Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 23:13

«αλλά ποιος, όταν Εκείνος κρίνει, θα του φέρει αντίρρηση;» 23,12b 〈Στον κόλπο μου δε,〉 λέει, 〈έκρυψα τα λόγια του.〉 23,13a 〈Εάν δε ο ίδιος έκρινε έτσι, ποιος είναι αυτός που θα του φέρει αντίρρηση;〉 13b 〈Διότι ό,τι ο ίδιος θέλησε, το έπραξε.〉 23,15a 〈Γι' αυτό ταράχθηκα ενώπιόν του,〉 15b 〈και καθώς νουθετούμουν τον συλλογιζόμουν.〉 15c 〈Εξαιτίας αυτού θα ταραχθώ ενώπιον του προσώπου του,〉 15d 〈θα τον κατανοήσω και θα τρομάξω εξαιτίας του.〉 «Δεν αμάρτησα», λέει, «και τι με αυτό;» Διότι ο Θεός δεν έχει την εξουσία να τιμωρεί μόνο εξαιτίας των αμαρτημάτων, αλλά και χωρίς αυτά, τα αμαρτήματα εννοώ. 23,16a 〈Ο Κύριός μου αποδυνάμωσε την καρδιά μου,〉 16b 〈και ο Παντοκράτορας με συντάραξε.〉 23,17a 〈Διότι δεν γνώριζα ότι θα έλθει πάνω μου γνόφος,〉 17b 〈και ότι σκοτάδι θα καλύψει το πρόσωπό μου.〉 «Αυτό δεν συνέβη σύμφωνα με τη φυσιολογική ανθρώπινη ακολουθία», λέει, «απροσδόκητο είναι το κακό. Συμπεραίνω πως η πληγή προέρχεται από το χέρι του Θεού.» Και ορθά είπε: προ του προσώπου μου. Διότι το σκοτάδι δεν είναι το κοινό (φυσικό), αλλά είναι το σκοτάδι της αθυμίας. Έπειτα πάλι ομοίως απορεί και λέει: «Γιατί οι ασεβείς ευημερούν;» 24,1 〈Γιατί δε,〉 λέει, 〈Κύριε, διέλαθαν τις καθορισμένες ώρες〉 24,2a 〈οι ασεβείς άνδρες;〉

Ήθελα λοιπόν, λέει, να μάθω τι επρόκειτο να μου πει ο Θεός, και αν επρόκειτο να με τιμωρήσει παρομοίως. Αυτά δε τα λέει, όχι επειδή καταλογίζει αδικία στον Θεό, αλλά για να ελέγξει τους φίλους του, οι οποίοι δεν είχαν υγιή αντίληψη γι' αυτόν. Βλέπεις πώς επέτυχε αυτό ακριβώς που ευχόταν; Διότι αυτό συνέβη στο τέλος του βιβλίου, και αξιώθηκε θείας συνομιλίας και απαντήσεως. «Αν όμως ο ίδιος έκρινε έτσι, ποιος είναι αυτός που μπορεί να του αντιλέξει; Διότι ο ίδιος το θέλησε και το έπραξε». Γνωρίζει, λέει, την οδό μου, και ότι πάντοτε φρόντιζα επιμελώς να τον υπακούω· αλλά ποιος, όταν Εκείνος κρίνει, θα μπορέσει να του αντιλέξει;