Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 14:1

Με ποιον τρόπο, ενώ η ουσία και η άφθαρτη φύση όλων είναι μία και η αυτή, με εξαίρεση τα μεγέθη, όπως λένε, και τα σχήματα, άλλα μεν είναι θεία, ακήρατα και αιώνια σώματα, όπως οι ίδιοι θα έλεγαν, ή τουλάχιστον μακραίωνα, σύμφωνα με εκείνον που τα ονόμασε έτσι, τόσο τα ορατά όσο και τα αόρατα (ορατά μεν είναι ο ήλιος και η σελήνη και οι αστέρες, η γη και το ύδωρ, αόρατα δε οι θεοί, οι δαίμονες και οι ψυχές· διότι την ύπαρξη αυτών δεν δύνανται να την αρνηθούν, έστω και αν το επιθυμούν)· άλλα πάλι είναι μακροβιότατα ζώα και φυτά (από τα ζώα μεν στα πτηνά, όπως λένε, οι αετοί, οι κόρακες και οι φοίνικες, στα χερσαία οι έλαφοι, οι ελέφαντες και οι δράκοντες, και στα ένυδρα τα κήτη· από τα δένδρα δε οι φοίνικες, οι δρύες και οι περσέες· και από τα δένδρα μάλιστα άλλα είναι αειθαλή, τα οποία κάποιος απαρίθμησε και είπε ότι είναι δεκατέσσερα, ενώ άλλα ανθίζουν πρόσκαιρα και φυλλορροούν)· και τα περισσότερα από όσα φυτρώνουν και γεννώνται είναι ωκύμορα και βραχύβια (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο άνθρωπος, όπως είπε για αυτόν κάποια ιερή γραφή: «Ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα είναι ολιγόβιος»);

〈εναντιώνεσαι δε σε εμένα,〉 13,26a 〈διότι κατέγραψας εναντίον μου δεινά〉 26b 〈και μου φόρτωσες τις αμαρτίες της νεότητάς μου.〉 Βλέπεις πώς αναγνωρίζει τον εαυτό του ως αμαρτωλό και θέλει λόγω της ηλικίας του να τύχει συγγνώμης ή και μέσω της ηλικίας του να δείξει τον εαυτό του ως αμαρτωλό; 13,27a 〈Έβαλες δε το πόδι μου σε εμπόδιο〉 27b 〈και παρακολούθησας όλα τα έργα μου·〉 27c 〈και έφτασες έως τις ρίζες των ποδιών μου,〉 13,28a 〈τα οποία παλιώνουν σαν το ασκί〉 28b 〈ή σαν ρούχο φαγωμένο από τον σκόρο.〉 Έβαλες, λέει, το πόδι μου σε εμπόδιο. Δηλαδή: «με έδεσες». Και έφτασες έως τις ρίζες των ποδιών μου. Δηλαδή: «Με διέτρεξες και με εξέτασες ολόκληρο, και από τα πόδια μέχρι το κεφάλι με χτύπησες, χωρίς να αφήσεις μέσα μου ούτε ένα μέρος υγιές.» Πάλι αναφέρει το μέγεθος της συμφοράς, πάλι διακωμωδεί την ευτέλεια της φύσεως. Παλιώνουν, λέει, σαν το ασκί. Για ποιο λόγο ανέφερε το ασκί; Επειδή το ασκί είναι άδειο, περιέχοντας μόνο αέρα· έτσι είναι και το δικό μας σώμα. Αυτό συνηθίζουν να το λένε και οι πολλοί, ότι «είμαστε ένα φουσκωμένο ασκί». Μην κοιτάς τον όγκο ούτε το τεντωμένο δέρμα, αλλά αναλογίσου τα εσωτερικά και θα δεις τη μεγάλη κενότητα. Έπειτα προχωρά και σε ένα άλλο παράδειγμα: ή σαν ρούχο, λέει, φαγωμένο από τον σκόρο. 14,1a 〈Διότι ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα〉 〈1b 〈είναι ολιγόζωος και γεμάτος οργή〉〉.

Και άκουγε σχετικά με το καθορισμένο όριο των όντων, και πρώτα από όλα για εμάς τους ανθρώπους, τι λέει ο Ιώβ ο Αυσίτης: «Διότι ο θνητός που γεννιέται από γυναίκα είναι ολιγόζωος και γεμάτος οργή, ή σαν το λουλούδι που άνθισε και έπεσε· δραπετεύει σαν σκιά, και δεν πρόκειται να σταθεί... Οι μήνες του είναι μετρημένοι από Εκείνον· έθεσες χρονικό όριο και δεν πρόκειται να το υπερβεί... Ποιος είναι αυτός που καθορίζει τις νυχτερινές φυλακές, αυτός που με ξεχωρίζει από τα τετράποδα της γης;» Αυτό εξάλλου υπονοεί και ο Θαιμανίτης, όταν τον επιπλήττει: «Θα κατέβεις, λέει, στον τάφο σαν ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην εποχή του, ή σαν θημωνιά αλωνιού που συγκεντρώθηκε στην ώρα της.» Έπειτα πρόσεξε και τα λόγια του Θεού προς αυτόν σχετικά με τα υπόλοιπα· διότι λέει: «Της έβαλα ως ένδυμα το σύννεφο, την εσπαργάνωσα με ομίχλη, της έθεσα όρια βάζοντας αμπάρες και πύλες, και της είπα: Μέχρι εδώ θα έλθεις και δεν θα προχωρήσεις παραπέρα.» Και πάλι για τα ίδια λέει ο Θεός προς αυτόν: «Έχεις κατανοήσει το πλάτος της οικουμένης κάτω από τον ουρανό; Ανάγγειλέ μου πόσο είναι, και σε ποια γη κατοικεί το φως, και ποιος είναι ο τόπος του σκότους, για να με οδηγήσεις σε αυτό.» Δες ακόμη τι λέει και για τον μετρημένο αριθμό των δικών τους και των δικών μας ετών της ζωής: «Μετρημένα έτη έχουν δοθεί στον δυνάστη... Διότι έφτασαν μετρημένα έτη, και θα πορευτώ σε οδό από την οποία δεν θα επιστρέψω... Διότι ιδού, ο Ισχυρός είναι μέγας και δεν μπορούμε να τον γνωρίσουμε· ο αριθμός των ετών του είναι απέραντος, ενώ από αυτόν είναι μετρημένες οι σταγόνες της βροχής...»

Αλλά αυτό είναι το ζητούμενο, αφού διέλθουμε με καλό τρόπο την παρούσα ζωή και πολιτευθούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού που μας δημιούργησε, να βρεθούμε ακατάκριτοι όταν παραστούμε στο εκεί φοβερότατο κριτήριο. Αυτό ακριβώς βρήκε και πέτυχε το δικό σας τέκνο με ασφάλεια και βεβαιότητα· διότι, όπως λέγει, μακάριος είναι μεταξύ των γεννημένων από γυναίκες ο ολιγόβιος, και εκείνος τον οποίο ο Κύριος εξέλεξε και πήρε κοντά του σε νεαρή ηλικία, χωρίς να έχει δοκιμάσει τα πικρά αμαρτήματα αυτού του βίου.