εἰ δὲ ἀνθρωπίνην λέγει, ἀναμίγνυσι καὶ τὰ μὴ συμβάντα αὐτῷ, ἵνα μὴ δόξῃ δι᾽ αὐτὸν λέγειν. 18,15a 〈κατασκηνώσει ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ,〉 15b 〈κατασπαρήσεται τὰ εὐπρεπῆ αὐτοῦ θείῳ.〉 18,16a 〈ὑποκάτωθεν αἱ ῥίζαι αὐτοῦ ξηρανθήσονται,〉 16b 〈καὶ ἐπάνωθεν ἐπιπεσεῖται θερισμὸς αὐτοῦ·〉 18,17a 〈τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἀπόλοιτο ἐκ γῆς.〉 «ἀπὸ τῶν παίδων», φησίν, «οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος», ὅπερ τούτῳ συνέβη. οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου, φησίν, ἤγγισαν καὶ ἔστησαν. 18,17b 〈καὶ ὑπάρχει ὄνομα αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐξωτέρῳ〉 18,18 〈καὶ ἀπώσειαν αὐτὸν ἐκ φωτὸς εἰς σκότος.〉 18,19a 〈οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος τῷ λαῷ αὐτοῦ〉 19b 〈οὐδὲ σεσῳσμένος ἐν τῇ ὑπ᾽ οὐρανὸν ὁ οἶκος αὐτοῦ,〉 19c 〈ἀλλ᾽ ἐν τοῖς αὐτοῦ ζήσονται ἕτεροι.〉 18,20a 〈ἐπ᾽ αὐτῷ δὲ ἐστέναξαν ἔσχατοι,〉 20b 〈πρώτους δὲ ἔσχε θαῦμα.〉 τουτέστιν· καὶ οἱ τυχόντες καὶ οἱ ἀπερριμμένοι. 18,21a 〈οὗτοί εἰσιν οἶκοι ἀδίκων,〉 21b 〈οὗτος δὲ τόπος τῶν μὴ εἰδότων τὸν κύριον.〉 19,1 ΥΠΟΛΑΒΩΝ ΔΕ ΙΩΒ ΛΕΓΕΙ· 19,2a 〈ἕως τίνος ἔγκοπον ποιήσετε τὴν ψυχήν μου〉 2b 〈καὶ καθαιρεῖτέ με λόγοις;〉 ὅρα οὐ μόνον οὐδὲν εἰσφέροντας ἀπὸ τῆς παραμυθίας, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον ποιοῦντας, συμπράττοντας τῷ διαβόλῳ καὶ συμμαχοῦντας καὶ καθαιροῦντας αὐτοῦ τὴν ἰσχύν. οὐκ ἤρκεσε τὰ παρελθόντα;
Μετάφραση
Εάν όμως εννοεί ανθρώπινη, αναμειγνύει και εκείνα που δεν συνέβησαν σε αυτόν, για να μη φανεί ότι ομιλεί εξαιτίας του. 18,15a 〈Θα κατοικήσει στη σκηνή του και στο σώμα του,〉 15b 〈και τα ωραία του θα κατασπαρούν με θειάφι.〉 18,16a 〈Από κάτω θα ξεραθούν οι ρίζες του,〉 16b 〈και από πάνω θα πέσει ο θερισμός του·〉 18,17a 〈η μνήμη του ας χαθεί από τη γη.〉 «Από τα παιδιά του», λέει, «δεν θα είναι αναγνωρίσιμος», πράγμα το οποίο και του συνέβη. Οι φίλοι μου και οι πλησίον μου, λέει, πλησίασαν απέναντί μου και στάθηκαν. 18,17b 〈και υπάρχει γι' αυτόν όνομα στο εξωτερικό πρόσωπο〉 18,18 〈και ας τον απωθήσουν από το φως στο σκοτάδι.〉 18,19a 〈Δεν θα είναι γνωστός στον λαό του〉 19b 〈ούτε θα διασωθεί υπό τον ουρανό ο οίκος του,〉 19c 〈αλλά στα υπάρχοντά του θα ζήσουν άλλοι.〉 18,20a 〈Γι' αυτόν στέναξαν οι έσχατοι,〉 20b 〈ενώ τους πρώτους κατέλαβε έκπληξη.〉 Δηλαδή: και οι τυχαίοι και οι περιθωριοποιημένοι. 18,21a 〈Αυτοί είναι οι οίκοι των αδίκων,〉 21b 〈και αυτός είναι ο τόπος εκείνων που δεν γνωρίζουν τον Κύριο.〉 19,1 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΔΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ Ο ΙΩΒ ΛΕΕΙ: 19,2a 〈Έως πότε θα καταπονείτε την ψυχή μου〉 2b 〈και θα με καταβάλλετε με λόγια;〉 Δες ότι όχι μόνο δεν προσφέρουν καμία παρηγοριά, αλλά κάνουν και το αντίθετο, συμπράττοντας με τον διάβολο, συμμαχώντας μαζί του και καταβάλλοντας τη δύναμή του. Δεν ήταν αρκετά τα προηγούμενα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες