βʹ. Ἐπεὶ καὶ σφόδρα χαίρει τῇ τῶν ἁγίων συναγωγῇ, καὶ δόξαν αὐτὴν οἰκείαν λογίζεται· φοβερὸς ὅμως ἐπ’ αὐτοῖς ἐστιν. Οὗτοι γὰρ αὐτοῦ κύκλῳ διὰ τὸ ἐγγίζειν τῇ κατὰ τὸν ἁγιασμὸν πολιτείᾳ τυγχάνουσι· φοβερὸς δὲ ἐπ’ αὐτοῖς ἐστιν, ὅταν ἁμαρτάνωσιν· ὡς δικαίοις μηδαμῶς χαριζόμενος· μᾶλλον δὲ φοβερὸς καὶ μὴ ἁμαρτάνουσιν, ὥστε τὸν Ἰὼβ πρὸς αὐτὸν λέγειν· Ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὴν χεῖρά σου· καὶ ὁ φόβος σου μή με στροβείτω. Φοβεῖ δὲ οὐ μισῶν, ἀλλὰ φειδόμενος. Μακάριοι γὰρ πάντες οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον. Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, τίς ὅμοιός σοι; Συνεχῶς ταύτην ἐπιλέγει τὴν φωνὴν οὐκ ἐρωτῶν ὁ προφήτης, ἀλλ’ ἐκπληττόμενος, καὶ τὸ ἀπαράβλητον τοῦ Θεοῦ διηγούμενος. Ὅθεν αὐτὸν οὐχ ἁπλῶς Κύριον, ἀλλὰ καὶ Θεὸν δυνάμεων προσηγόρευσεν· οἷον ἀγγέλων, ἀρχαγγέλων, ἢ καὶ εἴ τινες ἄλλαι δυνάμεις ἀφ’ ἡμῶν κεκρυμμέναι τυγχάνουσιν· ὧν ἑκάστη παρὰ Θεοῦ κυριεύεται. Πῶς τοίνυν ὁμοιωθῆναι τῷ Δεσπόζοντι δύνανται; Δυνατὸς εἶ, Κύριε, καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου. Εἶπε τὴν τοῦ Θεοῦ τὴν τῶν δημιουργημάτων ὑπεροχήν· ἰδοὺ καὶ τὴν πρὸς τὸν Υἱὸν διηγεῖται ἰσότητα· μή ποτε καὶ τὸν Υἱὸν τῷ Πατρὶ φαντασθῇς, καθάπερ τινὲς τῶν ἀσεβούντων, ἀνόμοιον, ὃν ἀλήθειαν μὲν τοῦ Πατρὸς προσηγόρευσεν, ὡς ἐξ αὐτοῦ προερχόμενον· κύκλῳ δὲ πάλιν τοῦ Πατρὸς εἶναί φησιν, ἐπειδὴ μόνος τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς χωρητικὸς καθέστηκεν.
Μετάφραση
βʹ. Επειδή χαίρει πάρα πολύ με τη σύναξη των αγίων και τη θεωρεί δική του δόξα, είναι ωστόσο φοβερός απέναντί τους. Διότι αυτοί βρίσκονται γύρω του, επειδή τον πλησιάζουν μέσω του αγιασμένου τρόπου ζωής τους· είναι δε φοβερός απέναντί τους όταν αμαρτάνουν, καθώς δεν χαρίζεται καθόλου στους δικαίους· μάλλον δε είναι φοβερός ακόμη και όταν δεν αμαρτάνουν, ώστε ο Ιώβ να του λέει: «Απόστρεψε το χέρι σου από εμένα, και ο φόβος σου ας μη με ταράζει». Προκαλεί δε φόβο όχι επειδή μισεί, αλλά επειδή φείδεται των ανθρώπων. Διότι μακάριοι είναι όλοι όσοι φοβούνται τον Κύριο. «Ο Θεός των δυνάμεων, ποιος είναι όμοιος με σένα;» Συνεχώς επαναλαμβάνει αυτόν τον λόγο ο προφήτης όχι ρωτώντας, αλλά εκφράζοντας την έκπληξή του και περιγράφοντας το ασύγκριτο του Θεού. Γι' αυτό δεν τον ονόμασε απλώς Κύριο, αλλά και Θεό των δυνάμεων· δηλαδή των αγγέλων, των αρχαγγέλων, ή και οποιωνδήποτε άλλων δυνάμεων που τυγχάνουν κρυμμένες από εμάς· καθεμία από τις οποίες εξουσιάζεται από τον Θεό. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν αυτές να εξομοιωθούν με Εκείνον που δεσπόζει; «Δυνατός είσαι, Κύριε, και η αλήθειά σου βρίσκεται γύρω σου». Μίλησε για την υπεροχή του Θεού έναντι των δημιουργημάτων· ιδού, τώρα διηγείται και την ισότητά Του προς τον Υιό· για να μην φανταστείς ποτέ τον Υιό ανόμοιο με τον Πατέρα, όπως κάνουν κάποιοι από τους ασεβείς· Αυτόν τον ονόμασε μεν «αλήθεια» του Πατρός, επειδή προέρχεται από Αυτόν, από την άλλη δε λέει ότι βρίσκεται «γύρω» από τον Πατέρα, επειδή ο Υιός κατέστη ο μόνος που μπορεί να χωρέσει τον Πατέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες