Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 20:18

Και από αυτό είναι φανερό ότι η πληγή είναι θεόσταλτη, διότι οι κατώτεροι επικρατούν των ανωτέρων, και οι περιφρονημένοι κατατροπώνουν εκείνους που έχουν δύναμη. 20,11a «Τα οστά του», λέγει, «γέμισαν από τη νεότητά του» 11b «και μαζί του στο χώμα θα κοιμηθεί». 20,12a «Έγινε γλυκιά στο στόμα του η κακία», 12b «θα την κρύψει κάτω από τη γλώσσα του». 20,13a «Δεν θα την λυπηθεί και δεν θα την εγκαταλείψει» 13b «και θα τη συγκεντρώσει στο μέσο του λάρυγγά του». 20,14a «Και δεν θα μπορέσει καθόλου να βοηθήσει τον εαυτό του». 14b «Χολή ασπίδας υπάρχει στην κοιλιά του και πόνος», 20,15a «πλούτος που συγκεντρώθηκε άδικα θα εξεμεσθεί από την κοιλιά του». «Ακόμη κι αν τον έχει», λέγει, «με τόση ασφάλεια όπως μέσα στην κοιλιά, γρήγορα θα τον αποβάλει με οδύνη». Διότι αυτό σημαίνει το: θα εξεμεσθεί. Αυτό συμβαίνει στους πλουσίους. Έπειτα, «καταριέται», λέγει, «εξαιτίας της καυχήσεως του πλούτου». 20,15b «Από την οικία του, όμως», λέγει, «θα τον σύρει έξω άγγελος θανάτου». 20,16a «Θα θηλάσει δηλητήριο δρακόντων», 16b «και θα τον εξοντώσει γλώσσα φιδιού». 20,17a «Ας μην δει άρμεγμα νομάδων» 17b «ούτε βοσκές από μέλι και βούτυρο». 20,18a «Κοπίασε για πράγματα κενά και μάταια».

〈ας αποκτήσει πλούτο, από τον οποίο δεν θα γευτεί〉 18b 〈σαν κάτι σκληρό, αμάσητο και ακατάποτο.〉 20,19a 〈διότι πολλών αδυνάτων τους οίκους συνέτριψε,〉 19b 〈και την κατοικία τους άρπαξε, και δεν την ανοικοδόμησε.〉 20,20a 〈για τούτο δεν θα υπάρξει σε αυτόν σωτηρία στα υπάρχοντά του〉 20,21b 〈ούτε θα ανθήσουν τα αγαθά του.〉 20,20b 〈μέσα στην επιθυμία του δεν θα σωθεί,〉 20,21a 〈δεν υπάρχει υπόλειμμα από τις τροφές του.〉 20,22a 〈όταν νομίσει ότι έχει πλέον χορτάσει, θα θλιβεί,〉 22b 〈και κάθε ανάγκη θα επέλθει πάνω του〉 20,23a 〈και θα γεμίσει την κοιλιά του.〉 23b 〈Είθε να εξαποστείλει εναντίον του θυμό οργής,〉 23c 〈και να ρίξει πάνω του οδύνες·〉 20,24a 〈και δεν πρόκειται να σωθεί από σιδερένιο χέρι,〉 24b 〈και είθε να τον τραυματίσει χάλκινο τόξο〉 20,25a 〈και είθε να διαπεράσει το σώμα του βέλος.〉 25b 〈και άστρα ας μην περπατήσουν στις κατοικίες του·〉 25c 〈πάνω του ας πέσουν φόβοι,〉 20,26a 〈και κάθε σκοτάδι ας τον περιμένει.〉 26b 〈Θα τον καταφάει δε πυρ άσβεστο,〉 26c 〈και ξένος ας κακώσει τον οίκο του.〉 20,27a 〈Είθε ο ουρανός να αποκαλύψει τις αμαρτίες του,〉 27b 〈και η γη ας επαναστατήσει εναντίον του.〉 20,28a 〈Η απώλεια θα σύρει τον οίκο του μέχρι τέλους〉 28b 〈και ημέρα οργής είθε να επέλθει σε αυτόν.〉 Αυτά υπονοούν και τούτον εδώ. 20,29a 〈Αυτή είναι η μερίδα,〉 λέγει, 〈του ασεβούς από τον Κύριο〉 29b 〈και η κληρονομία των υπαρχόντων του από τον Επόπτη.〉 Παρατήρησε πως και οι δύο, αν και απαντούν σε διαφορετικά ζητήματα, και ο ένας και ο άλλος τα ίδια λέγουν, ότι δηλαδή οι ασεβείς θα καταστραφούν. 21,1 ΑΠΟΚΡΙΝΟΜΕΝΟΣ ΔΕ Ο ΙΩΒ ΛΕΓΕΙ· 21,2a 〈ακούστε τα λόγια μου,〉 2b 〈ώστε να μην είναι αυτή η εκ μέρους σας παρηγοριά προς εμένα.〉 τουτέστιν· «για να μάθετε ότι δεν αποκομίζω κανένα όφελος από εσάς, διότι τα πράγματα δεν έχουν έτσι.» 21,3a 〈ανεχθείτε με, και εγώ θα μιλήσω·〉 3b 〈και έπειτα μην με περιγελάτε.〉 21,4a 〈γιατί;

Για δεύτερη φορά πάλι, λαμβάνοντας τον λόγο ο Σωφάρ, λέει στον Ιώβ: Δεν υπέθετα ότι θα αντέλεγες σε αυτά κατ' αυτόν τον τρόπο. Σχετικά με το: «Η ευφροσύνη των ασεβών είναι τρομερή πτώση και η χαρά των παρανόμων καταστροφή». Και όταν πια νομίζει ότι έχει στερεωθεί, τότε θα καταστραφεί ολοκληρωτικά. Σχετικά με το: «Τα οστά του γέμισαν από τη νεότητά του». Και το ότι: «Αν η κακία γίνει γλυκιά στο στόμα του, θα την κρύψει κάτω από τη γλώσσα του». Όπως το δηλητήριο της ασπίδας βρίσκεται μέσα στην κοιλιά της, έτσι και ο πλούτος που συγκεντρώνεται από αδικίες θα αποβληθεί σαν εμετός. Ότι: «Κόπιασε μάταια και ανώφελα, συγκεντρώνοντας πλούτο από τον οποίο δεν θα γευτεί». Ότι: «Συνέτριψε τα σπίτια πολλών αδυνάτων».

ΤΙΤΛ. ΙΒʹ. — Περί των μεταβατών και όσων μετακινούνται από τόπο σε τόπο. «Σε εκείνον που αναχωρεί και σε εκείνον που εισέρχεται δεν υπάρχει ειρήνη εξαιτίας της θλίψης.» «Είναι κακή ζωή να περιφέρεται κανείς από σπίτι σε σπίτι· και όπου κι αν μείνει ως ξένος, δεν θα ανοίξει το στόμα του.» ΤΙΤΛ. ΙΓʹ. — Περί του μισθωτού και εκείνων που αποστερούν τον μισθό. «Ο μισθός του μισθωτού δεν θα παραμείνει σε εσένα τη νύχτα μέχρι το πρωί.» «Δεν θα αδικήσεις τον μισθό του φτωχού και του ενδεούς από τους αδελφούς σου, ή από τους προσήλυτους· την ίδια μέρα θα του αποδώσεις τον μισθό του. Δεν θα δύσει ο ήλιος με αυτόν (απλήρωτο), επειδή είναι φτωχός και σε αυτόν έχει στηρίξει την ελπίδα του, για να μην καταβοήσει εναντίον σου προς τον Κύριο, και σου καταλογιστεί ως αμαρτία.» «Εκείνος που οικοδομεί τον οίκο του χωρίς δικαιοσύνη, και τα ανώγειά του χωρίς δίκαιη κρίση, αναγκάζει τον πλησίον του να εργάζεται δωρεάν, και δεν πρόκειται να του αποδώσει τον μισθό.» «Σαν να χύνει αίμα είναι εκείνος που αποστερεί τον μισθό του μισθωτού του.» «Μην κακομεταχειριστείς τον υπηρέτη που εργάζεται πιστά, ούτε τον μισθωτό που προσφέρει την ψυχή του.» «Σε εκείνον που εργάζεται, ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρη, αλλά ως οφειλή.» «Ιδού, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, τον οποίο εσείς αποστερήσατε, κραυγάζει, και οι φωνές των θεριστών έχουν εισέλθει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ.» ΤΙΤΛ. ΙΔʹ. — Περί όσων ματαιοπονούν. «Κοπίασε για πλούτο κενό και μάταιο, από τον οποίο δεν θα γευθεί.» «Όμως μάταια ταράζεται κάθε ζωντανός άνθρωπος.» «