Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 13:4

Και το αξιοθαύμαστο είναι ότι, παρά τον καθαρό του βίο και την άμεμπτη ζωή του, περίμενε τα αντίθετα, και όχι μόνο τα περίμενε, αλλά και τα φοβόταν, αναλογιζόμενος τα παλαιότερα, όπως εκείνα που συνέβησαν στον Αβραάμ. Εμείς όμως, που ζούμε καθημερινά μέσα στην πονηρία, δεν θα υποπτευτούμε καμία αντίξοη εξέλιξη; Δες πώς φιλοσοφούσε ακόμη και πριν από τη δοκιμασία. Διότι αυτός που περιμένει την ανατροπή, παρότι ζει ενάρετο βίο, δεν λειτουργούσε ως μισθωτός, ώστε μας αποδεικνύει τη μεγάλη του αρετή λέγοντας: «Ο φόβος που φοβόμουν με βρήκε». 4,1 ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΕΛΙΦΑΖ Ο ΘΑΙΜΑΝΙΤΗΣ ΛΕΕΙ: 4,2a 〈Μήπως πολλές φορές σου έχουν μιλήσει με κόπο;〉 2b 〈Και τη δύναμη των λόγων σου ποιος θα την υποφέρει;〉 Ορθώς μίλησε εκ των προτέρων για όλα τα κακά που τον βρήκαν και για την προσθήκη των δεινών, επειδή εκείνοι ήθελαν να τον καταπατήσουν και να του επιτεθούν ενώ κειτόταν κάτω. Διότι δεν είναι ίδιον όλων των ανθρώπων το να γνωρίζουν πώς να συμπεριφέρονται κατάλληλα σε τέτοιες συμφορές, αλλά πολλοί πολλές φορές έκαναν το τραύμα χειρότερο, άλλοι από φθόνο και άλλοι από ανοησία. Διότι εκείνος που έχει αναλάβει τον παρηγορητικό λόγο δεν χρειάζεται μικρότερη τέχνη από τους ιατρούς που τέμνουν τα τραύματα. Δικαίως, λοιπόν, ονομάστηκαν ιατροί κακών, εφόσον επιδεινώνουν το τραύμα· και το κάνουν αυτό από φθόνο. Πόσης πονηρίας δείγμα θα ήταν να φθονεί κανείς μέσα σε τόσο μεγάλη τρικυμία, να επιδεικνύει κακεντρέχεια απέναντι σε αυτόν που κείτεται κάτω, και αυτόν που είναι άξιος ελέους να τον περιβάλλει με μύρια δεινά.

«Είναι προτιμότερο για μένα», λέει, «να κριθώ ενώπιον του Θεού παρά ενώπιον υμών.» 13,4a «Διότι εσείς είστε ιατροί άδικοι» 4b «και όλοι σας θεραπευτές κακών.» 13,5a «Είθε να σιωπούσατε,» 5b «και τούτο θα σας αποέβαινε σε σοφία.» Διότι, όταν κάποιος ξεστομίζει λόγια που στερούνται λογικής, είναι καλύτερο να σιωπά, και μένοντας σιωπηλός θα είναι περισσότερο σοφός παρά μιλώντας. 13,6a «Ακούστε, λοιπόν, τον έλεγχο του στόματός μου,» 6b «και προσέξτε την κρίση των χειλέων μου.» 13,7a «Μήπως δεν ομιλείτε ενώπιον του Κυρίου,» 7b «και ενώπιον Αυτού εκστομίζετε δόλο, καίτοι ομιλείτε με ωραία λόγια;» Αυτό που λέει είναι το εξής: «Δεν νομίζετε ότι ο Θεός ακούει», λέει, «όσα λέτε, ότι δηλαδή συζητάτε με δόλο, όχι με αγαθή προαίρεση, αλλά θέλοντας μόνο να με πλήξετε και να τρώσετε την υπόληψή μου. Διότι, έστω κι αν τα λόγια είναι ορθά, δεν λέγονται με ορθή διάνοια, ούτε ώστε να διορθώσουν, ούτε ώστε να νουθετήσουν, ούτε ώστε να κάνουν κάποιον καλύτερο –επειδή δεν διδάσκετε κάποιον που αγνοεί– αλλά ώστε να τον καταρρακώσουν.» 13,8a «Ή μήπως διστάζετε», λέει, 8b «να γίνετε εσείς οι ίδιοι κριτές,» 13,9a «καίτοι ομιλείτε με ωραία λόγια; Διότι εάν σας ερευνήσει εξονυχιστικά,» 9b «ακόμη κι αν πράττετε τα πάντα για να ακολουθήσετε την οδό Του,» 13,10a «δεν θα σας ελέγξει λιγότερο.» Εάν σας ερευνήσει εξονυχιστικά, λέει: «Εσείς που μιλάτε τώρα, εάν η υπόθεση κρινόταν για εσάς τους ίδιους, δεν θα λέγατε αυτά τα λόγια.» Τουτέστιν: «Εάν εσείς ήσασταν στη θέση μου και εξέταζε τα έργα σας με ακρίβεια, δεν θα γινόσασταν κριτές όπως είστε τώρα.»

Το να αποδίδει κανείς ίσα μερίδια στους άνισους, αποτελεί τη μέγιστη αδικία. Το να μην αδικεί κανείς κανέναν, αλλά να τιμά με ισότητα, είναι ισχυρή δύναμη. —Κάθε τι το άνισο είναι ξένο προς την αγάπη. ΤΙΤΛΟΣ Εʹ. —Περί ιατρών και ιατρείας. «Εσείς είστε ιατροί άδικοι, και όλοι σας θεραπευτές κακών.» «Τίμα τον ιατρό με την τιμή που του αρμόζει για τις υπηρεσίες του· διότι και αυτόν τον δημιούργησε ο Κύριος. Από τον Ύψιστο προέρχεται η ίαση, και από τον βασιλιά θα λάβει δώρα. Η επιστήμη του ιατρού θα ανυψώσει το κεφάλι του, και ενώπιον των μεγιστάνων θα θαυμαστεί. Δώσε θέση στον ιατρό· διότι και αυτόν τον δημιούργησε ο Κύριος. Εκείνος που αμαρτάνει ενώπιον του Δημιουργού του, θα πέσει στα χέρια του ιατρού.» Οι θεραπευτές των σωμάτων, τους μεν υγιείς τους διασφαλίζουν με προφυλακτικά βοηθήματα· ενώ εκείνους που έχουν κυριευθεί από την ασθένεια δεν τους αναλαμβάνουν. —Ένας αδαής ιατρός που επισκέπτεται τους ασθενείς, αντί να τους επαναφέρει στην υγεία, τους αφαιρεί και το μικρό υπόλειμμα των δυνάμεών τους. —Οι σοφοί μεταξύ των ιατρών, όταν δίνουν σε όσους δυσκολεύονται να τραφούν να πιουν τα πιο στυφά φάρμακα, συχνά αλείφουν το κύπελλο με μέλι.