Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 26:2

Ποιον από τους δύο αδελφούς εγκαλείς, και ποιον απαλλάσσεις από τη μομφή; Θα σου απευθύνω κάποια από τα λόγια του Ιώβ, καθώς και εγώ ο ίδιος πονώ, και απευθύνομαι προς φίλο, έστω και αν δεν είναι τέτοιος, ούτε πρόκειται για παρόμοια πάθη. Με ποιον από τους δύο συντάσσεσαι; Ή ποιον σκοπεύεις να βοηθήσεις;

Άραγε, όχι εκείνος που διαθέτει πολλή ισχύ; Όχι εκείνος που έχει πολλή σοφία και γνώση; Διότι βλέπω πολλούς από τους σημερινούς κριτές να το παθαίνουν αυτό, οι οποίοι ευκολότερα θα συγχωρούσαν τα μέγιστα στους ισχυρούς παρά τα ελάχιστα στους ταπεινούς. Αυτό, λοιπόν, εσύ ο ίδιος θα το γνωρίζεις· διότι δεν μου είναι θεμιτό να αποφαίνομαι τίποτε το μη καλό για εσένα, εφόσον σε θεωρώ όριο και κανόνα κάθε καλού· και συγχρόνως, έχω νουθετηθεί από τη Γραφή να μην είμαι βιαστικός στην κρίση μου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΣΤ΄. «Απαντώντας δε ο Ιώβ, λέει: Με ποιον συντάσσεσαι ή ποιον πρόκειται να βοηθήσεις; Μήπως όχι εκείνον που έχει πολλή δύναμη και του οποίου ο βραχίονας είναι κραταιός;» Ούτε εγώ, λέει, σε κατηγορώ, επειδή πήρες το μέρος του Θεού· διότι έτσι έπρεπε. Δεν έπρεπε, όμως, να καταδικάζεις εμένα. Διότι είναι δυνατόν και να υπερασπιστεί κανείς τον Θεό, και ταυτόχρονα να μην αφήσει τον άνθρωπο να καταστεί υπόλογος σε κατηγορίες. Αφού τα είπε αυτά προς εκείνον σκωπτικά, επειδή ήθελε να φανεί ως κάποιος καινοφανής συνήγορος του Θεού, για τον Οποίο όλοι έχουν την αντίληψη ότι είναι σοφός και δυνατός, στρέφει τον λόγο στη δύναμη του Θεού, δείχνοντας ότι ο ίδιος δοξάζει καλύτερα τα περί της ισχύος του Θεού, και λέει:

Τρίτη αντιλογία του Ιώβ προς τον Βαλδάδ: Ποιον πρόκειται να βοηθήσεις; Ή ποιον θα ακολουθήσεις; Μήπως όχι εκείνον που διαθέτει τη μέγιστη δύναμη; Διότι ο άδης είναι γυμνός ενώπιόν του. Είναι αυτός που αναρτά τη γη επί του μηδενός, που δεσμεύει το ύδωρ μέσα στα νέφη του. Και με το πρόσταγμά του θανάτωσε τον αποστάτη δράκοντα.