Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 27:4

Ορθ.: Ναι. Εάν, λοιπόν, ο Θεός έχει ονομαστεί θείο Πνεύμα στη Γραφή, και ούτε άγγελος, ούτε αρχάγγελος, ούτε κάποια άλλη δύναμη έχει ονομαστεί «θείον» στη Γραφή, παρά μόνο ο Θεός και το Πνεύμα Του έχουν ονομαστεί «θείον»· άρα το «θείον» δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο Θεός. Και ο Παύλος, επίσης, στις Πράξεις λέγει τα εξής: «Αφού, λοιπόν, είμαστε γένος του Θεού, δεν οφείλουμε να νομίζουμε ότι το θείον είναι όμοιο με χρυσό ή άργυρο ή λίθο, χαραγμένο από την τέχνη και την επινόηση του ανθρώπου». Βλέπεις ότι ο Θεός είναι το «θείον», και το «θείον» είναι ο Θεός; Και ο Ιώβ ονόμασε το Πνεύμα «θείον», λέγοντας τα εξής: «Ζει ο Κύριος, που έτσι με έκρινε, και ο Παντοκράτορας, που πίκρανε την ψυχή μου. Όσο υπάρχει ακόμη η πνοή μέσα μου, και το θείο Πνεύμα βρίσκεται στους μυκτήρες μου, το στόμα μου δεν θα λαλήσει άδικα» —λέγοντας «Ζει ο Κύριος», εννοεί τον Υιό· και «ο Παντοκράτορας», τον Πατέρα· και «το θείο Πνεύμα», το Άγιο Πνεύμα.

Ανόμ. Και το Πνεύμα, λοιπόν, λες ότι είναι θείας φύσεως; Ορθ. Όχι απλώς θείας φύσεως, αλλά της ίδιας της ουσίας. Διότι ο ίδιος ο Πατέρας είπε: «Τις έσχατες ημέρες θα εκχέω από το Πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα»· ο δε Υιός: «Διότι δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα του Πατέρα μου που μιλάει μέσα σας». Και ο Ιώβ ονόμασε το Πνεύμα θείο, λέγοντας τα εξής: «Ζει ο Κύριος, ο οποίος έτσι με έκρινε, και ο Παντοκράτορας που πίκρανε την ψυχή μου· αληθινά, όσο υπάρχει ακόμη μέσα μου η πνοή, και το θείο πνεύμα που παραμένει στους μυκτήρες μου, το στόμα μου δεν θα μιλήσει άδικα». Βλέπεις πώς μνημονεύει την αγία Τριάδα; Λέγοντας «Ζει ο Κύριος», εννοεί τον Υιό· και με το «Ο Παντοκράτορας που πίκρανε την ψυχή μου», τον Πατέρα· ενώ με το «το θείο πνεύμα που παραμένει στους μυκτήρες μου», το Άγιο Πνεύμα.

Διότι είναι δυνατόν να εκφέρει κανείς λόγο υπέρ του Θεού και να μην τον αφήσει να καταστεί υπόλογος σε κατηγορίες. 26,5a 〈Μήπως οι γίγαντες θα γεννηθούν με πόνους〉 5b 〈κάτω από το νερό και από τους γείτονές του;〉 26,6a 〈Γυμνός είναι ο Άδης ενώπιόν Του〉 6b 〈και δεν υπάρχει σκέπασμα για την απώλεια.〉 26,7a 〈Είναι Αυτός που εκτείνει τον βορρά στο κενό,〉 7b 〈που κρεμάει τη γη πάνω στο τίποτα,〉 26,8a 〈που δεσμεύει το νερό στα σύννεφά Του,〉 8b 〈και δεν διαρρηγνύεται το σύννεφο υποκάτω Του.〉 26,9a 〈Είναι Αυτός που κρατά το πρόσωπο του θρόνου Του,〉 9b 〈απλώνοντας πάνω του το σύννεφό Του.〉 26,10a 〈Το πρόσταγμά Του έθεσε ως κυκλικό όριο πάνω στην επιφάνεια του νερού〉 10b 〈μέχρι τη συντέλεια του φωτός μαζί με το σκοτάδι.〉 26,11a 〈Οι στύλοι του ουρανού συγκλονίστηκαν〉 11b 〈και έφριξαν από την επιτίμησή Του.〉 26,12a 〈Με τη δύναμή Του κατέπαυσε τη θάλασσα,〉 12b 〈και με τη σοφία Του υπέταξε το κήτος.〉 26,13a 〈Και τα κλείστρα του ουρανού Τον φοβήθηκαν,〉 13b 〈και με το πρόσταγμά Του θανάτωσε τον αποστάτη δράκοντα.〉 26,14a 〈Ιδού, αυτά είναι μέρη των οδών Του,〉 14b 〈και μόνο μια ικμάδα του λόγου Του θα ακούσουμε σε αυτόν.〉 14c 〈Τη δύναμη όμως της βροντής Του, ποιος γνωρίζει πότε θα την προκαλέσει;〉 27,1 ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΔΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ Ο ΙΩΒ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ: 27,2a 〈Ζει ο Κύριος, ο οποίος με έκρινε κατ' αυτόν τον τρόπο,〉 2b 〈και ο Παντοκράτωρ που πίκρανε την ψυχή μου·〉 27,3a 〈στ' αλήθεια, όσο η πνοή μου υπάρχει ακόμη μέσα μου,〉 3b 〈και το θείο πνεύμα παραμένει ακόμη στους μυκτήρες μου,〉 27,4a 〈δεν πρόκειται να λαλήσουν,〉 λέει, 〈τα χείλη μου άνομα λόγια〉 4b 〈ούτε η ψυχή μου θα μελετήσει άδικα πράγματα.〉 Τουτέστιν: «Θα εμμείνω στην ίδια απόφαση».

Ζει, λέγει, ο Κύριος, ο οποίος έτσι με έκρινε, και ο Παντοκράτοράς μου, ο οποίος πίκρανε την ψυχή μου· στ' αλήθεια, όσο υπάρχει ακόμη πνοή μέσα μου και το θείο πνεύμα παραμένει στα ρουθούνια μου, τα χείλη μου δεν θα λαλήσουν ανομία. Θα σας αναγγείλω τι βρίσκεται στο χέρι του Κυρίου. Ιδού λοιπόν, όλοι γνωρίζετε ότι μάταια μηχανεύεστε μάταια πράγματα.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΔ΄. — Περί εκείνων που προφυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Δεν θα μιλήσουν τα χείλη μου άνομα, ούτε η ψυχή μου θα μελετήσει άδικα.» «Αν φείδεσαι των χειλέων σου, θα είσαι συνετός.» «Όποιος φυλάσσει το στόμα του, διατηρεί την ψυχή του.» «Τη φιλονικία καταπραΰνει ο σιωπηλός.» «Όποιος αγαπά τη ζωή του, φείδεται του στόματός του.» «Αφαίρεσε από τον εαυτό σου το διεστραμμένο στόμα, και απομάκρυνε από εσένα τα άδικα χείλη.» «Ασήμι δοκιμασμένο στο πυρ είναι η γλώσσα του δικαίου. Με δικαιοσύνη λέγονται όλα τα λόγια του στόματός σου. Δεν υπάρχει σε αυτά τίποτα το διεστραμμένο ούτε το στρεβλό.» «Από τους καρπούς του στόματός του θα χορτάσει η ψυχή του ανθρώπου.» «Η θεραπευτική γλώσσα είναι δέντρο ζωής· και όποιος την προφυλάσσει θα πληρωθεί από πνεύμα.» «Κηρήθρες μελιού είναι τα καλά λόγια, και η γλύκα τους είναι θεραπεία της ψυχής.» «Όποιος φυλάσσει το στόμα του και τη γλώσσα του, προφυλάσσει την ψυχή του από τη θλίψη.» «Η ήπια γλώσσα συντρίβει οστά.» «Θάνατος και ζωή βρίσκονται στην εξουσία της γλώσσας, και εκείνοι που την ελέγχουν θα φάνε τους καρπούς της.» «Μακάριος ο άνθρωπος, ο οποίος δεν θα ολισθήσει με το στόμα του.» «Ο γλυκύς λόγος πολλαπλασιάζει τους φίλους τους.» «Ποιος θα βάλει φρουρά στο στόμα μου, και σφραγίδα στα χείλη μου, ώστε να μην πέσω εξαιτίας της, και να μην με καταστρέψει η γλώσσα μου;» «Όποιος μισεί τη φλυαρία, ελαττώνει την κακία.» «Αγαθά απλόχερα χυμένα πάνω σε κλειστό στόμα.» «Είπα: Θα φυλάξω τις οδούς μου, ώστε να μην αμαρτήσω με τη γλώσσα μου.» «