Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 24:2

Ξεπέρασαν τα όρια και άρπαξαν το ποίμνιο μαζί με τον ποιμένα. Απήγαγαν το υποζύγιο των ορφανών και πήραν ως ενέχυρο το βόδι της χήρας. Εξέτρεψαν τους αδύναμους από τη δίκαιη οδό, και ομόθυμα κρύφτηκαν οι πράοι της γης. Και κατέληξαν σαν όνοι στον αγρό, εξορμώντας εις βάρος μου με τις πράξεις τους. Θέρισαν πρόωρα αγρό που δεν τους ανήκε, και ο άρτος τους έγινε γλυκός για τους νεότερους. Οι αδύναμοι εργάστηκαν στους αμπελώνες των ασεβών νηστικοί και χωρίς μισθό. Πολλούς γυμνούς τούς άφησαν να κοιμηθούν χωρίς ενδύματα, και τους αφαίρεσαν την περιβολή της ψυχής τους. Βρέχονται από τις σταγόνες των ορέων και, επειδή δεν έχουν σκέπη, τυλίχθηκαν την πέτρα. Διότι, όπως ακριβώς αυτό προκαλεί απορία, το γιατί δηλαδή ο ένας υποφέρει άδικα τέτοια δεινά, έτσι και τα άλλα, ώστε είναι φυσικό να θορυβείται και να ταράζεται κανείς και από τις δύο πλευρές. «Απέβησαν δε», λέει, «σαν όνοι στον αγρό». Τουτέστιν: περιφρόνησαν τους πάντες, χλεύασαν τους πάντες, κανείς δεν τους αδικεί ούτε τους κάνει κακό.

Στρέψε το βλέμμα σου στον ουρανό με ιλαρότητα. Και όταν προσευχηθείς σε Αυτόν, θα σε εισακούσει, και θα διασωθείς έχοντας καθαρά τα χέρια σου. Τρίτη αντίλεξη του Ιώβ προς τον Ελιφάζ. Και βέβαια γνωρίζω ότι η ελεημοσύνη μου είναι έργο του χεριού μου, και το χέρι Του έπεσε βαρύ επάνω στον στεναγμό μου. Εάν με μεγάλη ισχύ επέλθει επάνω μου σκοτάδι. Οι ασεβείς υπερέβησαν τα όρια και άφησαν πολλούς γυμνούς να κοιμηθούν χωρίς ενδύματα. Είθε τα φυτά τους να αναφανούν ξερά από τη γη, διότι άρπαξαν το δεμάτι των ορφανών.

Ας ακούσουν οι γυναίκες, πώς η σεμνότητα της χηρείας είναι προτιμότερη, ακόμη και στα άλογα ζώα, από την απρέπεια της πολυγαμίας. ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί των ορίων· και ότι δεν πρέπει να τα μετακινούμε. «Δεν θα μετακινήσεις τα όρια του πλησίον σου, τα οποία έστησαν οι πατέρες σου.» «Επικατάρατος αυτός που μετακινεί τα όρια του πλησίον· και όλος ο λαός θα πει, Γένοιτο, γένοιτο.» «Οι ασεβείς υπερέβησαν τα όρια.» «Μη μετακινείς τα αιώνια όρια, τα οποία έθεσαν οι πατέρες σου.» Υπάρχουν κάποια είδη ψαριών, τα οποία αξίζει και να τα μιμούμαστε· πώς τα γένη τους, έχοντας μοιράσει το καθένα τον κατάλληλο για αυτά χώρο, δεν καταπατούν το ένα τον χώρο του άλλου, αλλά παραμένουν στα δικά τους όρια. Κανένας γεωμέτρης δεν τους μοίρασε τις κατοικίες· δεν έχουν χτιστεί τείχη γύρω τους· δεν έχουν διαχωριστεί με ορόσημα. Διότι αυτός μεν ο κόλπος τρέφει αυτά τα γένη των ψαριών, και εκείνος άλλα· και εκείνα που πληθαίνουν εδώ, δεν απαντώνται καθόλου σε άλλους τόπους. Κανένα βουνό που υψώνεται με οξείες κορυφές δεν τα χωρίζει· κανένα ποτάμι δεν αποκόπτει τη διάβαση· αλλά υπάρχει κάποιος νόμος της φύσης, ο οποίος ισότιμα και δίκαια, σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός, κατανέμει σε όλα τον χώρο διαβίωσης.