εἶτά φησιν· 21,22b 〈αὐτὸς δὲ σοφοὺς διακρινεῖ.〉 21,23a οὗτος ἀποθανεῖται ἐν κράτει ἀφροσύνης αὐτοῦ,〉 23b 〈ἄλλος δὲ εὐπαθῶν καὶ εὐθηνῶν·〉 21,24a 〈τὰ δὲ ἔγκατα αὐτοῦ πλήρης στέατος,〉 24b 〈ὁ δὲ μυελὸς αὐτοῦ διαχεῖται.〉 21,25a 〈ὁ δέ γε τελευτᾷ πικρίᾳ ψυχῆς〉 25b 〈οὐ φαγὼν οὐδὲν ἀγαθόν·〉 21,26a 〈ὁμοθυμαδὸν δὲ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπὶ γῆς κοιμῶνται,〉 26b 〈σαπρία δὲ αὐτοὺς ἐκάλυψεν ἐπὶ γῆς.〉 21,27 〈ὥστε οἶδα ὑμᾶς,〉 φησίν, 〈ὅτι τόλμῃ ἐπίκεισθέ μοι,〉 21,28a 〈ὥστε ἐρεῖτε· ποῦ ἐστιν οἶκος ἄρχοντος〉 28b 〈καὶ ποῦ ἐστι σκέπη τῶν σκηνωμάτων τῶν ἀσεβῶν;〉 «οὐκ ἀπὸ λογισμῶν», φησίν, «συνετῶν οὐδὲ ἀπὸ διανοίας ὀρθῆς {ἐπὶ} ταῦτα ἐξετάζειν ὑμᾶς ἐχρῆν;
Μετάφραση
Έπειτα λέει: «Αυτός όμως θα κρίνει τους σοφούς. Αυτός θα πεθάνει μέσα στη δύναμη της αφροσύνης του, ενώ άλλος απολαμβάνοντας ανέσεις και ευημερία· τα σπλάχνα του είναι γεμάτα πάχος, και ο μυελός του διαχέεται. Άλλος πάλι πεθαίνει με πικρία ψυχής, χωρίς να έχει γευθεί κανένα αγαθό· ομοθυμαδόν όμως οι γιοι του κοιμούνται στο χώμα, και η φθορά τούς έχει σκεπάσει πάνω στη γη». «Ώστε σας γνωρίζω», λέει, «ότι με θράσος μου επιτίθεστε, με αποτέλεσμα να λέτε: Πού είναι ο οίκος του άρχοντα και πού είναι η στέγη των σκηνωμάτων των ασεβών;» «Δεν θα έπρεπε», λέει, «να τα εξετάζετε αυτά με βάση συνετούς λογισμούς και ορθή διάνοια;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες