Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 16:2

Γνώρισα εγώ κάποια γυναίκα η οποία έκοψε τα μαλλιά της και φόρεσε ανδρική ενδυμασία, και μάλιστα πολύχρωμη, για να μην αποχωριστεί τον σύζυγό της που διέφευγε και κρυβόταν. Ενώ φαινόταν να είναι δούλος, στην πραγματικότητα ήταν δούλη της αγάπης της· και διήνυσε αυτόν τον βίο για πολλά έτη, μεταβαίνοντας από τόπο σε τόπο και από ερημιά σε ερημιά. Τέτοια ανακαλύπτουμε ότι ήταν και η σύζυγος του υπομονετικότατου Ιώβ. Διότι και εκείνον όλοι τον εγκατέλειψαν, οι κόλακες χάθηκαν μαζί με τον πλούτο του, και οι φίλοι μέτρησαν τη φιλία τους ανάλογα με τον καιρό της ευημερίας. Και αν τυχόν εμφανίστηκαν, η παρουσία τους ήταν ονειδισμός και όχι επίσκεψη· προσθήκη στη συμφορά και όχι παρηγοριά. Γι' αυτό άλλωστε και όλοι αυτοί οι κακοί παρηγορητές αγανάκτησαν εναντίον του.

Διότι δεν στερήθηκε μόνο χρήματα, κτήματα, την ευτεκνία και την πολυτεκνία, αγαθά τα οποία για όλους τους ανθρώπους είναι περιζήτητα· δεν ζημιώθηκε μόνο ως προς αυτά, σε βαθμό που να μην υπάρχει καν περιθώριο για θρήνους εξαιτίας της αδιάκοπης αλληλουχίας των συμφορών· αλλά, αφού τελικά χτυπήθηκε και στο ίδιο του το σώμα με πληγή ανίατη και αποκρουστική στο θέαμα, είχε ως προσθήκη στη συμφορά του τη γυναίκα του να τον παρακινεί στα χειρότερα (διότι επιδίωκε επίμονα να πληγεί και η ψυχή του μαζί με το σώμα)· είχε δε και τους πιο γνησίους από τους φίλους του ως παρηγορητές των δεινών του, όπως λέει ο ίδιος, και όχι ως θεραπευτές, οι οποίοι, ενώ έβλεπαν μεν το πάθος, αγνοώντας όμως το μυστήριο της πάθησής του, εξέλαβαν την πληγή όχι ως δοκιμασία της αρετής, αλλά ως τιμωρία της κακίας.

Εμείς όμως, αν και ακούμε προφήτες, αποστόλους και ευαγγελιστές, και βλέπουμε αμέτρητα παραδείγματα, και έχουμε διδαχθεί τους λόγους περί αναστάσεως, εντούτοις δυσφορούμε ακόμη, μολονότι κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι του έχουν συμβεί τόσα πολλά δεινά. Διότι, ακόμη κι αν κάποιος έχασε χρήματα, δεν έχασε όμως τόσους γιους και κόρες· και αν τα έχασε, ίσως αυτό συνέβη επειδή αμάρτησε. Εκείνος όμως τα έχασε ξαφνικά στη μέση των θυσιών του, εν μέσω της λατρείας του προς τον Θεό. Και έστω ότι έχασε κάποιος ταυτόχρονα τόσα παιδιά και χρήματα, πράγμα αδύνατον, πάντως δεν γέμισε όλο του το σώμα με έλκη, ούτε έξυνε τα πύα του. Κι αν πάλι συνέβη και αυτό, τουλάχιστον δεν είχε ανθρώπους να τον καταπατούν και να τον ονειδίζουν· πράγμα που συνήθως μας πληγώνει περισσότερο από όλα, περισσότερο και από τις ίδιες τις συμφορές. Διότι αν, ενώ στις δυστυχίες μας έχουμε ανθρώπους που μας παρηγορούν, μας συμπαραστέκονται και μας προσφέρουν χρηστές ελπίδες, εμείς ταραζόμαστε και απελπιζόμαστε τόσο πολύ, αναλογίσου τι σήμαινε το να έχεις ανθρώπους να σε ονειδίζουν. Εάν το «περίμενα κάποιον να με συλλυπηθεί και δεν υπήρξε, και παρηγορητές και δεν βρήκα», είναι φοβερό και ανυπόφορο, το να βρίσκει κανείς ονειδιστές αντί για παρηγορητές πόσο μεγάλο κακό είναι; «Παρηγορητές κακών είστε όλοι σας», λέει.

Και πάλι μαρτύριο του ασεβούς είναι ο θάνατός του, δηλαδή είναι φανερός, ολοφάνερος, σε κανέναν άγνωστος. 16,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΙΩΒ ΛΕΕΙ: 16,2a 〈έχω ακούσει πολλά τέτοια,〉 2b 〈είστε όλοι κακοί παρηγορητές.〉 Επειδή το λέει αυτό σαν κάτι το εξαιρετικό, και το διηγείται σαν παλιά ιστορία και φέρνει την αφήγηση από παλιά, «μήπως είναι άδηλα αυτά;», λέει. «Όμως, επειδή μιλάτε επιπόλαια και λέτε ό,τι σας έρχεται και δεν μετράτε τα λόγια σας, δεν θα πρέπει να οργιστείτε ούτε και με εμένα που λέω όσα έχω στην ψυχή μου. 16,3a 〈Τι λοιπόν; Μήπως υπάρχει τάξη,〉 λέει, 〈στα λόγια του ανέμου;〉 3b 〈Ή τι σε ενοχλεί, ώστε να απαντάς;〉 16,4a 〈Θα μπορούσα και εγώ να μιλήσω όπως εσείς,〉 4b 〈εάν βρισκόταν η ψυχή σας στη θέση της δικής μου ψυχής.〉 4c 〈Έπειτα θα σας επιτιθέμην με λόγια,〉 4d 〈και θα κουνούσα το κεφάλι μου εναντίον σας.〉 16,5a 〈Ας υπήρχε όμως δύναμη στο στόμα μου〉 5b 〈και δεν θα λυπόμουν την κίνηση των χειλιών μου.〉 «Θα ήθελα», λέει, «να βρίσκονταν τα δικά σας στη θέση των δικών μου και εσείς στη θέση μου· και θα μπορούσα να κουνώ το κεφάλι μου και να κάνω αυτά ακριβώς που κάνετε εσείς. Τότε θα καταλαβαίνατε να μην φιλοσοφείτε πάνω σε ξένα δεινά. Όμως και τώρα θα μιλήσω· διότι το πράγμα αυτό μου φέρνει παρηγοριά».

Δεύτερη απάντηση του Ιώβ προς τον Ελιφάζ. Έχω ακούσει πολλά τέτοια πράγματα. Διότι όλοι σας είστε κακοί παρηγορητές. Ιδού, στους ουρανούς βρίσκεται ο μάρτυράς μου· και ο υπερασπιστής μου στα ύψιστα. Είθε να μπορούσε ο άνθρωπος να απολογηθεί ενώπιον του Κυρίου. Σχετικά με το: «Τη νύχτα την μετέτρεψε σε ημέρα». Διότι, εάν υπομείνω, ο άδης θα είναι η κατοικία μου.