καὶ γὰρ ἔστι καὶ τὸν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ λόγον εἰπεῖν καὶ τοῦτον μὴ ἀφεῖναι γενέσθαι ἐγκλήμασιν ὑπεύθυνον. 26,5a 〈μὴ γίγαντες μαιωθήσονται〉 5b 〈ὑποκάτωθεν ὕδατος καὶ γειτόνων αὐτοῦ;〉 26,6a 〈γυμνὸς ὁ ᾅδης ἐνώπιον αὐτοῦ〉 6b 〈καὶ οὐκ ἔστι περιβόλαιον τῇ ἀπωλείᾳ.〉 26,7a 〈ἐκτείνων βορέαν ἐπ᾽ οὐδενί,〉 7b 〈κρεμνῶν γῆν ἐπ᾽ οὐδενός,〉 26,8a 〈δεσμεύων ὕδωρ ἐν νεφέλαις αὐτοῦ,〉 8b 〈καὶ οὐκ ἐρράγη νέφος ὑποκάτωθεν αὐτοῦ.〉 26,9a 〈ὁ κρατῶν πρόσωπον θρόνου,〉 9b 〈σκέπων ἐπ᾽ αὐτὸν νέφος αὐτοῦ.〉 26,10a 〈πρόσταγμα ἐγύρωσεν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος〉 10b 〈μέχρι συντελείας φωτὸς μετὰ σκότους.〉 26,11a 〈στῦλοι οὐρανοῦ ἐπετάσθησαν〉 11b 〈καὶ ἐξέστησαν ἀπὸ τῆς ἐπιτιμήσεως αὐτοῦ.〉 26,12a 〈ἰσχύι ἑαυτοῦ κατέπαυσεν θάλασσαν,〉 12b 〈ἐπιστήμῃ δὲ ἔστρωσε τὸ κῆτος.〉 26,13a 〈κλεῖθρά τε οὐρανοῦ δεδοίκεισαν αὐτόν,〉 13b 〈προστάγματι δὲ ἐθανάτωσε δράκοντα ἀποστάτην.〉 26,14a 〈ἰδοὺ ταῦτα μέρη ὁδοῦ αὐτοῦ,〉 14b 〈καὶ ἐπὶ ἰκμάδα λόγου ἀκουσόμεθα ἐν αὐτῷ.〉 14c 〈σθένος δὲ βροντῆς αὐτοῦ τίς οἶδεν ὁπότε ποιήσει;〉 27,1 ΕΤΙ ΔΕ ΠΡΟΣΘΕΙΣ ΙΩΒ ΕΙΠΕΝ ΤΩΙ ΠΡΟΟΙΜΙΩΙ· 27,2a 〈ζῇ κύριος, ὃς οὕτω με κέκρικεν,〉 2b 〈καὶ ὁ παντοκράτωρ ὁ πικράνας μου τὴν ψυχήν·〉 27,3a 〈ἦ μὴν ἔτι τῆς πνοῆς μου ἐνούσης ἐν ἐμοί,〉 3b 〈πνεῦμα δὲ θεῖον ἔτι περιὸν ἐν ῥινί μου,〉 27,4a 〈οὐ μὴ λαλήσῃ,〉 φησίν, 〈τὰ χείλη μου ἄνομα〉 4b 〈οὐδὲ ἡ ψυχή μου μελετήσει ἄδικα.〉 τουτέστιν· «ἐπὶ τῆς αὐτῆς στήσομαι ψήφου.
Μετάφραση
Διότι είναι δυνατόν να εκφέρει κανείς λόγο υπέρ του Θεού και να μην τον αφήσει να καταστεί υπόλογος σε κατηγορίες. 26,5a 〈Μήπως οι γίγαντες θα γεννηθούν με πόνους〉 5b 〈κάτω από το νερό και από τους γείτονές του;〉 26,6a 〈Γυμνός είναι ο Άδης ενώπιόν Του〉 6b 〈και δεν υπάρχει σκέπασμα για την απώλεια.〉 26,7a 〈Είναι Αυτός που εκτείνει τον βορρά στο κενό,〉 7b 〈που κρεμάει τη γη πάνω στο τίποτα,〉 26,8a 〈που δεσμεύει το νερό στα σύννεφά Του,〉 8b 〈και δεν διαρρηγνύεται το σύννεφο υποκάτω Του.〉 26,9a 〈Είναι Αυτός που κρατά το πρόσωπο του θρόνου Του,〉 9b 〈απλώνοντας πάνω του το σύννεφό Του.〉 26,10a 〈Το πρόσταγμά Του έθεσε ως κυκλικό όριο πάνω στην επιφάνεια του νερού〉 10b 〈μέχρι τη συντέλεια του φωτός μαζί με το σκοτάδι.〉 26,11a 〈Οι στύλοι του ουρανού συγκλονίστηκαν〉 11b 〈και έφριξαν από την επιτίμησή Του.〉 26,12a 〈Με τη δύναμή Του κατέπαυσε τη θάλασσα,〉 12b 〈και με τη σοφία Του υπέταξε το κήτος.〉 26,13a 〈Και τα κλείστρα του ουρανού Τον φοβήθηκαν,〉 13b 〈και με το πρόσταγμά Του θανάτωσε τον αποστάτη δράκοντα.〉 26,14a 〈Ιδού, αυτά είναι μέρη των οδών Του,〉 14b 〈και μόνο μια ικμάδα του λόγου Του θα ακούσουμε σε αυτόν.〉 14c 〈Τη δύναμη όμως της βροντής Του, ποιος γνωρίζει πότε θα την προκαλέσει;〉 27,1 ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΔΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ Ο ΙΩΒ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ: 27,2a 〈Ζει ο Κύριος, ο οποίος με έκρινε κατ' αυτόν τον τρόπο,〉 2b 〈και ο Παντοκράτωρ που πίκρανε την ψυχή μου·〉 27,3a 〈στ' αλήθεια, όσο η πνοή μου υπάρχει ακόμη μέσα μου,〉 3b 〈και το θείο πνεύμα παραμένει ακόμη στους μυκτήρες μου,〉 27,4a 〈δεν πρόκειται να λαλήσουν,〉 λέει, 〈τα χείλη μου άνομα λόγια〉 4b 〈ούτε η ψυχή μου θα μελετήσει άδικα πράγματα.〉 Τουτέστιν: «Θα εμμείνω στην ίδια απόφαση».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες