Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 26:6

Πρόσεχε, λοιπόν, τον εαυτό σου και φύλαξε την ψυχή σου πάρα πολύ, μήπως τυχόν υπάρξει κάποιος κρυφός λόγος στην καρδιά σου ή ανόμημα· διότι ο λόγος του Θεού είναι ζωντανός και ενεργός και πιο κοφτερός από κάθε δίκοπο σπαθί, και εισχωρεί μέχρι τον διαχωρισμό ψυχής και πνεύματος, αρθρώσεων και μυελών, και κρίνει τους διαλογισμούς και τις έννοιες της καρδιάς· και δεν υπάρχει κανένα κτίσμα αφανές ενώπιόν του, αλλά τα πάντα είναι γυμνά και ξεσκεπασμένα στα μάτια του· προς αυτόν οφείλουμε να δώσουμε λόγο. Και σε άλλο σημείο λέει: γυμνός είναι ο άδης ενώπιόν του, και δεν υπάρχει κάλυμμα για την απώλεια. Δυνατός όμως είναι ο Θεός, ο οποίος δεν θα επιτρέψει να καταποθείς τελείως από τον σάλο της απιστίας, αλλά θα σε ελκύσει προς τον εαυτό του, στερεώνοντάς σε στην αληθινή πίστη, ώστε με παρρησία να πεις χωρίς ντροπή μαζί με τον Απόστολο: τον αγώνα τον καλό αγωνίστηκα, τον δρόμο τελείωσα, την πίστη διατήρησα· στο εξής με περιμένει το στεφάνι της δικαιοσύνης, το οποίο θα μου αποδώσει ο Κύριος, ο δίκαιος κριτής, εκείνη την ημέρα, και όχι μόνο σε εμένα, αλλά και σε όλους όσους έχουν αγαπήσει την επιφάνειά του. Διότι ο ίδιος έχει πει: μακάριος είναι όποιος δεν σκανδαλιστεί εξαιτίας μου.

Ας απορρίψουμε, λοιπόν, από τον εαυτό μας κάθε λογισμό κακίας, μήπως και παρασυρθούμε. Διότι ο άδης είναι γυμνός ενώπιόν Του, και δεν υπάρχει σκέπασμα για την απώλεια. Μην αποθαρρύνεσαι, λοιπόν, ούτε να διστάζεις. Διότι βρισκόμαστε ενώπιον των οφθαλμών του Θεού, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε. Να χαίρεσαι μέσα στις θλίψεις, διότι τα στεφάνια πλέκονται από διάφορα άνθη, και οι δίκαιοι μέσα από πολλές θλίψεις εισέρχονται στη χαρά του Κυρίου τους.

Διότι είναι δυνατόν να εκφέρει κανείς λόγο υπέρ του Θεού και να μην τον αφήσει να καταστεί υπόλογος σε κατηγορίες. 26,5a 〈Μήπως οι γίγαντες θα γεννηθούν με πόνους〉 5b 〈κάτω από το νερό και από τους γείτονές του;〉 26,6a 〈Γυμνός είναι ο Άδης ενώπιόν Του〉 6b 〈και δεν υπάρχει σκέπασμα για την απώλεια.〉 26,7a 〈Είναι Αυτός που εκτείνει τον βορρά στο κενό,〉 7b 〈που κρεμάει τη γη πάνω στο τίποτα,〉 26,8a 〈που δεσμεύει το νερό στα σύννεφά Του,〉 8b 〈και δεν διαρρηγνύεται το σύννεφο υποκάτω Του.〉 26,9a 〈Είναι Αυτός που κρατά το πρόσωπο του θρόνου Του,〉 9b 〈απλώνοντας πάνω του το σύννεφό Του.〉 26,10a 〈Το πρόσταγμά Του έθεσε ως κυκλικό όριο πάνω στην επιφάνεια του νερού〉 10b 〈μέχρι τη συντέλεια του φωτός μαζί με το σκοτάδι.〉 26,11a 〈Οι στύλοι του ουρανού συγκλονίστηκαν〉 11b 〈και έφριξαν από την επιτίμησή Του.〉 26,12a 〈Με τη δύναμή Του κατέπαυσε τη θάλασσα,〉 12b 〈και με τη σοφία Του υπέταξε το κήτος.〉 26,13a 〈Και τα κλείστρα του ουρανού Τον φοβήθηκαν,〉 13b 〈και με το πρόσταγμά Του θανάτωσε τον αποστάτη δράκοντα.〉 26,14a 〈Ιδού, αυτά είναι μέρη των οδών Του,〉 14b 〈και μόνο μια ικμάδα του λόγου Του θα ακούσουμε σε αυτόν.〉 14c 〈Τη δύναμη όμως της βροντής Του, ποιος γνωρίζει πότε θα την προκαλέσει;〉 27,1 ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΔΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ Ο ΙΩΒ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ: 27,2a 〈Ζει ο Κύριος, ο οποίος με έκρινε κατ' αυτόν τον τρόπο,〉 2b 〈και ο Παντοκράτωρ που πίκρανε την ψυχή μου·〉 27,3a 〈στ' αλήθεια, όσο η πνοή μου υπάρχει ακόμη μέσα μου,〉 3b 〈και το θείο πνεύμα παραμένει ακόμη στους μυκτήρες μου,〉 27,4a 〈δεν πρόκειται να λαλήσουν,〉 λέει, 〈τα χείλη μου άνομα λόγια〉 4b 〈ούτε η ψυχή μου θα μελετήσει άδικα πράγματα.〉 Τουτέστιν: «Θα εμμείνω στην ίδια απόφαση».

Τρίτη αντιλογία του Ιώβ προς τον Βαλδάδ: Ποιον πρόκειται να βοηθήσεις; Ή ποιον θα ακολουθήσεις; Μήπως όχι εκείνον που διαθέτει τη μέγιστη δύναμη; Διότι ο άδης είναι γυμνός ενώπιόν του. Είναι αυτός που αναρτά τη γη επί του μηδενός, που δεσμεύει το ύδωρ μέσα στα νέφη του. Και με το πρόσταγμά του θανάτωσε τον αποστάτη δράκοντα.