διὰ τοῦτο γὰρ πανταχοῦ τοῦτο τίθησιν, ὅτι τοὺς πονηροὺς κολάζει, ἵνα μὴ νομίζωσιν, ὅτι ἀδικίαν τινὰ καταγινώσκει τοῦ θεοῦ. 27,14a 〈ἐὰν πολλοὶ γένωνται,〉 φησίν, 〈οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, εἰς σφαγὴν ἔσονται·〉 14b 〈ἐὰν δὲ καὶ ἀνδρυνθῶσιν, προσαιτήσουσιν,〉 27,15a 〈οἱ δὲ περιόντες αὐτῶν κακῷ θανάτῳ τελευτήσουσιν,〉 15b 〈καὶ χήρας αὐτῶν οὐθεὶς ἐλεήσει.〉 27,16a 〈ἐὰν δὲ συναγάγῃ ὥσπερ γῆν ἀργύριον,〉 16b 〈ἴσα δὲ πηλῷ χρυσίον ἑτοιμάσῃ,〉 27,17a 〈ταῦτα πάντα δίκαιοι περιποιήσονται,〉 17b 〈τὰ δὲ χρήματα αὐτοῦ ἀληθινοὶ καθέξουσιν.〉 27,18 〈ἀπέβη δὲ ὁ οἶκος αὐτοῦ ὥσπερ σῆτες καὶ ὥσπερ ἀράχνη ὁ πλοῦτος αὐτοῦ.〉 27,19a 〈πλούσιος κοιμηθεὶς οὐ προσθήσει,〉 19b 〈ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ διήνοιξε καὶ οὐκ ἔστιν.〉 27,20a 〈κοιμηθέντι συναντήσουσιν αὐτῷ ὥσπερ ὕδωρ ὀδύναι,〉 20b 〈νυκτὶ δὲ ὑφείλατο αὐτὸν γνόφος.〉 27,21a 〈ἀναλήψεται αὐτὸν καύσων, καὶ ἀπελεύσεται,〉 21b 〈καὶ λικμήσει αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ〉 27,22a 〈καὶ ἀπορρίψει αὐτὸν καὶ οὐ φείσεται·〉 22b 〈ἐκ χειρὸς αὐτοῦ φυγῇ φεύξεται.〉 27,23a 〈κροτήσει ἐπ᾽ αὐτὸν χεῖρας αὐτοῦ〉 23b 〈καὶ συριεῖ αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.〉 28,1a 〈ἔστι γάρ,〉 φησίν, 〈ἀργυρίῳ τόπος, ὅθεν γίνεται,〉 1b 〈τόπος δὲ χρυσίῳ, ὅθεν διηθεῖται.〉 28,2a 〈σίδηρος μὲν γὰρ ἐκ γῆς γίνεται,〉 2b 〈χαλκὸς δὲ ἴσα λίθῳ λατομεῖται.〉 28,3a 〈τάξιν,〉 φησίν, 〈ἔθετο σκότει,〉 3b 〈καιρῶν πέρας αὐτὸς ἐξακριβάζεται.〉 ἤτοι τοῦτό φησιν, ὅτι ὁ ἐν τοῖς τυχοῦσι τάξιν ὁρίσας πολλῷ μᾶλλον ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις προνοεῖ καὶ μέλει τῶν πραγμάτων αὐτῷ· οὐδὲν ἁπλῶς οὐδὲ εἰκῇ παρέρχεται.
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο παντού τονίζει αυτό, ότι δηλαδή τιμωρεί τους πονηρούς, ώστε να μην νομίζουν ότι καταλογίζει κάποια αδικία στον Θεό. 27,14a 〈Εάν πληθύνουν〉, λέει, 〈οι υιοί του, προορίζονται για σφαγή·〉 14b 〈και αν ενηλικιωθούν, θα γίνουν επαίτες,〉 27,15a 〈εκείνοι δε από αυτούς που θα επιβιώσουν θα βρουν κακό θάνατο,〉 15b 〈και τις χήρες τους κανείς δεν θα τις ελεήσει.〉 27,16a 〈Εάν δε συγκεντρώσει ασήμι σαν το χώμα,〉 16b 〈και ετοιμάσει χρυσάφι σαν τον πηλό,〉 27,17a 〈όλα αυτά οι δίκαιοι θα τα αποκτήσουν,〉 17b 〈και τα χρήματά του οι αληθινοί θα τα κατέχουν.〉 27,18 〈Ο δε οίκος του κατέληξε σαν τον σκόρο και ο πλούτος του σαν τον ιστό της αράχνης.〉 27,19a 〈Πλούσιος κοιμήθηκε, αλλά δεν θα το επαναλάβει,〉 19b 〈άνοιξε τα μάτια του και δεν υπάρχει πια.〉 27,20a 〈Καθώς κοιμάται, θα τον συναντήσουν οδύνες σαν το νερό,〉 20b 〈και μέσα στη νύχτα τον άρπαξε κρυφά το σκοτάδι.〉 27,21a 〈Θα τον σηκώσει ο καύσωνας και θα χαθεί,〉 21b 〈και θα τον σκορπίσει από τον τόπο του〉 27,22a 〈και θα τον πετάξει μακριά και δεν θα τον λυπηθεί·〉 22b 〈από το χέρι Του τρέποντας σε φυγή θα προσπαθήσει να ξεφύγει.〉 27,23a 〈Θα χτυπήσει εναντίον του τα χέρια Του〉 23b 〈και θα τον διώξει με σφυρίγματα από τον τόπο του.〉 28,1a 〈Διότι υπάρχει〉, λέει, 〈τόπος για το ασήμι, από όπου παράγεται,〉 1b 〈και τόπος για το χρυσάφι, από όπου διυλίζεται.〉 28,2a 〈Διότι ο μεν σίδηρος παράγεται από τη γη,〉 2b 〈ο δε χαλκός λατομείται ακριβώς όπως η πέτρα.〉 28,3a 〈Έθεσε τάξη〉, λέει, 〈στο σκοτάδι,〉 3b 〈και το τέλος των καιρών Αυτός το εξετάζει με ακρίβεια.〉 Ήτοι, με αυτό εννοεί ότι Εκείνος που καθόρισε τάξη στα τυχαία πράγματα, πολύ περισσότερο προνοεί για τα ανθρώπινα ζητήματα και μεριμνά για αυτά· τίποτα δεν παρέρχεται απλώς ούτε στην τύχη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες