Ἆρ᾽ οὐχ ᾧ πολλὴ ἰσχύς; Οὐχ ᾧ πολλὴ σοφία καὶ ἐπιστήμη; Τοῦτο γὰρ ὁρῶ πολλοὺς τῶν νῦν κριτῶν πάσχοντας, οἳ ῥᾷον ἂν τοῖς ὑψηλοῖς τὰ μέγιστα συγχωρήσαιεν ἢ τοῖς ταπεινοῖς τὰ ἐλάχιστα. Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸς ἂν εἰδείης· οὐ γὰρ ἐμοί τι θέμις περὶ σοῦ τῶν οὐ καλῶν ἀποφαίνεσθαι, ὅς σε καλοῦ παντὸς ὅρον καὶ κανόνα τίθεμαι· καὶ ἅμα μὴ ταχὺς εἶναι εἰς κρίσιν, ὑπὸ τῆς Γραφῆς νενουτέθημαι.
Μετάφραση
Άραγε, όχι εκείνος που διαθέτει πολλή ισχύ; Όχι εκείνος που έχει πολλή σοφία και γνώση; Διότι βλέπω πολλούς από τους σημερινούς κριτές να το παθαίνουν αυτό, οι οποίοι ευκολότερα θα συγχωρούσαν τα μέγιστα στους ισχυρούς παρά τα ελάχιστα στους ταπεινούς. Αυτό, λοιπόν, εσύ ο ίδιος θα το γνωρίζεις· διότι δεν μου είναι θεμιτό να αποφαίνομαι τίποτε το μη καλό για εσένα, εφόσον σε θεωρώ όριο και κανόνα κάθε καλού· και συγχρόνως, έχω νουθετηθεί από τη Γραφή να μην είμαι βιαστικός στην κρίση μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες