εἴθε γὰρ τοῦτο ἦν ὥστε ἀποθανεῖν ἡμᾶς καὶ πάλιν ἀναζῆν· ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι τοῦτο.» 14,13a 〈εἰ γὰρ ὤφελον ἐν ᾅδῃ με,〉 φησίν, 〈φυλάξεις,〉 13b 〈καλύψεις δέ με, ἕως ἂν παύσηταί σου ἡ ὀργή,〉 13c 〈καὶ τάξεις μοι χρόνον, ἐν ᾧ μνείαν μου ποιήσῃ.〉 14,14a 〈ἐὰν γὰρ ἀποθάνῃ ἄνθρωπος, ζήσεται〉 14b 〈συντελέσας τὰς ἡμέρας τοῦ βίου αὐτοῦ;〉 14c 〈ὑπομενῶ, ἕως πάλιν γένωμαι.〉 14,15a 〈εἶτα καλέσεις με, ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι.〉 15b 〈τὰ δὲ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ ἀποποιοῦ.〉 «οὐ τοίνυν ἔστιν», φησίν, «ὑπομεῖναι· εἰ γὰρ τοῦτο ἦν, ὑπέμεινα ἄν, ἕως πάλιν ἀναστῶ. εἰ γὰρ ὤφελον», φησίν, «ἐν ᾅδῃ με καλύψεις, καὶ ὑπέμενον, ἕως ἂν τοιοῦτος γένωμαι, καὶ καλέσαντός σου ὑπήκουον. ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι ταῦτα. τί οὖν; εἰ καὶ μὴ ἔστιν ἓν τούτων, διὰ τὸ ἔργον εἶναι σὸν μὴ ἀπορρίψῃς με.» 14,16a 〈ἠρίθμησας δέ μου τὰ ἐπιτηδεύματα,〉 16b 〈καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ σε οὐδὲν τῶν ἁμαρτιῶν μου.〉 14,17a 〈ἐσφράγισας δέ μου τὰ ἁμαρτήματα ἐν βαλαντίῳ〉 17b 〈καὶ ἐπεσημήνω δέ, εἴ τι ἄκων παρέβην.〉 «ἀπὸ τούτου βούλομαι σωθῆναι», φησίν, «ἀπὸ τοῦ ἔργον εἶναι χειρῶν σου, ἀπὸ δὲ δικαιοσύνης οὐδαμῶς οὐδὲ ἀπὸ τοῦ δύνασθαί σε ἀπατᾶσθαι ἢ ἐπιλελῆσθαι τῶν πλημμελημάτων τῶν ἐμῶν. οὐ γὰρ δυνατὸν λαθεῖν σέ τι τῶν ἐμῶν κακῶν.»
Μετάφραση
«Μακάρι πράγματι να ήταν έτσι, ώστε να πεθαίναμε και να ζούσαμε πάλι· αλλά αυτό δεν συμβαίνει.» 14,13a 〈Μακάρι,〉 λέει, 〈να με φύλαγες στον Άδη,〉 13b 〈να με έκρυβες, μέχρι να παύσει η οργή σου,〉 13c 〈και να μου όριζες χρόνο, κατά τον οποίο θα με θυμηθείς.〉 14,14a 〈Διότι εάν πεθάνει ο άνθρωπος, θα ζήσει ξανά〉 14b 〈αφού ολοκληρώσει τις ημέρες του βίου του;〉 14c 〈Θα υπομείνω, μέχρι να υπάρξω πάλι.〉 14,15a 〈Έπειτα θα με καλέσεις, και εγώ θα σε υπακούσω.〉 15b 〈Τα έργα όμως των χεριών σου μην τα αποποιείσαι.〉 «Δεν είναι λοιπόν δυνατόν», λέει, «να υπομείνει κανείς· διότι αν ήταν έτσι, θα υπέμενα, μέχρι να αναστηθώ ξανά. Διότι μακάρι», λέει, «να με έκρυβες στον Άδη, και θα υπέμενα, μέχρι να γίνω τέτοιος, και όταν με καλούσες θα υπάκουα. Αλλά αυτά δεν συμβαίνουν. Τι λοιπόν; Αν και δεν ισχύει τίποτα από αυτά, επειδή είμαι δικό σου έργο, μην με απορρίψεις.» 14,16a 〈Καταμέτρησες δε τις πράξεις μου,〉 16b 〈και δεν πρόκειται να σου διαφύγει καμία από τις αμαρτίες μου.〉 14,17a 〈Σφράγισες δε τα αμαρτήματά μου σε πουγγί〉 17b 〈και σημείωσες μάλιστα αν παρέβην κάτι άθελά μου.〉 «Από αυτό επιθυμώ να σωθώ», λέει, «από το ότι είμαι έργο των χεριών σου, αλλά από δικαιοσύνη επουδενί, ούτε από το ότι είναι δυνατόν εσύ να εξαπατηθείς ή να λησμονήσεις τα δικά μου σφάλματα. Διότι δεν είναι δυνατόν να σου μείνει κρυφό κανένα από τα δικά μου κακά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες