τὰ μὲν οὖν ἄλλα καλῶς, τὸ δὲ λέγειν ἀεί, ὅτι δι᾽ ἁμαρτήματα ταῦτα γέγονεν, τοῦτο κακῶς, καὶ τὸ παραινεῖν μεταβάλλεσθαι πρὸς ἀρετήν—οὐ γὰρ ἦν ἐν κακίᾳ—, τοῦτο ἀγνοίας ἦν καὶ οὐκ εἰδότων οὐδέν. 11,17a 〈ἡ δὲ εὐχή σου,〉 φησίν, 〈ὥσπερ ἑωσφόρος,〉 17b 〈ἐκ δὲ μεσημβρίας ἀνατελεῖ σοι ζωή.〉 11,18a 〈πεποιθώς τε ἔσῃ, ὅτι ἔσται σοι ἐλπίς,〉 18b 〈ἐκ δὲ μερίμνης καὶ φροντίδος ἀναφανεῖταί σοι εἰρήνη.〉 11,19a 〈ἡσυχάσεις γὰρ καὶ οὐκ ἔσται ὁ πολεμῶν σε·〉 19b 〈μεταβαλλόμενοι δὲ πολλοί σου δεηθήσονται,〉 11,20a 〈καὶ σωτηρία αὐτοὺς ἀπολείψει.〉 20b 〈ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῶν ἀπολεῖται.〉 20c 〈ὀφθαλμοὶ δὲ ἀσεβῶν τακήσονται· παρ᾽ αὐτῷ γὰρ σοφία καὶ δύναμις.〉 12,1 ΥΠΟΛΑΒΩΝ ΔΕ, φησίν, ΙΩΒ ΛΕΓΕΙ· 12,2a 〈μὴ ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι μόνοι,〉 2b 〈ἢ μεθ᾽ ὑμῶν τελευτήσει σοφία;〉 ἐπειδὴ τὰ φανερὰ καὶ δῆλα λέγουσιν, ὅρα, πῶς τὰ μὲν προοίμια αὐτοῦ ἐπιεικέστερα, τὰ δὲ τέλη οὐχ οὕτω. διὰ τοῦτο λέγει· ὅταν ἄρξωμαι λαλεῖν, κεντοῦσί με. «ὑμεῖς ἔχετε λαβεῖν τὴν σοφίαν», φησίν, «καὶ ἀπελθεῖν;»
Μετάφραση
Λοιπόν, τα μεν άλλα ήταν σωστά, αλλά το να λέγεται συνεχώς ότι αυτά συνέβησαν εξαιτίας αμαρτιών, αυτό ήταν λανθασμένο, και το να τον προτρέπουν να μεταστραφεί προς την αρετή —διότι δεν βρισκόταν στην κακία—, αυτό αποτελούσε δείγμα άγνοιας και ανθρώπων που δεν γνωρίζουν τίποτα. 11,17a 〈Η δε προσευχή σου,〉 λέει, 〈σαν τον εωσφόρο,〉 17b 〈και από το μεσημέρι θα ανατείλει για σένα ζωή.〉 11,18a 〈Και θα είσαι πεπεισμένος ότι θα υπάρξει ελπίδα για σένα,〉 18b 〈και έπειτα από μέριμνα και φροντίδα θα σου φανερωθεί ειρήνη.〉 11,19a 〈Διότι θα ησυχάσεις και δεν θα υπάρχει εκείνος που σε πολεμά·〉 19b 〈και πολλοί, μεταστρεφόμενοι, θα σε παρακαλέσουν,〉 11,20a 〈και η σωτηρία θα τους εγκαταλείψει.〉 20b 〈Διότι η ελπίδα τους θα χαθεί.〉 20c 〈Τα δε μάτια των ασεβών θα λιώσουν· διότι σε Αυτόν ανήκει η σοφία και η δύναμη.〉 12,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ, λέει, Ο ΙΩΒ ΑΠΑΝΤΑ: 12,2a 〈Μήπως εσείς είστε οι μόνοι άνθρωποι,〉 2b 〈ή μαζί σας θα πεθάνει η σοφία;〉 Επειδή λένε πράγματα φανερά και πρόδηλα, δες πώς τα μεν προοίμιά του είναι πιο επιεική, τα δε τελευταία του λόγια δεν είναι έτσι. Γι' αυτό λέει: όταν αρχίζω να μιλώ, με κεντρίζουν. «Εσείς μέλλετε να λάβετε τη σοφία», λέει, «και να απέλθετε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες