παρηγοριά της ανακωχής, αλλά εξαιτίας της συνεχούς επιβολής των χτυπημάτων, γίνεται μεγαλύτερος ο θόρυβος και εντονότερη η ταραχή, πράγμα που συνέβη ακριβώς σε αυτόν. Διότι την απώλεια των προβάτων και τον εμπρησμό, τη διαδέχθηκε η αρπαγή των βοδιών· και αυτήν, η αφαίρεση των υποζυγίων, και αυτήν, η αιχμαλωσία των καμήλων και η σφαγή των υπηρετών· και αυτήν, η απώλεια των παιδιών, και εκείνος ο φρικτός και πρωτοφανής θάνατος, και ο πιο φρικτός τάφος, ο οποίος έγινε ταυτόχρονα ο ίδιος και θάνατος και τάφος. Και το τραπέζι, γύρω από το οποίο πριν από λίγο κάθονταν στο συμπόσιο, τώρα δεχόταν κατακρεουργημένα τα σώματα· και οι φιάλες και τα ποτήρια, μαζί με το κρασί, δέχονταν το αίμα και τα διαμελισμένα μέλη. Αναλογίσου το μέγεθος της συμφοράς, και εκείνο το πρωτόγνωρο ναυάγιο, και την παράξενη και παράδοξη τραγωδία.

Διότι είμαστε άνθρωποι. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο λοιπόν δεν πρέπει να ταραζόμαστε, επειδή είμαστε άνθρωποι και όχι άλογα ζώα. Εκείνα τρομάζουν από κάθε λογής θορύβους και κρότους, διότι δεν διαθέτουν λογική ικανή να αποκρούσει τον φόβο· εσύ όμως, που έχεις τιμηθεί με λόγο και λογική, πώς ξεπέφτεις στη δική τους κατωτερότητα; Μπήκε κάποιος και ανακοίνωσε έφοδο στρατιωτών; Μην ταραχθείς, αλλά άφησέ τον, κλίνε τα γόνατα, παρακάλεσε τον Δεσπότη σου, στέναξε πικρά, και Αυτός θα αποκρούσει το κακό. Εσύ μεν, ακούγοντας για έφοδο στρατιωτών η οποία δεν ήταν καν αληθινή, κινδύνεψες να αποκοπείς από την παρούσα ζωή· ο μακάριος Ιώβ όμως εκείνος, ενώ έρχονταν αλλεπάλληλοι αγγελιαφόροι και τους άκουγε να αναγγέλλουν τα δεινά, και προσέθεσαν μάλιστα την αβάσταχτη απώλεια των παιδιών του, δεν θρήνησε, δεν στέναξε, αλλά στράφηκε στην προσευχή και ευχαριστούσε τον Δεσπότη.

Διότι την απώλεια και τον εμπρησμό των προβάτων διαδεχόταν η αρπαγή των βοδιών, και την απώλεια αυτών η αφαίρεση των όνων, και αυτήν η αιχμαλωσία των καμήλων και η σφαγή των υπηρετών, και αυτήν η απώλεια των παιδιών και εκείνος ο φρικτός και πρωτοφανής θάνατος, και ο ακόμη πιο φρικώδης τάφος (διότι το ίδιο πράγμα γινόταν ταυτόχρονα και θάνατος και τάφος), και το τραπέζι, το οποίο τη μια στιγμή δεχόταν τα σώματα να συνεστιώνται και την άλλη στιγμή κατακρεουργημένα, και οι φιάλες και τα ποτήρια που υποδέχονταν το αίμα μαζί με το κρασί, και τα κατακομμένα μέλη. Αλλά όμως, μετά από αυτή τη σκληρή τραγωδία, άλλα σκληρότερα δεινά τον περίμεναν, χωρίς ούτε για λίγο να προλάβει να ανασάνει. Διότι από εκεί και έπειτα ακολούθησαν οι πηγές των σκωλήκων, τα ρυάκια του πύου, το κάθισμα πάνω στην κοπριά, το όστρακο που κατέξαινε τα πλευρά, η δυσωδία των πληγών που επέφερε εκείνον τον πρωτοφανή λιμό, και που δεν τον άφηνε να αγγίξει τα φαγητά παρότι τα έβλεπε, προκαλώντας του αποστροφή χειρότερη και από τον λιμό· και αυτά όχι για δύο και δέκα και είκοσι και εκατό ημέρες, αλλά για περισσότερους μήνες. Και ούτε εκεί σταμάτησαν οι δοκιμασίες του, αλλά, ενώ αυτός βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση και καταβασανιζόταν από παντού, εσωτερικά και εξωτερικά, προστέθηκαν και τα τεχνάσματα της γυναίκας του. Διότι η σύζυγος γίνεται όπλο του δαίμονα και τοξεύει τον άνδρα της, δανείζοντας τη γλώσσα της στον διάβολο, και εξαπολύει βέλη πιο πικρά και πιο ολέθρια από όσα προαναφέρθηκαν.