Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 20:7

«και δεν συμβαίνει τίποτα το παράδοξο, καμία καινοτομία ούτε αλλαγή». «Διότι η ευφροσύνη των ασεβών είναι πτώση τρομερή, και η χαρά των παρανόμων είναι απώλεια». Εάν όμως η ευφροσύνη τους είναι πτώση τρομερή και η χαρά τους απώλεια, πού θα τοποθετήσουμε την καταστροφή τους, πες μου, πού την οδύνη και την αθυμία; «Εάν αναβούν στον ουρανό», λέει, «τα δώρα του, και η θυσία του αγγίξει τα σύννεφα, όταν νομίσει ότι πλέον έχει στηριχθεί, τότε θα καταστραφεί ολοκληρωτικά, και εκείνοι που τον είδαν θα πουν: πού είναι;» Έπειτα, δείχνοντας ότι η πληγή προέρχεται άνωθεν, λέει: «διότι, όπως ακριβώς ένα όνειρο που πέταξε μακριά δεν πρόκειται να βρεθεί, έτσι πέταξε σαν νυχτερινό φάσμα. Διότι μάτι τον αντίκρισε, αλλά δεν πρόκειται να τον ξαναδεί· και ο τόπος του δεν πρόκειται να τον αντικρίσει πλέον. Τους γιους του ας τους αφανίσουν οι κατώτεροι, και τα χέρια τους ας ψηλαφήσουν οδύνες». Αυτό ακριβώς έλεγε και ο Δαβίδ: «πέρασα, και ιδού, δεν υπήρχε, και τον αναζήτησα, και δεν βρέθηκε ο τόπος του». Τουτέστιν: η καταστροφή τους έρχεται ξαφνικά, για να μην νομίσεις ότι η συμφορά οφείλεται σε κάποια φυσική ακολουθία, αλλά σε κάποια θεία και παράδοξη δύναμη. Και μη μου μιλάς μόνο για ανομίες, αλλά ακόμη κι αν προσφέρουν θυσίες, δεν υπάρχει κανένα απολύτως όφελος. Τους γιους τους, λέει, ας τους αφανίσουν οι κατώτεροι.

Για δεύτερη φορά πάλι, λαμβάνοντας τον λόγο ο Σωφάρ, λέει στον Ιώβ: Δεν υπέθετα ότι θα αντέλεγες σε αυτά κατ' αυτόν τον τρόπο. Σχετικά με το: «Η ευφροσύνη των ασεβών είναι τρομερή πτώση και η χαρά των παρανόμων καταστροφή». Και όταν πια νομίζει ότι έχει στερεωθεί, τότε θα καταστραφεί ολοκληρωτικά. Σχετικά με το: «Τα οστά του γέμισαν από τη νεότητά του». Και το ότι: «Αν η κακία γίνει γλυκιά στο στόμα του, θα την κρύψει κάτω από τη γλώσσα του». Όπως το δηλητήριο της ασπίδας βρίσκεται μέσα στην κοιλιά της, έτσι και ο πλούτος που συγκεντρώνεται από αδικίες θα αποβληθεί σαν εμετός. Ότι: «Κόπιασε μάταια και ανώφελα, συγκεντρώνοντας πλούτο από τον οποίο δεν θα γευτεί». Ότι: «Συνέτριψε τα σπίτια πολλών αδυνάτων».

«Εκείνον από τους ανθρώπους του Βασσά που θα πεθάνει μέσα στην πόλη, θα τον καταφάγουν οι σκύλοι· και εκείνον που θα πεθάνει στην ύπαιθρο, τα πετεινά του ουρανού». «Η ευφροσύνη των ασεβών είναι φοβερή πτώση· και η χαρά των παρανόμων, όλεθρος. Εάν τα δώρα του ανεβούν μέχρι τον ουρανό, και η θυσία τους αγγίξει τα σύννεφα· ακόμη και αν νομίζει ότι έχει πλέον στερεωθεί, τότε θα καταστραφεί ολοκληρωτικά».

«Και εκείνοι που τον είδαν θα πουν: Πού είναι;» «Οργή θα επιπέσει στους αμαρτωλούς, και τότε θα γνωρίσουν πού βρίσκεται η ύλη τους.» «Εκείνοι που σπέρνουν άτοπες πράξεις, θα θερίσουν οδύνες. Από το πρόσταγμα του Κυρίου θα εξολοθρευθούν, και από την πνοή της οργής του θα αφανιστούν.» «Ποιος στάθηκε σταθερός μπροστά στο πρόσωπο του ασεβούς; Το φως των ασεβών θα σβήσει.» «Τα πρόσωπα των ασεβών θα γεμίσουν με ατιμία.» «Όλη η ζωή του ασεβούς περνά μέσα σε αγωνία· όταν νομίζει ότι ειρηνεύει, θα έρθει η καταστροφή του.» «Η ελπίδα του ασεβούς θα χαθεί· διότι το σπίτι του θα μείνει ακατοίκητο. Και η σκηνή του θα μεταβληθεί σε ιστό αράχνης.» «Ημέρα οργής θα επέλθει σε αυτόν.» «Το λυχνάρι των ασεβών θα σβήσει. Θα έρθει σε αυτούς η καταστροφή, και θα γίνουν σαν το άχυρο μπροστά στον άνεμο.» «Τα μάτια των ασεβών θα λιώσουν. Διότι η ελπίδα τους είναι η απώλεια.» «Εκείνος που αγαπά την αδικία, μισεί τη δική του ψυχή.» «Οι αμαρτίες ελαττώνουν τις φυλές.» «Οι παρανομίες αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο, και ο καθένας σφίγγεται με τα δεσμά των δικών του αμαρτιών.» «Δεν θα κατοικήσει μαζί σου αυτός που πονηρεύεται, ούτε θα παραμείνουν.» «Θα λάβει τέλος, λοιπόν, η πονηρία των αμαρτωλών, και εσύ θα κατευθύνεις.» «Σύντριψε τον βραχίονα του αμαρτωλού και του πονηρού.» «Η ανάμνησή του χάθηκε με πάταγο.» «Θα βρέξει πάνω στους αμαρτωλούς παγίδες, φωτιά και θειάφι.» «Πολλές είναι οι μάστιγες του αμαρτωλού» «Το δε πρόσωπο του Κυρίου στρέφεται εναντίον εκείνων που πράττουν το κακό, για να τους εξολοθρεύσει.» «Ο θάνατος των αμαρτωλών είναι κακός, και εκείνοι που μισούν τον δίκαιο.» «