Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 22:12

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΕΙΛΟ 1313. Μου έγραψες ότι θέλεις να μάθεις τη σημασία του χωρίου: «Άραγε αυτός που κατοικεί στα ύψη δεν επιβλέπει;». Άκουσε, λοιπόν. Αυτός που κατοικεί στα ύψη —διότι αυτή είναι η σημασία του «ναίων», από το οποίο προέρχεται και το «νεώς», δηλαδή ο ναός· όπως δηλαδή από το «οίκος» προέρχεται το «οικείν», έτσι και από το «ναός» το «ναίειν»— αυτός επιβλέπει τα πάντα και τίποτε δεν του διαφεύγει. «Άραγε», λέει, «δεν επιβλέπει αυτός που κατοικεί στα ύψη;», με την έννοια: Ναι, επιβλέπει. Αυτό ακριβώς είπε σαφέστερα ο Μελωδός: «Αυτός που κατοικεί στα ύψη και επιβλέπει τα ταπεινά». Και οι τρεις Παίδες το είπαν σαφέστατα: «Ευλογημένος είσαι εσύ, που βλέπεις τις αβύσσους και κάθεσαι επάνω στα Χερουβίμ». Διότι, λέει, μολονότι βρίσκεσαι υπεράνω των ουράνιων ταγμάτων, δεν παραβλέπεις τη δική μας ταπεινότητα, αλλά, εξουσιάζοντας ακόμη και τις αόρατες δυνάμεις, κυβερνάς με πραότατα νεύματα και όσα βρίσκονται στα βάθη.

«Επειδή τιμωρείσαι», λέει. «Το φως για σένα έγινε σκοτάδι και, όταν κοιμήθηκες, σε κάλυψε νερό». Δηλαδή: «Στην έρημο και στο ύπαιθρο έχεις γίνει περιπλανώμενος και άστεγος φυγάς». «Μήπως Αυτός που κατοικεί στα ύψη δεν επιβλέπει, και δεν ταπείνωσε αυτούς που συμπεριφέρονται με αλαζονεία; Και είπες: Τι γνωρίζει ο Ισχυρός; Μήπως κρίνει μέσα από το βαθύ σκοτάδι; Το σύννεφο είναι η κρυψώνα Του, και δεν θα φανεί, και περιφέρεται στον γύρο του ουρανού. Μήπως θα διαφυλάξεις το αιώνιο μονοπάτι, το οποίο περπάτησαν άνδρες δίκαιοι, οι οποίοι συνελήφθησαν πρόωρα; Ορμητικός ποταμός έγιναν τα θεμέλιά τους, αυτοί που έλεγαν: Τι θα μας κάνει ο Κύριος ή τι θα επιφέρει εναντίον μας ο Παντοκράτωρ; Εκείνος όμως γέμισε τους οίκους τους με αγαθά, ενώ η βουλή των ασεβών είναι μακριά Του. Όταν τα είδαν αυτά, οι δίκαιοι γέλασαν, και ο άμεμπτος τους χλεύασε. Μήπως δεν αφανίστηκε η υπόστασή τους; Και το υπόλειμμά τους θα το καταφάγει η φωτιά. Γίνε, λοιπόν, σκληρός, αν πρόκειται να υπομείνεις· τότε ο καρπός σου θα βρίσκεται μέσα σε αγαθά». «Λάβε δε», λέει, «από το στόμα Του ισονομία λόγου μαζί με εξομολόγηση, και δέξου τα λόγια Του μέσα στην καρδιά σου». Δηλαδή: «Φέρε αντίρρηση ενώπιόν Του, αν μπορείς να το υπομείνεις».