Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 11:4

Έπειτα διηγείται πάλι τη δική του συμφορά, πόσο μεγάλη και παράδοξη είναι, καθώς και το ολιγόχρονο του βίου και το ότι μετά από αυτό δεν υπάρχει καμία ελπίδα· διότι εξαιτίας αυτού καθίσταται μεγάλη. 11,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΣΩΦΑΡ Ο ΜΙΝΑΙΟΣ ΛΕΓΕΙ: 11,2α 〈Εκείνος που λέγει πολλά, δεν θα ακούσει και την απάντηση;〉 Ιδού, και αυτός τον κατηγορεί για φλυαρία. Διότι εκείνος μεν λέγει: «πνεύμα πολυλογίας βγαίνει από το στόμα σου», αυτός δε: «εκείνος που λέγει πολλά, δεν θα ακούσει και την απάντηση;» 11,2β 〈Και ο εύγλωττος νομίζει ότι είναι δίκαιος;〉 «Μήπως», λέγει, «επειδή μπορείς να μιλάς, είσαι κιόλας δίκαιος;» Έπειτα αναφέρεται στη φύση λέγοντας: 11,2γ 〈Ευλογημένος ο γεννημένος από γυναίκα ολιγόβιος.〉 «Εφόσον είσαι γιος γυναίκας», λέγει, «πώς λοιπόν είσαι δίκαιος;» 11,3α 〈Μη χρησιμοποιείς πολλά λόγια.〉 «Μην πολυμιλείς», λέγει. 11,3β 〈Ή μήπως δεν υπάρχει κάποιος να σου απαντήσει;〉 Ή λέγει το εξής: «Μήπως τάχα δεν υπάρχει κάποιος να σου απαντήσει;», δηλαδή «εμείς», ή «δεν υπάρχει άλλος που να γνωρίζει τα κακά σου παρά μόνον ο Θεός, ο οποίος, εάν ήθελε να σε ελέγξει, θα είχες ήδη χαθεί». Δες πώς, ενώ πουθενά δεν λέγει ο Ιώβ ότι πάσχει αδίκως και ότι δεν έχει αμαρτήματα, αυτοί του προσάπτουν κάτι τέτοιο. 11,4α 〈Μη λέγεις, λοιπόν, ότι είμαι καθαρός στα έργα〉 4β 〈και άμεμπτος ενώπιόν Του.〉 Πώς; Και όμως ο ίδιος έχει πει: «Γνωρίζω αληθινά ότι δεν υπάρχει θνητός καθαρός ενώπιον του Κυρίου».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ΄. «Διότι μη λες ότι, είμαι καθαρός στα έργα και άμεμπτος ενώπιόν Του.» Και όμως ο ίδιος είπε: Αληθινά γνωρίζω ότι δεν υπάρχει θνητός καθαρός ενώπιον του Κυρίου. Βλέπεις πώς του προσάπτουν τα αντίθετα.

Διότι τόσο ο φόβος της αποκαλύψεως, όσο και η ακολασία του πάθους, διώχνουν μακριά κάθε τους ανάπαυση. ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί των κτηνών και της πρόνοιας γι' αυτά. «Η ψυχή κάθε σάρκας είναι το αίμα της.» «Ο δίκαιος σπλαχνίζεται τις ψυχές των κτηνών του.» «Έχεις κτήνη; Να τα φροντίζεις, και αν σου είναι χρήσιμα, ας παραμείνουν σε εσένα.» ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί καυχήσεως και επάρσεως· και ότι για κανένα πράγμα στον βίο δεν πρέπει κανείς να καυχάται και να επαίρεται. «Μην καυχάστε, και μη μιλάτε υψηλόφρονα με υπεροψία· ούτε ας βγει μεγαλορρημοσύνη από το στόμα σας.» «Ας μην καυχάται ο σοφός για τη σοφία του.» «Μη λες: Είμαι καθαρός στα έργα και άμεμπτος ενώπιόν Του.» «Μην επαίρεσαι για τη σοφία.» «Μην καυχάσαι για το αύριο· διότι δεν γνωρίζεις τι θα γεννήσει η αυριανή ημέρα.» «Για την περιβολή των ενδυμάτων μην καυχάσαι, και κατά την ημέρα της δόξας μην επαίρεσαι.» «Μην πεις: Θα επιβλέψει στο πλήθος των δώρων μου, και όταν τα προσφέρω στον Ύψιστο Θεό, θα γίνω δεκτός.» «Ο καυχώμενος, εν Κυρίω ας καυχάται. Διότι δεν είναι δόκιμος εκείνος που συνιστά τον εαυτό του, αλλά εκείνος τον οποίο συνιστά ο Κύριος.» «Ας καυχάται ο ταπεινός αδελφός για την εξύψωσή του· και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του.» Πολλά φρονώ εν Θεώ, αλλά μετρώ τον εαυτό μου, για να μην καταστραφώ από την καύχηση. Και τον προπάτορα Αδάμ κάποτε ο εχθρός, αφού τον έκανε να φανταστεί την ισοθεΐα, τον έβγαλε από τον παράδεισο και τον κατέβασε μέχρι τα βάθη του άδη.