ἢ τοῦτο, ὅτι «οὐκ εἰμὶ ἀνόητος, οἶδα ταῦτα· καθάπερ γὰρ λάρυγγα ἡμῖν ἔδωκεν ὁ θεὸς ὥστε διακρίνειν τὰ σῖτα οὕτω καὶ νοῦν ὡς πρὸς τὰ ψηφίσματα καὶ τὸν χρόνον ὥστε εὑρίσκειν τὴν ἐπιστήμην·» 12,12a 〈ἐν πολλῷ,〉 γάρ φησιν, 〈χρόνῳ σοφία εὑρίσκεται,〉 12b 〈ἐν δὲ μακρῷ βίῳ ἐπιστήμη.〉 ἐνταῦθα κατὰ φύσιν εἶναι τὸ φρόνιμον τοῖς ἀνθρώποις σημαίνει ὥσπερ τὸ ἐσθίειν. καὶ ἀρχόμενος τοῦτό φησιν· μὴ ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι μόνοι; «ἕως ἂν ὦ ἄνθρωπος», φησίν, «δύναμαι ταὐτὰ συνιδεῖν ἃ καὶ ὑμεῖς.» ἐν πολλῷ χρόνῳ, φησίν, σοφία εὑρίσκεται. ἐμοὶ δοκεῖ καθάπτεσθαι αὐτῶν. «μὴ γὰρ νομίζετε», φησίν, «τὸ πᾶν εὑρηκέναι. εἰ γὰρ καὶ νοῦν ἔχομεν διακρίνοντα, ἀλλ᾽ ὅμως καὶ χρόνου δεόμεθα πολλοῦ ὥστε εὑρεῖν.» 12,13a 〈παρ᾽ αὐτῷ σοφία,〉 φησίν, 〈καὶ δύναμις,〉 13b 〈παρ᾽ αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις.〉 «ἡ γὰρ πᾶσα σοφία», φησίν, «παρὰ τῷ θεῷ ἐστιν, ἀθρόως καὶ χωρὶς χρόνων ἐκεῖ ἐστιν· ταῦτα μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἐστίν, 〈τὸ διακρίνειν καὶ γεύεσθαι〉 τῷ νῷ καὶ τῷ λάρυγγι, τὸ δὲ εὑρεῖν σοφίαν χρόνου ἐστίν. μὴ γάρ, ἐπειδὴ ταῦτα ἴσμεν, τὸ πᾶν ἴσμεν; οἴδαμεν, ὅτι πονηροὶ κολάζονται, ἀλλ᾽ ἰδοὺ καὶ ἐγὼ δίκαιος ὢν κολάζομαι, ὥστε χρόνου δεῖ ὥστε μαθεῖν ταῦτα τοῦ πολλὰ παραδείγματα τοιαῦτα φέροντος.» ὁρᾷς, πόσον ἐστὶν ἡ τῶν γραφῶν ἐμπειρία;
Μετάφραση
Ή αυτό [σημαίνει], ότι «δεν είμαι ανόητος, τα γνωρίζω αυτά· διότι, όπως ακριβώς ο Θεός μάς έδωσε τον λάρυγγα ώστε να διακρίνουμε τις τροφές, έτσι [μάς έδωσε] και τον νου ως προς τις κρίσεις και τον χρόνο ώστε να βρίσκουμε τη γνώση·» 12,12α 〈Σε πολύ,〉 λέει, 〈χρόνο βρίσκεται η σοφία,〉 12β 〈και σε μακρύ βίο η επιστήμη.〉 Εδώ υποδηλώνει ότι η φρόνηση υπάρχει εκ φύσεως στους ανθρώπους, όπως ακριβώς η βρώση. Και ξεκινώντας λέει το εξής: μήπως είστε εσείς οι μόνοι άνθρωποι; «Εφόσον είμαι άνθρωπος», λέει, «μπορώ να κατανοήσω τα ίδια που κατανοείτε και εσείς.» Σε πολύ χρόνο, λέει, βρίσκεται η σοφία. Μου φαίνεται ότι τους επιπλήττει. «Διότι μη νομίζετε», λέει, «ότι έχετε βρει τα πάντα. Διότι, αν και έχουμε νου που διακρίνει, χρειαζόμαστε ωστόσο και πολύ χρόνο ώστε να ανακαλύψουμε [τη σοφία].» 12,13α 〈Σε Αυτόν ανήκει η σοφία,〉 λέει, 〈και η δύναμη,〉 13β 〈σε Αυτόν η βουλή και η σύνεση.〉 «Διότι κάθε σοφία», λέει, «βρίσκεται στον Θεό, συνολικά και χωρίς να υπόκειται σε χρόνο βρίσκεται εκεί· διότι αυτά είναι μεν σύμφωνα με τη φύση, 〈το να διακρίνουμε και να γευόμαστε〉 με τον νου και τον λάρυγγα, το να βρει όμως κανείς τη σοφία είναι ζήτημα χρόνου. Διότι μήπως επειδή γνωρίζουμε αυτά, γνωρίζουμε τα πάντα; Γνωρίζουμε ότι οι πονηροί τιμωρούνται, αλλά ιδού ότι και εγώ, αν και είμαι δίκαιος, τιμωρούμαι, ώστε χρειάζεται χρόνος για να τα μάθει κανείς αυτά από εκείνον [τον χρόνο] που φέρνει πολλά τέτοια παραδείγματα.» Βλέπεις πόσο μεγάλη είναι η εμπειρία των Γραφών;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες