Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 1:4

Ο θαυμαστός αυτός πλούτος είναι πιο επιθυμητός, πιο ευχάριστος, πιο ωφέλιμος, πιο ασφαλής, πιο δίκαιος, πιο ευσεβής και περισσότερο ταιριαστός στον άνθρωπο, λιγότερο κοπιαστικός, και ούτε προξενεί τόσο μεγάλη ζημία ούτε δέχεται μεταβολές ούτε αλλοιώνεται. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η φράση «των από ανατολών του ηλίου» αναφέρεται στον Αβραάμ, επειδή από εκεί καταγόταν ο Αβραάμ. 1,4a 〈Συμπορεύονταν δε οι υιοί του μεταξύ τους〉 4b 〈και έκαναν συμπόσιο κάθε ημέρα〉 4c 〈προσκαλώντας μαζί και τις τρεις αδελφές τους〉 4d 〈για να τρώνε και να πίνουν μαζί τους.〉 Μεγάλη ήταν η ομόνοιά τους· είχαν εκπαιδευτεί στο μεγαλύτερο από τα αγαθά, το να γευματίζουν από κοινού, να έχουν κοινή τράπεζα· διότι αυτό συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη συμφωνία. Βλέπεις, αγαπητέ, ευφροσύνη με ασφάλεια; Βλέπεις αδελφική τράπεζα; Βλέπεις αλληλένδετη χορεία; Διότι αυτό προερχόταν από πολλή φιλία. Προσκαλώντας μαζί, λέγει, και τις τρεις αδελφές τους για να τρώνε και να πίνουν μαζί τους. Διότι αυτό αποτελεί απόδειξη της μέγιστης φιλίας. Γι' αυτό και ο Παύλος παρήγγειλε λέγοντας: όταν συνέρχεσθε για να φάτε, να περιμένετε ο ένας τον άλλον. Τόσο ισχυρός σύνδεσμος είναι η κοινωνία της τράπεζας, ώστε να υπερνικά ακόμη και την κακία των ληστών.

Διότι, αν και είχε παιδιά, παρέμεινε άτρωτος ως προς τα χρήματα, θεωρώντας ως ευπορία και περιουσία την έλλειψη των επιθυμιών, και ως φιλοτιμία το να μην είναι υποδουλωμένος στα πάθη. Επειδή δε έχει σημανθεί με οβελίσκο η φράση «καὶ ὑπηρεσία πολλὴ σφόδρα», πρέπει να γνωρίζουμε ότι όσα έχουν σημανθεί με οβελίσκο δεν υπάρχουν στο εβραϊκό κείμενο, αλλά τοποθετήθηκαν από τους Εβδομήκοντα μόνο για λόγους σαφήνειας. Το να εισάγει κανείς, ωστόσο, πνευματική θεωρία στην καταγραφή των ζώων κατά διάφορα γένη, είναι κάτι ταυτόχρονα ονειροκριτικό και περιττό. «Και ήταν ο άνθρωπος εκείνος ευγενής, από εκείνους της ανατολής του ηλίου». Ο Σύμμαχος, βέβαια, το απέδωσε ως «ο μέγιστος όλων των ανατολικών». Ήταν δηλαδή, λέγει, πιο λαμπρός και περιφανής από όλους, και είχε να απαριθμήσει προγόνους επιφανείς και λαμπρούς, αλλά τίποτε από αυτά δεν τον οδήγησε στην υπερηφάνεια. «Επισκέπτονταν δε οι γιοι του ο ένας τον άλλον και έκαναν συμπόσιο κάθε μέρα, παίρνοντας μαζί και τις τρεις αδελφές τους, για να τρώνε και να πίνουν μαζί τους». Επειδή δε διέθεταν σύμφωνη την αρετή, ήταν χωρίς διχόνοιες και στα υλικά πράγματα, πορευόμενοι ο ένας προς τον άλλον, και όχι μακριά, ούτε κάνοντας συναναστροφές με άλλους· καθιστούσαν δε και τις αδελφές τους μάρτυρες της σωφροσύνης τους· διότι δεν καλούσαν κάποιες ξένες γυναίκες στα συμπόσια και τα δείπνα, αλλά συμπαραλάμβαναν τις αδελφές τους, γεγονός που αποτελεί εναργές σημάδι σωφροσύνης και κοσμιότητας.

Όλος δε ο σκοπός του είναι να παρακινήσει σε υπομονή εκείνους που περιπίπτουν σε πειρασμούς, έστω κι αν έχουν δώσει σπουδαία μαρτυρία ευσεβείας, ώστε να μην σκανδαλίζονται, αλλά να αναφωνούν: «Ο Κύριος έδωσε, ο Κύριος αφαίρεσε· όπως φάνηκε καλό στον Κύριο, έτσι και έγινε· ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου από τώρα και έως τον αιώνα»· και επιπλέον το: «Γυμνός βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, γυμνός και θα απέλθω εκεί»· και από αυτό, λοιπόν, να μαθαίνουν πόση είναι η ωφέλεια της υπομονής· διότι και εδώ και εκεί θα λάβουν τη μισθαποδοσία τους, όπως ο Ιώβ. Ακόμη, σκοπός είναι να αναδείξει ότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και δεν βάζει σε πειρασμό κανέναν· αλλά με παραχώρηση του Θεού έρχονται πειρασμοί στους ανθρώπους από τους δαίμονες, για τη δοκιμασία και την τελείωση του καθενός. Λένε δε ότι ο Σολομών έχει συντάξει και αυτό το βιβλίο, εκτός εάν αποτελεί σύγγραμμα του Μωυσή. Το μεν περιεχόμενο του βιβλίου έχει με αυτόν τον τρόπο. Η δε ανακεφαλαίωσή του συνοψίζεται στα εξής: Στο προοίμιο αναφέρεται ότι ο Ιώβ κατοικούσε στη χώρα της Αυσιτίδος· έπειτα, παρατίθεται η μαρτυρία της Γραφής για τον ενάρετο βίο του· και ότι είχε επτά υιούς και έξι θυγατέρες· και γίνεται λόγος για τον αριθμό των κτηνών του. Και ότι οι υιοί του πήγαιναν ο ένας στον άλλον και έκαναν συμπόσιο κάθε ημέρα μαζί με τις τρεις αδελφές τους. Και ο Ιώβ έστελνε μηνύματα και καθάριζε τους υιούς του, προσφέροντας για αυτούς θυσία στον Κύριο.