Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 1:8

45 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Κύριος· προσέσχες τῇ διανοίᾳ σου κατὰ τοῦ παιδός μου ᾿Ιώβ, ὅτι οὐκ ἔστι κατ᾿ αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνθρωπος ἄμεμπτος, ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–45 από 45

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς σκανδαλισθέντας
Ἄκουσον γοῦν τοῦ Θεοῦ μαρτυροῦντος αὐτῷ· «Οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτοῦ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνθρωπος ἄμεμπτος, δίκαιος, ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.» «Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.» Καὶ ἐντεῦθεν πολλὴν τῶν ἀγώνων καὶ τῶν βραβείων τὴν δαψίλειαν ἐποιήσατο. Οὐ γὰρ δι᾽ ἀνθρώπων ἠλαύνετο, ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ ἀρχέκακος δαίμων ἐπιθέμενος καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ μηχανήματα κινήσας, οὕτως ἦλθεν ἐπ᾽ αὐτὸν, ἀπελάσας αὐτὸν καὶ οἰκίας καὶ πατρίδος καὶ εἰς τὴν κοπρίαν ἐξαγαγών, χρημάτων ἐκβαλὼν πάντων, κτημάτων, παίδων, αὐτῆς τοῦ σώματος τῆς ὑγιείας καὶ λιμῷ παραδοὺς χαλεπωτάτῳ· μετὰ δὲ ἐκείνου καὶ τῶν φίλων τινές, οὐχ ὡς ἔτυχεν, ἥλλοντο καὶ ἀνέξαινον αὐτοῦ τῆς ψυχῆς τὰ ἕλκη. «Μακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ᾽ ὑμῶν ψευδόμενοι, ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς.» Ἀλλὰ καὶ τοῦτον μετὰ πολλῆς τῆς ἀφθονίας ἐκαρπώσατο τὸν μακαρισμόν. Καὶ γὰρ διέβαλλον αὐτὸν οἱ παρόντες τότε, ἐλάττονα ὧν ἐπλημμέλησε λέγοντες αὐτὸν τετιμωρῆσθαι, μακρὰς κατηγορίας ἀποτείνοντες κατ᾽ αὐτοῦ καὶ λόγους ψευδεῖς καὶ συκοφαντίας γέμοντας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσε λοιπόν τον Θεό να δίνει μαρτυρία γι' αυτόν: «Δεν υπάρχει άνθρωπος όμοιός του πάνω στη γη, άνθρωπος άμεμπτος, δίκαιος, αληθινός, θεοσεβής, που να απέχει από κάθε πονηρό πράγμα». «Μακάριοι οι διωκόμενοι ένεκεν δικαιοσύνης, διότι δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών». Και από αυτό απέκτησε μεγάλη αφθονία αγώνων και βραβείων. Διότι δεν καταδιωκόταν από ανθρώπους, αλλά ο ίδιος ο αρχέκακος δαίμονας, αφού επιτέθηκε και έθεσε σε κίνηση όλες του τις μηχανουργίες, εφορμήσε έτσι εναντίον του, εκδιώκοντάς τον και από την οικία και από την πατρίδα του και οδηγώντας τον στην κοπριά, αφού του αφαίρεσε όλα τα χρήματα, τα κτήματα, τα παιδιά, αυτήν την ίδια την υγεία του σώματός του και τον παρέδωσε σε βαρύτατη πείνα· μαζί δε με εκείνον, και μερικοί από τους φίλους του, με πρωτοφανή σφοδρότητα, του επιτίθονταν και ξανανοίγαν τις πληγές της ψυχής του. «Μακάριοι είστε, όταν σας ονειδίσουν και σας καταδιώξουν και πουν κάθε πονηρό λόγο εναντίον σας ψευδόμενοι, εξαιτίας μου. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς». Αλλά και αυτόν τον μακαρισμό τον καρπώθηκε με πολλή αφθονία. Διότι τον διέβαλλαν όσοι ήταν παρόντες τότε, λέγοντας ότι τιμωρήθηκε λιγότερο από όσα είχε αμαρτήσει, απευθύνοντας εναντίον του μακροσκελείς κατηγορίες και λόγους ψευδείς και γεμάτους συκοφαντίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὴν ἁγίαν Βαρβάραν
Ἐξαιτεῖται τοίνυν τὴν πεῖραν ὁ πειραστής· οὐ γὰρ ἔχει μὴ λαμβάνων κατ᾽ οὐδενὸς τὴν ἐξουσίαν· ἀλλ᾽ ὥσπερ πάλαι ἀκηκοὼς τοῦ Θεοῦ τῷ ἰδίῳ ἐγκαυχωμένου θεράποντι, καὶ φάσκοντος, Προσέσχες τῇ διανοίᾳ σου τῷ θεράποντί μου Ἰὼβ, ὅτι οὐκ ἔστιν κατ᾽ αὐτὸν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς, ἄκακος, δίκαιος, ἀληθινὸς, θεοσεβὴς, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος; Εὐθὺς ἐκεῖνος τῷ φθόνῳ πληγεὶς, ἀπεκρίνατο, Μὴ δωρεὰν Ἰὼβ τὸν Κύριον σέβεται, κ. τ. ε. Ἀλλ᾽ ἀπόστειλόν με, ἵνα ἅψωμαι τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, εἰ μὴ εἰς πρόσωπον εὐλογεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζητεί, λοιπόν, τη δοκιμασία ο πειραστής· διότι δεν έχει εναντίον κανενός εξουσία, εάν δεν την λάβει. Αλλά όπως ακριβώς παλαιότερα, έχοντας ακούσει τον Θεό να καυχάται για τον δικό Του θεράποντα, και να λέει: «Έστρεψες την προσοχή σου στον θεράποντά μου Ιώβ; Διότι δεν υπάρχει όμοιός του άνθρωπος πάνω στη γη, άκακος, δίκαιος, αληθινός, θεοσεβής, που να απέχει από κάθε πονηρό πράγμα». Αμέσως εκείνος, πληγωμένος από τον φθόνο, αποκρίθηκε: «Μήπως δωρεάν σέβεται τον Κύριο ο Ιώβ; κ.λπ. Αλλά δώσε μου την άδεια να αγγίξω τις σάρκες του, για να δεις εάν δεν σε βλασφημήσει κατά πρόσωπο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Διάλογος πρὸς Ἰσμαηλίτην
ΜΟΝΑΧΟΣ. Οὐκ ἔστι ταῦτα, οὐκ ἔστι· πάντα ταῦτα τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. εἰ γὰρ ἐνεδέχετο ταῦτα γίνεσθαι, οὐκ ἂν ὁ πιστεύσας ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς εἰς τὸν Θεὸν Ἀβραάμ, περὶ οὗ φησιν ἡ θεία Γραφή· «ἐπίστευσε δὲ Ἀβραὰμ τῷ θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην», τοσαύτας ἐν ἀλλοτρίῳ ὑπέστη κακοπαθείας, οὐκ ἂν ὁ τῷ θεῷ ἀγαπώμενος Ἰακώβ, περὶ οὗ αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ φησιν ὁ θεός· «τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα, τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα», τοσαύτας θλίψεις ὑπέμεινεν, οὐκ ἂν τοσαῦτα ἔτη ὁ Ἰὼβ ἐν τῇ κοπρίᾳ ἐκάθητο, περὶ οὗ πάλιν αὐτὸς εἶπεν ὁ θεὸς ὅτι «οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτῷ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνθρωπος ἄμεμπτος, δίκαιος, ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος», οὐκ ἂν ὁ Μωυσῆς ἔν τε Αἰγύπτῳ καὶ ἐν ἐρήμῳ τοσούτους ἔτλη κινδύνους, ᾧ ὁ θεὸς ἐλάλει ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς ἑαυτοῦ φίλον, ὃν καὶ πληροφορῶν ἔλεγεν· «οἶδά σε παρὰ πάντας καὶ χάριν ἔχεις παρ’ ἐμοί», οὐκ ἂν ὁ θεῖος Δαβὶδ τοσαύταις περιστάσεσι συνεπλάκη, περὶ οὗ ἔφησεν ὁ θεός· «εὗρον Δαβὶδ τὸν τοῦ Ἰεσαὶ ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου», οὐκ ἂν Ἠλίας καὶ Ἠσαΐας καὶ Ἱερεμίας καὶ Δανιὴλ καὶ οἱ ἐν Βαβυλῶνι παῖδες τοσαύταις θλίψεσι περιέπεσον, οὐκ ἂν πάντες οἱ ἅγιοι, οἱ ἀληθῶς πιστοὶ καὶ ἠγαπημένοι θεῷ, πειραζόμενοι καὶ κινδυνεύοντες πολυτρόπως τὸν βίον τοῦτον διήνυσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΜΟΝΑΧΟΣ. Δεν είναι έτσι αυτά, δεν είναι· όλα αυτά είναι αδύνατα. Διότι, αν ήταν ενδεχόμενο να συμβαίνουν αυτά, δεν θα υφίστατο τόσες κακουχίες σε ξένο τόπο ο Αβραάμ, ο οποίος πίστεψε με όλη του την ψυχή στον Θεό και για τον οποίο λέει η θεία Γραφή: «Πίστεψε ο Αβραάμ στον Θεό, και αυτό του λογαριάστηκε ως δικαιοσύνη», δεν θα υπέμενε τόσες θλίψεις ο αγαπημένος από τον Θεό Ιακώβ, για τον οποίο ο ίδιος ο Θεός λέει: «Τον Ιακώβ αγάπησα, ενώ τον Ησαύ μίσησα», δεν θα καθόταν τόσα χρόνια ο Ιώβ πάνω στην κοπριά, για τον οποίο πάλι ο ίδιος ο Θεός είπε ότι «δεν υπάρχει άνθρωπος όμοιός του πάνω στη γη, άνθρωπος άμεμπτος, δίκαιος, αληθινός, θεοσεβής, που απέχει από κάθε πονηρό πράγμα», δεν θα υπέμενε τόσους κινδύνους ο Μωυσής τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην έρημο, στον οποίο ο Θεός μιλούσε πρόσωπο με πρόσωπο, όπως θα μιλούσε κανείς στον φίλο του, και τον οποίο διαβεβαιώνοντας έλεγε: «Σε γνωρίζω περισσότερο από όλους και έχεις βρει χάρη ενώπιόν μου», δεν θα εμπλεκόταν σε τόσες περιπέτειες ο θείος Δαβίδ, για τον οποίο είπε ο Θεός: «Βρήκα τον Δαβίδ, τον γιο του Ιεσσαί, άνδρα σύμφωνα με την καρδιά μου», δεν θα περιέπιπταν σε τόσες θλίψεις ο Ηλίας και ο Ησαΐας και ο Ιερεμίας και ο Δανιήλ και οι παίδες στη Βαβυλώνα, δεν θα διένυαν αυτόν τον βίο δοκιμαζόμενοι και κινδυνεύοντας με πολλούς τρόπους όλοι οι άγιοι, οι αληθινά πιστοί και αγαπημένοι του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Ἐπειδὴ γὰρ ἄμεμπτος ἦν καὶ δίκαιος Ἰώβ, ἀληθινός τε καὶ θεοσεβής, κατὰ τὴν θείαν φωνήν, καὶ ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος, καὶ ἔργα μεγάλα, θεῖα καὶ πνευματικὰ ἦν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς, φθόνῳ μεγάλῳ κατ’ αὐτοῦ κινεῖται ὁ σατανᾶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή δηλαδή ο Ιώβ ήταν άμεμπτος και δίκαιος, αληθινός και θεοσεβής, σύμφωνα με τη θεία φωνή, και απείχε από κάθε πονηρό πράγμα, και είχε μεγάλα, θεία και πνευματικά έργα πάνω στη γη, ο σατανάς κινείται εναντίον του με μεγάλο φθόνο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχητικὸς λόγος ὁ μέγας
τὸ γὰρ παραφθείρεσθαι αὐτὸ διὰ γογγυσμοῦ, δι’ αὐθαδείας, διὰ κενοδοξίας, διὰ ταραχῆς, διὰ ἀντιλογίας, οὐ φρονήσεως οὐδὲ συνέσεως, οὐδ’ ἀνθρώπου τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἔχοντος τὴν προσηγορίαν· ἄνθρωπος γὰρ μέγα τι χρῆμα, ὡς ὁρίζεται, κατὰ τὸν ἀοίδιμον Ἰώβ, “ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος”. σκοπείτω δὲ καὶ τοῦτο ἕκαστος, πῶς ὁ σπουδαῖος καὶ ἐνάρετος φιλητός ἐστι παρὰ πᾶσιν, ἐράσμιος, σεβάσμιος, ἔνδοξος, καὶ οὐ μόνον τοῖς ἰδίοις ἀδελφοῖς, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξωθεν ἀκούουσιν· ἡ γὰρ ἀρετὴ καὶ ἐν τῷ κρυπτῷ γινομένη καὶ ἐν ἀφανεῖ προσώπῳ φύσιν ἔχει ἐκβομβεῖσθαι καὶ ἀναφαίνεσθαι καὶ ἐκκηρύττεσθαι, κατὰ τὸ ὑπὸ τοῦ κυρίου λεγόμενον, ὅτι οὐκ ἔστι “πόλιν κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένην”.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το να φθείρεται κανείς μέσω του γογγυσμού, της αυθάδειας, της κενοδοξίας, της ταραχής και της αντιλογίας, δεν είναι γνώρισμα φρονήσεως ούτε συνέσεως, ούτε ανθρώπου που φέρει αληθινά αυτή την ονομασία· διότι ο άνθρωπος είναι κάτι το σπουδαίο, όπως ορίζεται σύμφωνα με τον αοίδιμο Ιώβ, «αληθινός, θεοσεβής, που απέχει από κάθε πονηρό πράγμα». Ας παρατηρήσει δε ο καθένας και τούτο, πώς ο σπουδαίος και ενάρετος είναι αγαπητός σε όλους, ελκυστικός, σεβάσμιος, ένδοξος, και όχι μόνο στους δικούς του αδελφούς, αλλά και στους έξωθεν που ακούν γι' αυτόν· διότι η αρετή, ακόμη και όταν επιτελείται στα κρυφά και από αφανές πρόσωπο, έχει από τη φύση της την ιδιότητα να αντηχεί, να φανερώνεται και να διακηρύσσεται, σύμφωνα με αυτό που ελέχθη από τον Κύριο, ότι δεν είναι δυνατόν «να κρυφτεί πόλη που είναι χτισμένη πάνω σε όρος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες