καὶ μὴν λέγει, ὅτι «τὰς ἀνομίας μου κατέγραψας», ὅτι «τὰς ἁμαρτίας μου ἐν μνήμῃ ἔλαβες». 15,12a 〈τί ἐτόλμησεν,〉 φησίν, 〈ἡ καρδία σου,〉 12b 〈ἢ τί ὑπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου,〉 15,13a 〈ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι κυρίου,〉 13b 〈ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαῦτα;〉 15,14a 〈τίς γὰρ ὢν βροτὸς ἔσται ἄμεμπτος〉 14b 〈ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός;〉 15,15a 〈εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει, μέμψις.〉 15b 〈οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ, ἄστρα δὲ οὐκ ἄμεμπτα.〉 εἶτά φησιν· 15,16a 〈ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος〉 16b 〈ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ.〉 ὁρᾷς, πῶς αὐτὸν ἔπληττεν, πῶς κατὰ φύσιν δείκνυσι τὴν κακίαν οὖσαν; 15,17a 〈ἀναγγελῶ οὖν σοι, σὺ δὲ ἄκουέ μου·〉 17b 〈ἃ δὴ ἑώρακα, ἀναγγελῶ σοι,〉 15,18a 〈ἃ σοφοὶ ἀναγγελοῦσι〉 18b 〈καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρας αὐτῶν.〉 15,19a 〈αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ,〉 19b 〈καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπ᾽ αὐτούς.〉 15,20a 〈πᾶς ὁ βίος ἀσεβῶν ἐν φροντίδι,〉 20b 〈ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ,〉 15,21a 〈ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ.〉 21b 〈ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεῦσαι,〉 21c 〈τότε ἥξει ἡ καταστροφὴ αὐτοῦ.〉 15,22a 〈μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους·〉 22b 〈ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου,〉 22c 〈καταπίπτει δὲ εἰς ἐξάλειψιν〉 15,23a 〈καὶ κατατέτακται εἰς σῖτα γυψίν.〉 23b 〈οἶδεν δὲ ἐν ἑαυτῷ, ὅτι μένει εἰς πτῶμα.〉 ἐπειδὴ εἶπεν· ἐν μακρῷ χρόνῳ σοφία εὑρίσκεται, «ἃ εἶπον», φησίν, «οἱ πατέρες αὐτῶν καὶ οὐκ ἔκρυψαν παρ᾽ ἑαυτοῖς.»
Μετάφραση
Και βέβαια λέγει, ότι «κατέγραψας τις ανομίες μου», ότι «κράτησες στη μνήμη σου τις αμαρτίες μου». «Τι τόλμησε», λέγει, «η καρδιά σου; Ή τι εξέφρασαν τα μάτια σου, ώστε να ξεσπάσεις σε θυμό ενώπιον του Κυρίου και να βγάλεις από το στόμα σου τέτοια λόγια; Διότι ποιος θνητός μπορεί να είναι άμεμπτος; Ή πώς θα αναδειχθεί δίκαιος αυτός που έχει γεννηθεί από γυναίκα; Εάν δεν έχει εμπιστοσύνη στους αγίους, τούτο αποτελεί μομφή. Και ο ουρανός δεν είναι καθαρός ενώπιόν του, και τα άστρα δεν είναι άμεμπτα.» Έπειτα λέγει: «Πόσο μάλλον ένας βδελυρός και ακάθαρτος άνθρωπος, ο οποίος πίνει τις αδικίες σαν ποτό.» Βλέπεις πώς τον χτυπούσε; Πώς αποδεικνύει ότι η κακία υπάρχει εκ φύσεως; «Θα σου τα αναγγείλω λοιπόν, και εσύ άκουσέ με· όσα βεβαίως είδα, θα σου τα αναγγείλω, τα οποία οι σοφοί αναγγέλλουν και τα οποία δεν απέκρυψαν οι πατέρες τους. Σε αυτούς μόνους δόθηκε η γη, και δεν επήλθε εναντίον τους κανένας αλλογενής. Όλος ο βίος των ασεβών περνά μέσα σε αγωνία, και μετρημένα είναι τα έτη που έχουν δοθεί στον δυνάστη. Ο φόβος του ηχεί στα αυτιά του. Όταν νομίσει πλέον ότι βρίσκεται σε ειρήνη, τότε θα έλθει η καταστροφή του. Ας μην πιστεύει ότι θα γλιτώσει από το σκοτάδι· διότι έχει ήδη παραδοθεί στα χέρια του σιδήρου, καταρρέει προς τον αφανισμό, και έχει προοριστεί ως τροφή για τους γύπες. Γνωρίζει δε μέσα του ότι θα καταλήξει πτώμα.» Επειδή είπε ότι με την πάροδο του χρόνου ανακαλύπτεται η σοφία, προσθέτει: «εκείνα που είπαν», λέγει, «οι πατέρες τους και δεν τα κράτησαν κρυφά στον εαυτό τους.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες