Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 11:17

Λοιπόν, τα μεν άλλα ήταν σωστά, αλλά το να λέγεται συνεχώς ότι αυτά συνέβησαν εξαιτίας αμαρτιών, αυτό ήταν λανθασμένο, και το να τον προτρέπουν να μεταστραφεί προς την αρετή —διότι δεν βρισκόταν στην κακία—, αυτό αποτελούσε δείγμα άγνοιας και ανθρώπων που δεν γνωρίζουν τίποτα. 11,17a 〈Η δε προσευχή σου,〉 λέει, 〈σαν τον εωσφόρο,〉 17b 〈και από το μεσημέρι θα ανατείλει για σένα ζωή.〉 11,18a 〈Και θα είσαι πεπεισμένος ότι θα υπάρξει ελπίδα για σένα,〉 18b 〈και έπειτα από μέριμνα και φροντίδα θα σου φανερωθεί ειρήνη.〉 11,19a 〈Διότι θα ησυχάσεις και δεν θα υπάρχει εκείνος που σε πολεμά·〉 19b 〈και πολλοί, μεταστρεφόμενοι, θα σε παρακαλέσουν,〉 11,20a 〈και η σωτηρία θα τους εγκαταλείψει.〉 20b 〈Διότι η ελπίδα τους θα χαθεί.〉 20c 〈Τα δε μάτια των ασεβών θα λιώσουν· διότι σε Αυτόν ανήκει η σοφία και η δύναμη.〉 12,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ, λέει, Ο ΙΩΒ ΑΠΑΝΤΑ: 12,2a 〈Μήπως εσείς είστε οι μόνοι άνθρωποι,〉 2b 〈ή μαζί σας θα πεθάνει η σοφία;〉 Επειδή λένε πράγματα φανερά και πρόδηλα, δες πώς τα μεν προοίμιά του είναι πιο επιεική, τα δε τελευταία του λόγια δεν είναι έτσι. Γι' αυτό λέει: όταν αρχίζω να μιλώ, με κεντρίζουν. «Εσείς μέλλετε να λάβετε τη σοφία», λέει, «και να απέλθετε;»

Θα απεκδυθείς τον ρύπο και δεν θα φοβηθείς, και θα λησμονήσεις τον κόπο σαν το κύμα που παρήλθε. Διότι η προσευχή σου θα είναι σαν τον εωσφόρο. Πρώτη αντίκρουση του Ιώβ προς τον Σωφάρ: Εσείς μόνοι είστε άνθρωποι, ή μαζί με εσάς θα εκλείψει η σοφία;

«Με αυτήν ευλογούμε τον Θεό και Πατέρα, και με αυτήν καταρώμαστε τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Από το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα. Δεν πρέπει, αδελφοί μου, να γίνονται έτσι αυτά, ούτε η πηγή να αναβλύζει από την ίδια οπή το γλυκό και το πικρό νερό. Μήπως μπορεί, αδελφοί μου, η συκιά να κάνει ελιές, ή το κλήμα σύκα;» ΤΙΤΛΟΣ 48. —Περί αφέσεως αμαρτιών· με ποιους τρόπους μπορούμε να επιτύχουμε τη συγχώρηση. «Απέβαλε τον ρύπο, και δεν θα φοβηθείς, και θα απαλλαγείς από τον κόπο σου, σαν κύμα που πέρασε, και δεν θα τρομάξεις· διότι η προσευχή σου θα είναι σαν τον αυγερινό.» «Λύτρο για την ψυχή του ανθρώπου είναι ο ίδιος του ο πλούτος.» «Με τις ελεημοσύνες και την πίστη καθαρίζονται οι αμαρτίες.» «Εάν υπάρχει κάποιος που εφαρμόζει το δίκαιο και αναζητά την πίστη, θα του δείξω έλεος, λέει ο Κύριος.» «Γέμισες με ελπίδες τους υιούς σου, επειδή παραχωρείς μετάνοια για τα αμαρτήματα.» «Το νερό θα σβήσει τη φλεγόμενη φωτιά, και η ελεημοσύνη εξιλεώνει από τις αμαρτίες.» «Συγχώρησε το αδίκημα του πλησίον σου, και τότε, όταν προσευχηθείς, θα συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου.» «Εκείνος που τιμά τον πατέρα του, θα εξιλεωθεί για τις αμαρτίες του.» «Είναι ευάρεστο στον Κύριο το να απομακρυνθεί κανείς από την αδικία, και αποτελεί εξιλασμό η απομάκρυνση από την αμαρτία.» «Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα τα συγχωρήσει και σε εσάς ο Πατέρας σας ο επουράνιος.» «Εκείνος που θα επαναφέρει έναν αμαρτωλό από τον πλανεμένο του δρόμο, θα σώσει μια ψυχή από τον θάνατο, και θα καλύψει πλήθος αμαρτιών.» ΤΙΤΛΟΣ.

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί μετανοίας και εξομολογήσεως. «Είπε ο Ιούδας: Δικαιώθηκε η Θάμαρ, επειδή δεν της έδωσα τον γιο μου, τον Σηλώμ. Και δεν συνευρέθηκε πλέον μαζί της.» «Είπε ο Νάθαν στον Δαβίδ: Αυτά λέει ο Κύριος: Ιδού, εγώ θα εγείρω εναντίον σου συμφορές, και θα πάρω τις γυναίκες σου μπροστά στα μάτια σου, και θα τις δώσω στον πλησίον σου· διότι εσύ έπραξες κρυφά. Και είπε ο Δαβίδ στον Νάθαν: Αμάρτησα ενώπιον του Κυρίου. Και είπε ο Νάθαν: Και ο Κύριος παραμέρισε την αμαρτία σου.» «Καθώς ταπεινώθηκε ο Αχαάβ ενώπιον του Κυρίου, και περπατούσε κλαίγοντας, και έσκισε τα ενδύματά του, και φόρεσε σάκο στο σώμα του, και νήστεψε. Την ημέρα που θανάτωσε τον Ναβουθαί, είπε ο Κύριος στον Ηλία: Δεν θα επιφέρω το κακό στις ημέρες του Αχαάβ, επειδή ταπεινώθηκε ενώπιόν μου, αλλά στις ημέρες του γιου του θα επιφέρω το κακό.» «Εσύ, Κύριε, σύμφωνα με το πλήθος της αγαθότητάς σου, υποσχέθηκες μετάνοια και άφεση στους αμαρτωλούς για σωτηρία.» «Εάν υπάρξουν χίλιοι θανατηφόροι άγγελοι, κανένας από αυτούς δεν πρόκειται να τον πληγώσει, εάν βάλει στον νου και στην καρδιά του να επιστρέψει στον Κύριο.» «Απεκδύσου τους ρύπους, και δεν θα φοβηθείς, και τον κόπο σου θα ξεχάσεις· σαν κύμα που πέρασε, και δεν θα τρομάξεις· και η προσευχή σου θα ανατείλει σαν τον αυγερινό.» «