Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 1:15

10 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις· σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–10 από 10

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἀποσφάλλονται δὲ τῆς ἀληθείας οἱ τῇδε δοξάζοντες, οὐ νοοῦντες, ὅτι τό Ἄγγελος ὄνομα λειτουργίας μᾶλλόν ἐστιν, ἤπερ οὐσίας σημαντικὸν, ὥσπερ οὖν ἀμέλει καὶ ἐν τοῖς κατὰ τὸν μακάριον Ἰὼβ ἄλλος ἐπ᾽ ἄλλῳ τρέχουσιν ἄγγελοι τὰ πολύτροπα κηρύττοντες πάθη, καὶ ταῖς ἀνηκέστοις ἐκείναις διακονούμενοι συμφοραῖς. ὁρίζει δέ τι τοιοῦτον καὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ σοφώτατος Παῦλος ἐπιστέλλων ὡδί “Οὐχὶ πάντες εἰσὶ ”λειτουργικὰ πνεύματα, εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ “τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;” οὐκοῦν ἄγγελος ὁ μακάριος βαπτιστὴς Ἰωάννης διὰ τῆς τοῦ Δεσπότου κατωνόμασται φωνῆς, οὐκ αὐτὸ κατὰ φύσιν ἄγγελος ὢν, ἀλλ᾽ ὡς εἰς τὸ ἀγγέλλειν ἀπεσταλμένος, καὶ Τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου ἑτοιμάσατε βοῶν. χρησίμως δὲ λίαν καὶ παρὰ Θεοῦ τὸν ἄγγελον ἀπεστάλθαι διισχυρίσατο, βεβαιοτάτην αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἀποδεικνύων. οὐδὲ γὰρ ἂν ὁ παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸ κηρύττειν ἀπεσταλμένος, ἕτερόν τι παρεφθέγξατο διδάσκων, ὃ μὴ πάντως ἦν κατὰ βούλησιν τοῦ τὴν ἀποστολὴν ἐπιθέντος αὐτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πλανώνται ως προς την αλήθεια όσοι δοξάζουν με αυτόν τον τρόπο, μη κατανοώντας ότι το όνομα «Άγγελος» είναι δηλωτικό μάλλον λειτουργήματος, παρά ουσίας, όπως ακριβώς άλλωστε και στα περιστατικά του μακάριου Ιώβ, τρέχουν ο ένας μετά τον άλλον οι άγγελοι, αναγγέλλοντας τα ποικίλα πάθη και υπηρετώντας εκείνες τις ανίατες συμφορές. Κάτι τέτοιο ορίζει και για τους αγίους αγγέλους ο ίδιος ο σοφότατος Παύλος, γράφοντας τα εξής: «Δεν είναι όλοι λειτουργικά πνεύματα, τα οποία αποστέλλονται για διακονία προς χάριν αυτών που πρόκειται να κληρονομήσουν τη σωτηρία;». Επομένως, ο μακάριος βαπτιστής Ιωάννης ονομάστηκε άγγελος από τη φωνή του Δεσπότη, όχι επειδή ήταν κατά φύσιν άγγελος, αλλά επειδή είχε αποσταλεί για να αναγγείλει και να βοήσει: «Ετοιμάστε την οδό του Κυρίου». Πολύ ωφέλιμα λοιπόν διαβεβαίωσε ότι ο άγγελος είχε αποσταλεί από τον Θεό, αποδεικνύοντας έτσι τη μαρτυρία του απολύτως βέβαιη. Διότι αυτός που έχει αποσταλεί από τον Θεό για να κηρύξει, δεν θα έλεγε ποτέ στη διδασκαλία του κάτι άλλο, το οποίο δεν θα ήταν απολύτως σύμφωνο με το θέλημα Εκείνου που του ανέθεσε την αποστολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Θεοῦ γὰρ συνόντος, ἅπαν μὲν ἡμῖν ἐκποδὼν οἰχήσεται βλάβος, εἰσβαλεῖ δὲ πάντως τὰ ἀγαθὰ, καὶ βεβηκότες εὐθὺς οἱ τῆς εὐημερίας ἀναφανοῦνται τρόποι, καὶ πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἡδίστων συμβήσεται. εἰ δὲ δὴ φάσκοι τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν ἄγγελον Κυρίου τὸν Ἀγγαῖον, οἰέσθω μηδεὶς ἄγγελον μὲν εἶναι κατὰ φύσιν αὐτὸν, γεννηθῆναι δὲ καθ᾽ ἡμᾶς ἄνθρωπον ἐκ γυναικός· ἀπόπληκτον γὰρ κομιδῇ τὸ ὧδε νοεῖν· οἰησόμεθα δὲ μᾶλλον, εἴπερ ἐσμὲν ἐν καλῷ φρενὸς καὶ νοῦ βλέποντος εἰς τὸ ἀτρεκὲς, ἀπὸ τοῦ ἀγγέλλειν ἄγγελον εἰρῆσθαι καὶ ὀνομάζεσθαι. ἐπεὶ τὸ λυποῦν οὐδὲν καὶ εἰς ἑτέραν ἡμᾶς ἀτοπίαν ἐκβαίνοντας, ἀγγέλους ὑπάρχειν ὁμολογεῖν τῇ φύσει καὶ τοὺς ἀπαγγέλλοντας τῷ Ἰὼβ τά τε ἐν ἀγροῖς παρά τε τῶν ἱππέων συμβεβηκότα, καὶ μὴν καὶ ὅτι τεθνᾶσιν οἱ παῖδες αὐτοῦ κατασεσεισμένης τῆς οἰκίας. εἴρηται δὲ καὶ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος “Μεγάλης βουλῆς ἄγγελος.” ἀπήγγειλε γὰρ ἡμῖν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εφόσον ο Θεός είναι μαζί μας, κάθε βλάβη θα απομακρυνθεί από εμάς, και εξάπαντος θα έλθουν τα αγαθά, και αμέσως θα εμφανιστούν σταθεροί οι τρόποι της ευημερίας, και θα συμβεί οτιδήποτε το πιο ευχάριστο. Εάν πάλι το ιερό κείμενο ονομάζει τον Αγγαίο άγγελο Κυρίου, ας μην νομίσει κανείς ότι αυτός είναι άγγελος κατά φύση, ο οποίος γεννήθηκε όπως εμείς άνθρωπος από γυναίκα· διότι είναι εντελώς παράλογο να σκέφτεται κανείς έτσι· αλλά μάλλον θα θεωρήσουμε, εάν έχουμε ορθή κρίση και νου που βλέπει προς την αλήθεια, ότι ονομάστηκε και αποκλήθηκε άγγελος επειδή αναγγέλλει. Επειδή, αλλιώς, δεν θα υπήρχε κανένα εμπόδιο να περιπέσουμε και σε άλλη ατοπία, ομολογώντας δηλαδή ότι είναι άγγελοι κατά φύση και εκείνοι που ανήγγειλαν στον Ιώβ τα όσα συνέβησαν στους αγρούς και από τους ιππείς, καθώς και ότι πέθαναν τα παιδιά του από την κατάρρευση της οικίας του. Έχει εξάλλου ονομαστεί και ο Λόγος του Θεού «Μεγάλης βουλῆς ἄγγελος». Διότι ανήγγειλε σε εμάς το θέλημα του Θεού και Πατρός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ προπαρασκευή
κεʹ. ΑΡΙΣΤΕΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΩΒ ΟΜΟΙΩΣ “Ἀριστέας δέ φησιν ἐν τῷ Περὶ Ἰουδαίων τὸν Ἠσαῦ γήμαντα Βασσάραν υἱὸν ἐν Ἐδὼμ γεννῆσαι Ἰώβ· κατοικεῖν δὲ τοῦτον ἐν τῇ Αὐσίτιδι χώρᾳ ἐπὶ τοῖς ὅροις τῆς Ἰδουμαίας καὶ Ἀραβίας. γενέσθαι δ᾽ αὐτὸν δίκαιον καὶ πολύκτηνον· κτήσασθαι γὰρ αὐτὸν πρόβατα μὲν ἑπτακισχίλια, καμήλους δὲ τρισχιλίας, ζεύγη βοῶν πεντακόσια, ὄνους θηλείας νομάδας πεντακοσίας· εἶχε δὲ καὶ γεωργίας ἱκανάς. τοῦτον δὲ τὸν Ἰὼβ πρότερον Ἰωβὰβ ὀνομάζεσθαι. πειράζοντα δ᾽ αὐτὸν τὸν θεὸν ἐμμεῖναι, μεγάλαις δὲ περιβαλεῖν αὐτὸν ἀτυχίαις. πρῶτον μὲν γὰρ αὐτοῦ τούς τε ὄνους καὶ τοὺς βοῦς ὑπὸ λῃστῶν ἀπολέσθαι, εἶτα τὰ πρόβατα ὑπὸ πυρὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντος κατακαῆναι σὺν τοῖς ποιμέσι· μετ᾽ οὐ πολὺ δὲ καὶ τὰς καμήλους ὑπὸ λῃστῶν ἀπελαθῆναι· εἶτα τὰ τέκνα αὐτοῦ ἀποθανεῖν, πεσούσης τῆς οἰκίας· αὐθημερὸν δὲ αὐτοῦ καὶ τὸ σῶμα ἑλκῶσαι. φαύλως δὲ αὐτοῦ διακειμένου ἐλθεῖν εἰς ἐπίσκεψιν Ἐλίφαν τὸν Θαιμανιτῶν βασιλέα καὶ Βαλδὰδ τὸν Σαυχαίων τύραννον καὶ Σωφὰρ τὸν Μινναίων βασιλέα, ἐλθεῖν δὲ καὶ Ἐλιοῦν τὸν Βαραχιὴλ τὸν Ζωβίτην· παρακαλούμενον δὲ φάναι καὶ χωρὶς παρακλήσεως ἐμμενεῖν αὑτὸν ἔν τε τῇ εὐσεβείᾳ καὶ τοῖς δεινοῖς. τὸν δὲ θεὸν ἀγασθέντα τὴν εὐψυχίαν αὐτοῦ τῆς τε νόσου αὐτὸν ἀπολῦσαι καὶ πολλῶν κύριον ὑπάρξεων ποιῆσαι.” Τοσαῦτα καὶ περὶ τούτων ὁ Πολυΐστωρ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕ΄. ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΩΒ ΟΜΟΙΩΣ «Ο Αριστέας αναφέρει στο έργο του Περί Ιουδαίων ότι ο Ησαύ, αφού νυμφεύθηκε τη Βασσάρα, γέννησε στην Εδώμ έναν υιό, τον Ιώβ· και ότι αυτός κατοικούσε στη χώρα της Αυσιτίδος, στα σύνορα της Ιδουμαίας και της Αραβίας. Ότι αναδείχθηκε δίκαιος και κάτοχος πολλών κτηνών· διότι απέκτησε επτά χιλιάδες πρόβατα, τρεις χιλιάδες καμήλες, πεντακόσια ζεύγη βοών και πεντακόσιους θηλυκούς όνους που έβοσκαν· είχε επίσης και εκτεταμένα γεωργικά κτήματα. Και ότι αυτός ο Ιώβ ονομαζόταν παλαιότερα Ιωβάβ. Ότι ο Θεός, δοκιμάζοντάς τον για να διαπιστώσει την εγκαρτέρησή του, τον περιέβαλε με μεγάλες συμφορές. Διότι αρχικά οι όνοι και οι βόες του χάθηκαν από ληστές, έπειτα τα πρόβατά του κάηκαν μαζί με τους ποιμένες από φωτιά που έπεσε από τον ουρανό· και μετά από λίγο απήχθησαν και οι καμήλες του από ληστές· κατόπιν πέθαναν τα τέκνα του, καθώς κατέρρευσε η οικία του· και την ίδια εκείνη ημέρα γέμισε πληγές το σώμα του. Ενώ δε βρισκόταν σε αυτήν την άθλια κατάσταση, ήλθαν να τον επισκεφθούν ο Ελιφάς, ο βασιλέας των Θαιμανιτών, και ο Βαλδάδ, ο ηγεμόνας των Σαυχαίων, και ο Σωφάρ, ο βασιλέας των Μινναίων, και ήλθε επίσης και ο Ελιούς του Βαραχιήλ, ο Ζωβίτης· όταν μάλιστα τον παρηγορούσαν, εκείνος απάντησε ότι και χωρίς παρηγοριά αυτός θα παρέμενε σταθερός τόσο στην ευσέβεια όσο και στα δεινά του. Ο δε Θεός, θαυμάζοντας την ψυχική του ανδρεία, τον απάλλαξε από την ασθένεια και τον κατέστησε κύριο πολλών αγαθών». Τόσα αναφέρει και περί αυτών ο Πολυΐστωρ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
ἀλλ᾽ οὐχ ὑπερβαίνει τὰ προστάγματα, ὅταν ἀνάγκη αὐτὸν κατέχῃ καὶ φόβος βιάζηται, ἵνα εἰδῇς, ὅτι, εἰ ἠδύνατο κολάσαι, ἐξ ἀρχῆς ἤθελεν, ἵνα εἰδῇς, ὅτι οὐχ ἁπλῶς αὐτῷ τοὺς ὅρους τίθησιν. 1,12d 〈καὶ ἐξῆλθεν,〉 φησίν, 〈ὁ διάβολος ἀπὸ προσώπου κυρίου.〉 ἔξω γάρ ἐστι τοῦ θεοῦ τοὺς δικαίους ὑποσκελίσαι βουλόμενος. 1,13a 〈καὶ ἐγένετο ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη,〉 13b 〈καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰὼβ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ〉 13c 〈ἤσθιον καὶ ἔπινον ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ πρεσβυτέρου.〉 1,14a 〈καὶ ἰδού, ἄγγελος ἦλθε πρὸς Ἰὼβ καὶ εἶπεν αὐτῷ〉· 14b 〈τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία〉 14c 〈καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐβόσκοντο ἐχόμεναι αὐτῶν.〉 1,15a 〈καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς〉 15b 〈καὶ τοὺς παῖδας ἐπάταξαν ἐν στόματι μαχαίρας,〉 15c 〈καὶ ἐσώθην ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι.〉 καὶ ἰδού, φησίν, ἄγγελος ἦλθεν. εἶδες, πόση ταχυτὴς τῆς πληγῆς; καὶ ὅρα, πῶς ἐλεεινὸν γίνεται τὸ πτῶμα καὶ καινὴ καὶ ξένη ἡ συμφορά. καὶ ὁ ἀεὶ ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ τοσαύτῃ, ὅσην εἰκὸς ἔχειν τὸν τῆς θεοῦ προνοίας ἀπολαύοντα, ὅρα πῶς ἤκουσε τοῦτο, ὁ μηδέποτε πεῖραν λαβὼν τοιούτου τινός, ἀλλ᾽ ἐκ πρώτης ἡλικίας γαληνοῦ τοῦ βίου πειραθείς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν παραβαίνει τα προστάγματα, όταν η ανάγκη τον συγκρατεί και ο φόβος τον αναγκάζει, για να γνωρίζεις ότι, εάν μπορούσε να τιμωρήσει, από την αρχή θα το ήθελε, και για να γνωρίζεις ότι δεν του θέτει τα όρια τυχαία. 1,12d «Και εξήλθε», λέει, «ο διάβολος από το πρόσωπο του Κυρίου». Διότι βρίσκεται μακριά από τον Θεό εκείνος που επιθυμεί να υποσκελίσει τους δικαίους. 1,13a «Και ήλθε αυτή η ημέρα,» 13b «και οι υιοί του Ιώβ και οι θυγατέρες του» 13c «έτρωγαν και έπιναν στο σπίτι του μεγαλύτερου αδελφού τους.» 1,14a «Και ιδού, άγγελος ήλθε προς τον Ιώβ και του είπε:» 14b «Τα ζεύγη των βοδιών όργωναν» 14c «και οι θηλυκοί όνοι έβοσκαν δίπλα τους.» 1,15a «Και ήλθαν οι επιδρομείς και τα αιχμαλώτισαν» 15b «και τους υπηρέτες τους κατέσφαξαν με την κόψη της μάχαιρας,» 15c «και σώθηκα εγώ μόνος και ήλθα για να σου το αναγγείλω.» Και ιδού, λέει, άγγελος ήλθε. Είδες, πόση είναι η ταχύτητα της πληγής; Και δες, πόσο ελεεινή γίνεται η πτώση και πόσο πρωτοφανής και παράδοξη είναι η συμφορά. Και αυτός που βρισκόταν πάντα σε ασφάλεια, και μάλιστα σε τόση ασφάλεια, όση είναι φυσικό να έχει εκείνος που απολαμβάνει την πρόνοια του Θεού, δες πώς το άκουσε αυτό, αυτός που ποτέ δεν είχε λάβει πείρα κάποιου τέτοιου πράγματος, αλλά από την πρώτη του ηλικία είχε γευθεί έναν γαλήνιο βίο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Κακῶς, φησὶν, ἐτόξευσα, οὐ κατὰ σκοποῦ ἔβαλον, περιεπλανήθη ἡ ἄτροπος. Εἶπον, ὅτι οἱ ἄνθρωποι τὰ ζεύγη καὶ τὰς ὄνους ᾐχμαλώτευσαν, δύναται λογίσασθαι ὁ Ἰὼβ, Ἄνθρωποί με ἠδίκησαν, τί τοῦτο πρὸς τὸν Θεόν; τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀδικίαν Θεῷ ἐπιγράψω; ἄλλοι οἱ ἀδικήσαντες, καὶ ἕτερος ἔσται ὁ βλασφημούμενος; Ἵνα οὖν μεταγάγῃ αὐτοῦ τὴν διάνοιαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων εἰς Θεὸν, φησί· Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. Ἀκύλας δὲ καὶ Θεοδοτίων, πῦρ, εἶπον, Θεοῦ. Μὴ δύνῃ εἰπεῖν, ὅτι Ἐχθροὶ ἔῤῥιψαν ἄνωθεν, ὕβρισον τὸν ἀδικήσαντα, βλασφήμησον τὸν πολεμήσαντα· διὰ τί λατρεύεις αὐτῷ; διὰ τί προσκυνεῖς τὸν ἀναλίσκοντά σου τὰ κτήματα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Λανθασμένα», λέει, «σημάδεψα με το τόξο, δεν πέτυχα τον στόχο, αστόχησε η βολή. Είπα ότι οι άνθρωποι αιχμαλώτισαν τα ζεύγη των βοδιών και τα γαϊδούρια, αλλά ο Ιώβ δύναται να σκεφτεί: "Άνθρωποι με αδίκησαν, τι σχέση έχει αυτό με τον Θεό; Την αδικία των ανθρώπων θα την αποδώσω στον Θεό; Άλλοι είναι αυτοί που αδίκησαν, και άλλος θα είναι αυτός που θα βλασφημηθεί;" Για να στρέψει, λοιπόν, τη σκέψη του από τους ανθρώπους προς τον Θεό, λέει: "Πυρ έπεσε εκ του ουρανού". Ο Ακύλας μάλιστα και ο Θεοδοτίων απέδωσαν: "Πυρ του Θεού". Δεν μπορείς πλέον να πεις ότι εχθροί το έριξαν από ψηλά· ύβρισε αυτόν που σε αδίκησε, βλασφήμησε αυτόν που σε πολεμά. Γιατί τον λατρεύεις; Γιατί προσκυνάς αυτόν που αφανίζει τα υπάρχοντά σου;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Καὶ τὸ δὴ θαυμαστότερον, ὅτι ὁμοῦ ταῦτα πάντα ὑπήνεγκεν, ὅπερ διπλασίονα καὶ τριπλασίονα ποιεῖ τὰ χαλεπά· ὅταν μηδὲ τὴν ἐκ τῆς ἀνακωχῆς ἔχει παραμυθίαν ὁ ἀγωνιζόμενος, ἀλλὰ τῇ συνεχείᾳ τῆς ἐπαγωγῆς, πλείων ὁ θόρυβος γίνεται, καὶ μείζων ἡ ταραχὴ, ὅπερ ἐπὶ τούτου συνέβη· τὴν μὲν γὰρ τῶν προβάτων ἀπώλειαν, καὶ τὸν ἐμπρησμὸν, διεδέχετο ἡ τῶν βοῶν ἁρπαγή· καὶ τὴν τούτων, ἡ τῶν ὄνων ἀφαίρεσις, καὶ ταύτην, ἡ τῶν καμήλων αἰχμαλωσία, καὶ τῶν οἰκετῶν ἡ σφαγή· καὶ ταύτην, ἡ τῶν παίδων ἀπώλεια, καὶ ὁ φρικτὸς ἐκεῖνος, καὶ καινὸς θάνατος, καὶ ὁ φρικωδέστατος τάφος, ὁ αὐτὸς ὁμοῦ καὶ θάνατος, καὶ τάφος γενόμενος. Καὶ ἡ τράπεζα, ἡ νῦν μὲν ἑστιώμεθα, νῦν δὲ κατακοπέντα δεξαμένη τὰ σώματα· καὶ φιάλαι καὶ τὰ ποτήρια, μετὰ τοῦ οἴνου, τὸ αἷμα ὑποδεχόμενα, καὶ κατακεκομμένα μέλη. Λόγισται τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς, καὶ τὸ καινὸν ἐκεῖνο ναυάγιον, καὶ τὴν ξένην καὶ παράδοξον τραγῳδίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και το πιο αξιοθαύμαστο είναι ότι τα υπέμεινε όλα αυτά ταυτόχρονα, γεγονός που κάνει τα δεινά διπλάσια και τριπλάσια· όταν ο αγωνιζόμενος δεν έχει ούτε καν την παρηγοριά της ανακωχής, αλλά εξαιτίας της συνεχούς επιβολής των χτυπημάτων, γίνεται μεγαλύτερος ο θόρυβος και εντονότερη η ταραχή, πράγμα που συνέβη ακριβώς σε αυτόν. Διότι την απώλεια των προβάτων και τον εμπρησμό, τη διαδέχθηκε η αρπαγή των βοδιών· και αυτήν, η αφαίρεση των υποζυγίων, και αυτήν, η αιχμαλωσία των καμήλων και η σφαγή των υπηρετών· και αυτήν, η απώλεια των παιδιών, και εκείνος ο φρικτός και πρωτοφανής θάνατος, και ο πιο φρικτός τάφος, ο οποίος έγινε ταυτόχρονα ο ίδιος και θάνατος και τάφος. Και το τραπέζι, γύρω από το οποίο πριν από λίγο κάθονταν στο συμπόσιο, τώρα δεχόταν κατακρεουργημένα τα σώματα· και οι φιάλες και τα ποτήρια, μαζί με το κρασί, δέχονταν το αίμα και τα διαμελισμένα μέλη. Αναλογίσου το μέγεθος της συμφοράς, και εκείνο το πρωτόγνωρο ναυάγιο, και την παράξενη και παράδοξη τραγωδία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
Εἰ γὰρ παραδείσου, φησὶ, δι᾽ αὐτῆς ἐξέβαλον τὸν Ἀδὰμ, πολλῷ μᾶλλον ἀπὸ κοπρίας ὑποσκελίσαι δυνήσομαι τὸν Ἰώβ. Καὶ θέα τὴν κακουργίαν· οὐδὲ γὰρ τῶν βοῶν ἀπολλυμένων προσήγαγε τὸ μηχάνημα τοῦτο, οὐδὲ τῶν ὄνων, οὐδὲ τῶν καμήλων, ἀλλ᾽ οὐδὲ τῆς οἰκίας κατενεχθείσης, οὐδὲ τῶν παίδων καταχωσθέντων, ἀλλὰ σιγᾷ τέως καὶ ἡσυχάζει, πρὸς τὸν ἀθλητὴν ὁρῶν· ὅτε δὲ τῶν σκωλήκων ἀνέβλυσεν ἡ πηγὴ, καὶ σηπόμενον τὸ δέρμα κατέῤῥει, καὶ δαπανώμεναι αἱ σάρκες, ἰχῶρα πολλῆς γέμοντα δυσωδίας ἐποίουν, καὶ τηγάνων, καὶ καμίνων, καὶ πάσης φλογὸς ὀδυνηρότερον, αὐτὸν ἡ τοῦ διαβόλου κατανήλισκε χεὶρ, θηρίου παντὸς χαλεπώτερον διατρώγουσα πάντοθεν, καὶ κατεσθίουσα τὸ σῶμα· καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ πολὺς προῆλθε χρόνος, τότε αὐτὴν προσάγει, ἤδη τεταριχευμένῳ καὶ κατεργασθέντι. Εἰ γὰρ παρὰ τὰ προοίμια προσῆλθε τῆς συμφορᾶς, οὐδ᾽ ἂν ἐκεῖνον εὗρεν οὕτως ἐκνενευρισμένον, οὐδ᾽ ἂν αὕτη τὴν συμφορὰν ἔσχεν ἐξογκῶσαι οὕτω καὶ ἐπάραι τῷ λόγῳ. Νυνὶ δὲ ὅτε αὐτὸν εἶδε, διὰ τὸ μῆκος τοῦ χρόνου διψῶντα ἀπαλλαγῆς, καὶ ἐπιθυμοῦντα τῆς τῶν ἐπικειμένων λύσεως σφοδρῶς, τότε προσέρχεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αν, λέγει, μέσω αυτής έβγαλα τον Αδάμ από τον Παράδεισο, πολύ περισσότερο θα μπορέσω να υποσκελίσω τον Ιώβ από την κοπριά». Και πρόσεξε την κακουργία· δεν έφερε αυτό το τέχνασμα όταν χάνονταν τα βόδια, ούτε όταν χάνονταν τα γαϊδούρια, ούτε οι καμήλες· ούτε ακόμη όταν κατέρρευσε η οικία και θάφτηκαν τα παιδιά. Αλλά σιωπά για την ώρα και ησυχάζει, παρατηρώντας τον αθλητή. Όταν όμως ανέβλυσε η πηγή των σκουληκιών, και το δέρμα σάπιζε και έπεφτε, και οι σάρκες, κατατρωγόμενες, έβγαζαν ιχώρ γεμάτο πολλή δυσωδία· όταν το χέρι του διαβόλου τον κατέτρωγε, πιο οδυνηρά από τηγάνια και καμίνια και κάθε φλόγα, διατρυπώντας τον από παντού πιο άγρια από κάθε θηρίο και κατατρώγοντας το σώμα του· και όταν μέσα σε αυτή τη συμφορά είχε περάσει πολύς χρόνος, τότε τη φέρνει κοντά του, αφού πια είχε σχεδόν ταριχευθεί και εξαντληθεί. Διότι, αν αυτή είχε έρθει στην αρχή της συμφοράς, ούτε εκείνον θα τον έβρισκε τόσο απονευρωμένο, ούτε αυτή θα μπορούσε με τον λόγο της να διογκώσει τόσο τη συμφορά και να την υψώσει μπροστά του. Τώρα όμως, όταν τον είδε, εξαιτίας του μεγάλου χρόνου, να διψά για απαλλαγή και να επιθυμεί σφοδρά τη λύτρωση από όσα τον πίεζαν, τότε πλησιάζει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ἄνθρωποι γάρ ἐσμεν. Δι᾽ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο οὐ χρὴ θορυβεῖσθαι, ἐπειδὴ ἄνθρωποί ἐσμεν, καὶ οὐκ ἄλογα. Ἐκεῖνα ἀπὸ ψόφων καὶ κτύπων ἅπαντα σοβεῖται· οὐ γὰρ ἔχει λογισμὸν τὸν δυνάμενον ἀποκρούσασθαι τὸ δέος· σὺ δὲ λόγῳ καὶ λογισμῷ τετιμημένος, πῶς εἰς τὴν ἐκείνων καταπίπτεις δυσγένειαν; Εἰσῆλθέ τις, ἀπήγγειλεν ἔφοδον στρατιωτῶν; μὴ θορυβηθῇς, ἀλλ᾽ ἀφεὶς αὐτὸν, κλῖνον τὰ γόνατα, τὸν Δεσπότην σου παρακάλεσον, στέναξον πικρὸν, καὶ ἀποκρούσεται τὸ δεινόν. Σὺ μὲν στρατιωτῶν ἔφοδον ἀκούσας οὐκ ἀληθῆ, καὶ τῆς ζωῆς ἐκινδύνευσας ἀποῤῥαγῆναι τῆς παρούσης· ὁ δὲ μακάριος Ἰὼβ ἐκεῖνος ἐπαλλήλων ἀγγέλων ἐρχομένων, καὶ τὰ δεινὰ ἀπαγγελλόντων ἀκούων, καὶ προσθέντων τὴν ἀφόρητον τῶν παίδων ἀπώλειαν, οὐκ ἀνῴμωξεν, οὐκ ἐστέναξεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ προσευχὴν ἐτρέπετο, καὶ ηὐχαρίστει τῷ Δεσπότῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είμαστε άνθρωποι. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο λοιπόν δεν πρέπει να ταραζόμαστε, επειδή είμαστε άνθρωποι και όχι άλογα ζώα. Εκείνα τρομάζουν από κάθε λογής θορύβους και κρότους, διότι δεν διαθέτουν λογική ικανή να αποκρούσει τον φόβο· εσύ όμως, που έχεις τιμηθεί με λόγο και λογική, πώς ξεπέφτεις στη δική τους κατωτερότητα; Μπήκε κάποιος και ανακοίνωσε έφοδο στρατιωτών; Μην ταραχθείς, αλλά άφησέ τον, κλίνε τα γόνατα, παρακάλεσε τον Δεσπότη σου, στέναξε πικρά, και Αυτός θα αποκρούσει το κακό. Εσύ μεν, ακούγοντας για έφοδο στρατιωτών η οποία δεν ήταν καν αληθινή, κινδύνεψες να αποκοπείς από την παρούσα ζωή· ο μακάριος Ιώβ όμως εκείνος, ενώ έρχονταν αλλεπάλληλοι αγγελιαφόροι και τους άκουγε να αναγγέλλουν τα δεινά, και προσέθεσαν μάλιστα την αβάσταχτη απώλεια των παιδιών του, δεν θρήνησε, δεν στέναξε, αλλά στράφηκε στην προσευχή και ευχαριστούσε τον Δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ἐπειδὴ ᾔδει μεγάλα αὐτῷ συντελεῖν πρὸς τὴν ἐπιβουλὴν ἐκείνου. Εἰ γὰρ παραδείσου, φησὶ, δι᾽ αὐτῆς ἐξέβαλον τὸν Ἀδὰμ, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ κοπρίας ὑποσκελίσαι δυνήσομαι τὸν Ἰώβ. Καὶ θέα τὴν κακουργίαν· οὐδὲ γὰρ τῶν βοῶν ἀπολλυμένων προσήγαγε τὸ μηχάνημα τοῦτο, οὐδὲ τῶν ὄνων, οὐδὲ τῶν καμήλων, οὐδὲ τῆς οἰκίας κατενεχθείσης, οὐδὲ τῶν παίδων καταχωσθέντων, ἀλλὰ σιγᾷ τέως, καὶ ἡσυχάζειν ἐᾷ, τὸν ἀθλητὴν ὁρῶν· ὅτε δὲ τῶν σκωλήκων ἀνέβλυσεν ἡ πηγὴ, καὶ σηπόμενον τὸ δέρμα κατέῤῥει, καὶ δαπανώμεναι αἱ σάρκες, ἰχῶρα πολλῆς γέμοντα δυσωδίας ἐποίουν, καὶ τηγάνων καὶ καμίνων καὶ πάσης φλογὸς ὀδυνηρότερον αὐτὸν ἡ διαβόλου κατανήλισκε χεὶρ, θηρίου παντὸς χαλεπώτερον διατρώγουσα πάντοθεν καὶ κατεσθίουσα τὸ σῶμα, καὶ πολὺς ἐν τῇ τοιαύτῃ συμφορᾷ προῆλθεν ὁ χρόνος, καὶ διὰ ταῦτα αὐτὸν εἶδε διψῶντα ἀπαλλαγῆς, καὶ ἀποθανεῖν ἐπιθυμοῦντα, ὡς οὐδὲ ἀναπνεῖν ἔχοντα (Εἰ γὰρ δυναίμην, φησὶν, ἐμαυτὸν χειρώσασθαι, ἢ δεηθῆναι ἑτέρου, καὶ ποιήσει μοι τοῦτο)· τότε αὐτὴν προσάγει, καί φησιν· Μέχρι τίνος καρτερεῖς λέγων, Ἰδοὺ ἀναμένω χρόνον τινὰ ἔτι μικρὸν, προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου; Καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐνοχλοῦσαν ἀεὶ παραμυθούμενος καὶ διακρουόμενος, τοιαῦτα ἐφθέγγετο· Ἀνάμεινον ἔτι μικρὸν, καὶ ταχέως ἔσται τούτων τὸ τέλος. Ὀνειδίζουσα τοίνυν αὐτῷ φησι· Μὴ καὶ νῦν τὸ αὐτὸ ἐρεῖς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή γνώριζε ότι αυτή μπορούσε να του συντελέσει πολύ στην επιβουλή εναντίον του. «Διότι, αν μέσω αυτής», λέγει, «έβγαλα τον Αδάμ από τον Παράδεισο, πολύ περισσότερο θα μπορέσω να υποσκελίσω τον Ιώβ επάνω στην κοπριά». Και πρόσεξε την κακουργία· διότι ούτε όταν χάνονταν τα βόδια έφερε αυτό το τέχνασμα, ούτε όταν χάνονταν τα γαϊδούρια, ούτε οι καμήλες, ούτε όταν κατέρρευσε η οικία, ούτε όταν θάφτηκαν τα παιδιά· αλλά σιωπά για την ώρα και αφήνει να ησυχάζει, παρατηρώντας τον αθλητή. Όταν όμως ανέβλυσε η πηγή των σκουληκιών, και το δέρμα, καθώς σάπιζε, κατέρρεε, και οι σάρκες, καθώς κατατρώγονταν, έβγαζαν ιχώρ γεμάτο πολλή δυσωδία· όταν το χέρι του διαβόλου τον κατέκαιε πιο οδυνηρά από τηγάνια και καμίνια και κάθε φλόγα, διατρυπώντας τον από παντού αγριότερα από κάθε θηρίο και κατατρώγοντας το σώμα του· και όταν είχε περάσει πολύς χρόνος μέσα σε τέτοια συμφορά, και γι’ αυτά τον είδε να διψά για απαλλαγή και να επιθυμεί να πεθάνει, σαν να μην μπορούσε ούτε να αναπνεύσει —«Διότι, αν μπορούσα», λέγει, «να βάλω χέρι στον εαυτό μου ή να παρακαλέσω άλλον, και θα μου το έκανε αυτό»— τότε τη φέρνει κοντά του και λέγει: «Ως πότε θα καρτερείς, λέγοντας: “Ιδού, περιμένω ακόμη λίγο χρόνο, προσδοκώντας την ελπίδα της σωτηρίας μου”;» Διότι και εκείνος, παρηγορώντας την πάντοτε όταν τον ενοχλούσε και αποκρούοντάς την, τέτοια έλεγε: «Περίμενε ακόμη λίγο, και γρήγορα θα έρθει το τέλος αυτών». Επιπλήττοντάς τον λοιπόν, του λέγει: «Μήπως και τώρα θα πεις το ίδιο;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς μὴ παρόντας
Τὴν μὲν γὰρ τῶν προβάτων ἀπώλειαν καὶ τὸν ἐμπρησμὸν διεδέχετο τῶν βοῶν ἡ ἁρπαγὴ, καὶ τὴν τούτων ἡ τῶν ὄνων ἀφαίρεσις, καὶ ταύτην ἡ τῶν καμήλων αἰχμαλωσία καὶ τῶν οἰκετῶν ἡ σφαγὴ, καὶ ταύτην ἡ τῶν παίδων ἀπώλεια καὶ ὁ φρικτὸς ἐκεῖνος καὶ καινὸς θάνατος, καὶ ὁ φρικωδέστερος τάφος (ὁ αὐτὸς γὰρ ὁμοῦ καὶ θάνατος καὶ τάφος ἐγίνετο), καὶ ἡ τράπεζα, ἣ νῦν μὲν ἑστιώμενα, νῦν δὲ κατακοπέντα δεξαμένη τὰ σώματα, καὶ αἱ φιάλαι καὶ τὰ ποτήρια μετὰ τοῦ οἴνου τὸ αἷμα ὑποδεχόμενα, καὶ τὰ κατακεκομμένα μέλη. Ἀλλὰ ὅμως τὴν χαλεπὴν ταύτην τραγῳδίαν ἕτερα χαλεπώτερα πάλιν αὐτὰ ἀναμένει, οὐδὲ μικρὸν ἀναπνεύσαντα. Ἐντεῦθεν γὰρ αἱ πηγαὶ τῶν σκωλήκων, οἱ τῶν ἰχώρων ῥύακες, ἡ ἐπὶ τῆς κοπρίας καθέδρα, τὸ ὄστρακον τὸ τὰς πλευρὰς καταξαῖνον, ἡ δυσωδία τῶν ἑλκῶν ἡ τὸν καινὸν ἐκεῖνον ἐπεισάγουσα λιμὸν, καὶ ὁρωμένων οὐκ ἀφιεῖσα τῶν σιτίων ἅπτεσθαι, καὶ τοῦ λιμοῦ χαλεπωτέραν ἐντιθεῖσα τὴν ἀηδίαν· καὶ ταῦτα οὐκ ἐπὶ δύο καὶ δέκα καὶ εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἡμέρας, ἀλλ᾽ ἐπὶ μησὶ πλείοσι. Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἵστατο τὰ τῶν παλαισμάτων, ἀλλ᾽ ἐν τούτοις ὄντος αὐτοῦ καὶ ἀποτηγανιζομένου πάντοθεν, ἔνδοθεν, ἔξωθεν, ἐπῄει καὶ τὰ τῆς γυναικὸς μηχανήματα. Γίνεται γὰρ τοῦ δαίμονος ὅπλον ἡ σύνοικος, καὶ τοξεύει τὸν ἄνδρα, τὴν γλῶτταν δανείσασα τῷ διαβόλῳ, καὶ βάλλει τῶν εἰρημένων βέλη πικρότερα καὶ ὀλεθριώτερα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι την απώλεια και τον εμπρησμό των προβάτων διαδεχόταν η αρπαγή των βοδιών, και την απώλεια αυτών η αφαίρεση των όνων, και αυτήν η αιχμαλωσία των καμήλων και η σφαγή των υπηρετών, και αυτήν η απώλεια των παιδιών και εκείνος ο φρικτός και πρωτοφανής θάνατος, και ο ακόμη πιο φρικώδης τάφος (διότι το ίδιο πράγμα γινόταν ταυτόχρονα και θάνατος και τάφος), και το τραπέζι, το οποίο τη μια στιγμή δεχόταν τα σώματα να συνεστιώνται και την άλλη στιγμή κατακρεουργημένα, και οι φιάλες και τα ποτήρια που υποδέχονταν το αίμα μαζί με το κρασί, και τα κατακομμένα μέλη. Αλλά όμως, μετά από αυτή τη σκληρή τραγωδία, άλλα σκληρότερα δεινά τον περίμεναν, χωρίς ούτε για λίγο να προλάβει να ανασάνει. Διότι από εκεί και έπειτα ακολούθησαν οι πηγές των σκωλήκων, τα ρυάκια του πύου, το κάθισμα πάνω στην κοπριά, το όστρακο που κατέξαινε τα πλευρά, η δυσωδία των πληγών που επέφερε εκείνον τον πρωτοφανή λιμό, και που δεν τον άφηνε να αγγίξει τα φαγητά παρότι τα έβλεπε, προκαλώντας του αποστροφή χειρότερη και από τον λιμό· και αυτά όχι για δύο και δέκα και είκοσι και εκατό ημέρες, αλλά για περισσότερους μήνες. Και ούτε εκεί σταμάτησαν οι δοκιμασίες του, αλλά, ενώ αυτός βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση και καταβασανιζόταν από παντού, εσωτερικά και εξωτερικά, προστέθηκαν και τα τεχνάσματα της γυναίκας του. Διότι η σύζυγος γίνεται όπλο του δαίμονα και τοξεύει τον άνδρα της, δανείζοντας τη γλώσσα της στον διάβολο, και εξαπολύει βέλη πιο πικρά και πιο ολέθρια από όσα προαναφέρθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες