ὅτι κολάζῃ», φησίν. 22,11a 〈τὸ φῶς σοι εἰς σκότος ἀπέβη,〉 11b 〈κοιμηθέντα δέ σε ὕδωρ ἐκάλυψεν.〉 τουτέστιν· «ἐν ἐρημίᾳ καὶ αἴθριος ἀλήτης καὶ φυγὰς ἀνέστιος γέγονας.» 22,12a 〈μὴ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων οὐκ ἐφορᾷ,〉 12b 〈τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν;〉 22,13a 〈καὶ εἶπας· τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός;〉 13b 〈ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρίνει;〉 22,14a 〈νεφέλη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται〉 14b 〈καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύεται.〉 22,15a 〈μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις,〉 15b 〈ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες δίκαιοι,〉 22,16a 〈οἳ συνελήφθησαν ἄωροι;〉 16b 〈ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν,〉 22,17a 〈οἱ λέγοντες· τί ποιήσει ἡμῖν ὁ κύριος〉 17b 〈ἢ τί ἐπάξει ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ;〉 22,18a 〈ὁ δὲ ἐνέπλησε τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν,〉 18b 〈βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω αὐτοῦ.〉 22,19a 〈ἰδόντες δὲ οἱ δίκαιοι ἐγέλασαν,〉 19b 〈ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν αὐτούς.〉 22,20a 〈εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν,〉 20b 〈καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.〉 22,21a 〈γενοῦ δὲ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς·〉 21b 〈ἦ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.〉 22,22a 〈ἔκλαβε δέ,〉 φησίν, 〈ἐκ στόματος αὐτοῦ ἰσηγορίαν σὺν ἐξομολογήσει〉 22b 〈καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.〉 τουτέστιν· «ἐναντίον αὐτοῦ ἀντίλεξον, ἐὰν ὑπομείνῃς.»
Μετάφραση
«Επειδή τιμωρείσαι», λέει. «Το φως για σένα έγινε σκοτάδι και, όταν κοιμήθηκες, σε κάλυψε νερό». Δηλαδή: «Στην έρημο και στο ύπαιθρο έχεις γίνει περιπλανώμενος και άστεγος φυγάς». «Μήπως Αυτός που κατοικεί στα ύψη δεν επιβλέπει, και δεν ταπείνωσε αυτούς που συμπεριφέρονται με αλαζονεία; Και είπες: Τι γνωρίζει ο Ισχυρός; Μήπως κρίνει μέσα από το βαθύ σκοτάδι; Το σύννεφο είναι η κρυψώνα Του, και δεν θα φανεί, και περιφέρεται στον γύρο του ουρανού. Μήπως θα διαφυλάξεις το αιώνιο μονοπάτι, το οποίο περπάτησαν άνδρες δίκαιοι, οι οποίοι συνελήφθησαν πρόωρα; Ορμητικός ποταμός έγιναν τα θεμέλιά τους, αυτοί που έλεγαν: Τι θα μας κάνει ο Κύριος ή τι θα επιφέρει εναντίον μας ο Παντοκράτωρ; Εκείνος όμως γέμισε τους οίκους τους με αγαθά, ενώ η βουλή των ασεβών είναι μακριά Του. Όταν τα είδαν αυτά, οι δίκαιοι γέλασαν, και ο άμεμπτος τους χλεύασε. Μήπως δεν αφανίστηκε η υπόστασή τους; Και το υπόλειμμά τους θα το καταφάγει η φωτιά. Γίνε, λοιπόν, σκληρός, αν πρόκειται να υπομείνεις· τότε ο καρπός σου θα βρίσκεται μέσα σε αγαθά». «Λάβε δε», λέει, «από το στόμα Του ισονομία λόγου μαζί με εξομολόγηση, και δέξου τα λόγια Του μέσα στην καρδιά σου». Δηλαδή: «Φέρε αντίρρηση ενώπιόν Του, αν μπορείς να το υπομείνεις».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες