Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 11:7

«Μήπως θα βρεις τα ίχνη του Κυρίου», λέει ο Ιώβ, «ή έφτασες στα έσχατα όρια αυτών που δημιούργησε ο Παντοκράτωρ;» Αν τα έσχατα των δημιουργημάτων δεν κατανοούνται, άραγε θα κατανοηθεί Εκείνος που τα εποίησε όλα; Μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε, ούτε ανέβηκε σε καρδιά ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για όσους τον αγαπούν.

Βλέπεις πώς προσάπτουν αντίθετες κατηγορίες; 11,5a 〈Αλλά πώς θα μπορούσε ο Κύριος να μιλήσει σε εσένα;〉 5b 〈Και να ανοίξει τα χείλη του απέναντί σου;〉 11,6a 〈Έπειτα θα σου αναγγείλει τη δύναμη της σοφίας,〉 6b 〈ότι θα είναι διπλή σε σχέση με εσένα.〉 〈6c 〈Και τότε θα γνωρίσεις ότι σου συνέβησαν από τον Κύριο πράγματα άξια των αμαρτιών σου.〉〉 «Αλλά αν ήταν δυνατόν», λέει, «να σου απαντήσει ο Θεός, ότι είναι διπλάσιος σε σχέση με εσένα, τότε θα καταλάβαινες ότι δίκαια υποφέρεις.» Το ένα είναι εσφαλμένο, ενώ το άλλο έχει λεχθεί ορθά. Διότι το να πει ότι «αν ήταν δυνατόν ο Θεός να σου απαντήσει —επειδή βέβαια είναι πολύ ανώτερός σου και σοφός— θα σου έδειχνε ότι καλώς τα υποφέρεις αυτά», έχει λεχθεί ορθά, το «και τότε θα γνωρίσεις ότι σου συνέβησαν από τον Κύριο πράγματα άξια των αμαρτιών σου», όμως, δεν είναι πλέον ορθό. Επειδή, δηλαδή, εκείνος είπε: «Μακάρι να υπήρχε αυτός που θα ελέγξει και θα κρίνει ανάμεσα στους δυο μας», αυτός λέει το αντίθετο, ότι «αν υπήρχε, θα το έδειχνε». Αλλά ο Ιώβ δεν είπε αυτό, ότι δηλαδή «δεν υποφέρω δίκαια», αλλά ότι «αποθαρρύνομαι μπροστά στο μέλλον» και ότι «η φύση μου είναι ευτελής» και ότι «είμαι έργο των χεριών του». Αυτός όμως μιλάει έτσι σαν να είχε πει ο Ιώβ ότι «υποφέρω άδικα»· ενώ δεν είπε έτσι, παρά ότι «φοβάμαι μήπως αμαρτήσω». Έπειτα λέει: 11,7a 〈Μήπως θα ανακαλύψεις το ίχνος του Κυρίου〉 7b 〈ή μήπως έφτασες ως τα πέρατα των όσων εποίησε ο Παντοκράτωρ;〉 τουτέστιν: «Μήπως μπορείς να γνωρίσεις τη σοφία του και την οδό του;»