Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 13:28

〈εναντιώνεσαι δε σε εμένα,〉 13,26a 〈διότι κατέγραψας εναντίον μου δεινά〉 26b 〈και μου φόρτωσες τις αμαρτίες της νεότητάς μου.〉 Βλέπεις πώς αναγνωρίζει τον εαυτό του ως αμαρτωλό και θέλει λόγω της ηλικίας του να τύχει συγγνώμης ή και μέσω της ηλικίας του να δείξει τον εαυτό του ως αμαρτωλό; 13,27a 〈Έβαλες δε το πόδι μου σε εμπόδιο〉 27b 〈και παρακολούθησας όλα τα έργα μου·〉 27c 〈και έφτασες έως τις ρίζες των ποδιών μου,〉 13,28a 〈τα οποία παλιώνουν σαν το ασκί〉 28b 〈ή σαν ρούχο φαγωμένο από τον σκόρο.〉 Έβαλες, λέει, το πόδι μου σε εμπόδιο. Δηλαδή: «με έδεσες». Και έφτασες έως τις ρίζες των ποδιών μου. Δηλαδή: «Με διέτρεξες και με εξέτασες ολόκληρο, και από τα πόδια μέχρι το κεφάλι με χτύπησες, χωρίς να αφήσεις μέσα μου ούτε ένα μέρος υγιές.» Πάλι αναφέρει το μέγεθος της συμφοράς, πάλι διακωμωδεί την ευτέλεια της φύσεως. Παλιώνουν, λέει, σαν το ασκί. Για ποιο λόγο ανέφερε το ασκί; Επειδή το ασκί είναι άδειο, περιέχοντας μόνο αέρα· έτσι είναι και το δικό μας σώμα. Αυτό συνηθίζουν να το λένε και οι πολλοί, ότι «είμαστε ένα φουσκωμένο ασκί». Μην κοιτάς τον όγκο ούτε το τεντωμένο δέρμα, αλλά αναλογίσου τα εσωτερικά και θα δεις τη μεγάλη κενότητα. Έπειτα προχωρά και σε ένα άλλο παράδειγμα: ή σαν ρούχο, λέει, φαγωμένο από τον σκόρο. 14,1a 〈Διότι ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα〉 〈1b 〈είναι ολιγόζωος και γεμάτος οργή〉〉.

«Διότι κατέγραψας εναντίον μου δεινά, και μου φόρτωσες τις αμαρτίες της νεότητάς μου». Και τάχα με λαμβάνεις τόσο σοβαρά υπόψη, αγνοώντας την ευτέλεια της φύσης μου, ότι δηλαδή δεν διαφέρω σε τίποτα από φύλλο ή χόρτο που παρασύρεται από τον άνεμο. Για ποιον λόγο, λοιπόν, ω Δέσποτα, εξέδωσες εναντίον μου μια τόσο βαριά απόφαση; Διότι το «κατέγραψας εναντίον μου δεινά», δηλαδή κακουχίες, λέγεται μεταφορικά, κατά τη συνήθεια των βασιλέων, οι οποίοι εκδίδουν γραπτώς την απόφασή τους. Το δε «μου εναντιώνεσαι», σημαίνει ότι μου επιβάλλεις την τιμωρία σαν να ήμουν εχθρός σου. Με σκοπό να πει ότι: Όπως ο κύριος απέναντι σε έναν δούλο που στασιάζει, έτσι και εσύ με εξουσία όρισες την τιμωρία εναντίον μου, διότι αυτό σημαίνει το «κατέγραψας»· και το εξέφρασε με αυτόν τον τρόπο διαφυλάσσοντας τον οφειλόμενο σεβασμό προς τον Δεσπότη. «Το οποίο παλιώνει όπως ακριβώς ένα ασκί». Πάλι αναφέρεται στο μέγεθος της συμφοράς, πάλι στηλιτεύει την ευτέλεια της ανθρώπινης φύσης. Για ποιον λόγο όμως έφερε ως παράδειγμα το ασκί; Επειδή το ασκί είναι άδειο, και περιέχει μόνο αέρα· αυτό άλλωστε συνηθίζουν να το λένε και οι περισσότεροι, ότι δηλαδή «είμαστε ένα φουσκωμένο ασκί». Μην κοιτάζεις, λοιπόν, λέει, τον όγκο μου, ούτε το τεντωμένο δέρμα, αλλά αναλογίσου τα εσωτερικά μου, και θα διαπιστώσεις πολλή κενότητα. «Ή σαν σητόβρωτο ιμάτιο». Μέσω του σητόβρωτου ιματίου υποδηλώνει τα σωματικά πάθη, τα οποία κατατρώγουν και αναλώνουν τα σώματα καθόλου λιγότερο από τον σκόρο.