Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 3:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἱνατί δὲ συνήντησάν μοι γόνατα; ἱνατί δὲ μαστοὺς ἐθήλασα;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τοὺς πτωχοὺς
ΙΑʹ. Τί πατρὸς γνησιώτερον; καὶ τί μητρὸς συμπαθέστερον; Ἀλλ᾽ ἀπεκλείσθη γε τούτοις καὶ ἡ φύσις· καὶ πατὴρ παῖδα τὸν ἑαυτοῦ, ὃν ἐγέννησεν, ὃν ἀνέθρεψεν, ὃν ὀφθαλμὸν βίου μόνον ἔχειν ἐνόμισεν, ὑπὲρ οὗ πολλὰ Θεῷ καὶ πολλάκις προσηύξατο, τοῦτον ὀδύρεται μὲν, ἀπελαύνει δὲ, τὸ μὲν ἑκὼν, τὸ δὲ τυραννούμενος. Καὶ μήτηρ μέμνηται μὲν τῶν ὠδίνων, καὶ τὰ σπλάγχνα σπαράσσεται, καὶ ἀνακαλεῖται λίαν ἐλεεινῶς, καὶ προθεῖσα θρηνεῖ, καθάπερ τεθνηκότα τὸν ζῶντα· Τέκνον, λέγουσα, δυστυχὲς καὶ ἀθλίας μητρὸς, ὅ μοι συνεμερίσατο πικρῶς ἡ νόσος· τέκνον ἐλεεινὸν, τέκνον οὐ γνωριζόμενον, τέκνον, ὃ κρημνοῖς καὶ ὄρεσι καὶ ἐρημίαις ἀνεθρεψάμην· μετὰ θηρίων οἰκήσεις, καὶ σκέπη σοι πέτρα, καὶ τῶν ἀνθρώπων μόνον ὄψονταί σε οἱ εὐσεβέστατοι· καὶ ταῦτα δὴ τὰ τοῦ Ἰὼβ ἐλεεινὰ ῥήματα ἐπιφθέγγεται· Ἵνα τί γὰρ ἐπλάσθης ἐν κοιλίᾳ μητρὸς, ἐκ γαστρὸς δὲ ἐξῆλθες, καὶ οὐκ εὐθὺς ἀπώλου, ὡς συνδραμεῖν τῇ γεννήσει τὸν θάνατον; ἵνα τί δὲ οὐκ ἀπῆλθες ἄωρος, πρὶν γεύσασθαι τῶν τοῦ βίου κακῶν; Ἵνα τί δέ σοι συνήντησε γόνατα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΑ΄. Τι είναι πιο γνήσιο από τον πατέρα; Και τι πιο συμπονετικό από τη μητέρα; Αλλά, σε αυτούς τους ανθρώπους καταργήθηκε ακόμη και η φύση· και ο πατέρας, το ίδιο του το παιδί, αυτό που γέννησε, αυτό που ανέθρεψε, αυτό που θεωρούσε ως το μοναδικό φως της ζωής του, για το οποίο πολλά και πολλάκις προσευχήθηκε στον Θεό, αυτό το παιδί το θρηνεί μεν, αλλά το διώχνει, εν μέρει με τη θέλησή του και εν μέρει εξαναγκαζόμενος. Και η μητέρα θυμάται μεν τις ωδίνες του τοκετού, και σπαράζουν τα σπλάχνα της, και το ανακαλεί με τρόπο εξαιρετικά σπαρακτικό, και βάζοντάς το μπροστά της το θρηνεί σαν να είναι νεκρό, ενώ ζει, λέγοντας: «Τέκνο δυστυχισμένο μιας άθλιας μητέρας, το οποίο πικρά μοιράστηκε μαζί μου η αρρώστια· τέκνο αξιοθρήνητο, τέκνο αγνώριστο, τέκνο που ανέθρεψα για τους γκρεμούς, τα βουνά και τις ερημιές· μαζί με τα θηρία θα κατοικήσεις, και σκέπη σου θα είναι η πέτρα, και από τους ανθρώπους μόνο οι πιο ευσεβείς θα σε αντικρίζουν»· και έπειτα αναφωνεί τα αξιοθρήνητα εκείνα λόγια του Ιώβ: «Γιατί άραγε πλάστηκες στην κοιλιά της μητέρας, και βγήκες από τη μήτρα, και δεν χάθηκες αμέσως, ώστε ο θάνατος να συμπέσει με τη γέννηση; Γιατί δεν απήλθες πρόωρα, πριν γευτείς τα δεινά του βίου; Και γιατί σε δέχτηκαν τα γόνατα;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἐτέχθην. Πρὸ τούτου μὲν τὴν μητέρα ἐθρήνει, νῦν δὲ τὴν ἡμέραν· οὐ πρὸς τὸν Θεὸν, ἀλλὰ πρὸς τὰ δεινὰ ἀποτεινόμενος, ὡς καὶ ἕτερος προφήτης, Ἵνα τί μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους; τοῦτο καὶ Ἰώβ· Ἵνα τί μοι συνήντησαν γόνατα; Τοῦτο καὶ οὗτος, τοῦτο καὶ ἕτεροι τῶν προφητῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επικατάρατη η ημέρα κατά την οποία γεννήθηκα. Προηγουμένως μεν θρηνούσε για τη μητέρα του, τώρα δε για την ημέρα· απευθυνόμενος όχι προς τον Θεό, αλλά προς τα δεινά, όπως και ένας άλλος προφήτης: «Γιατί μου έδειξας κόπους και πόνους;». Το ίδιο λέει και ο Ιώβ: «Γιατί με δέχτηκαν γόνατα;». Το ίδιο λέει και αυτός, το ίδιο και άλλοι από τους προφήτες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
τῆς ἡμέρας ἦν τὸ ταῦτα ἐργάσασθαι, εἰπέ μοι; 3,11a 〈διὰ τί γάρ,〉 φησίν, 〈ἐν κοιλίᾳ οὐκ ἐτελεύτησα,〉 11b 〈ἐκ γαστρὸς δὲ ἐξῆλθον καὶ οὐκ εὐθέως ἀπωλόμην;〉 3,12a 〈καὶ ἵνα τί συνήντησάν μοι γόνατα;〉 12b 〈ἵνα τί δὲ ἐθήλασα μαστοὺς μητρός μου;〉 3,13a 〈νῦν ἂν κοιμηθεὶς ἡσύχασα,〉 13b 〈ὑπνώσας δὲ ἀνεπαυσάμην〉 3,14a 〈μετὰ βασιλέων καὶ βουλευτῶν γῆς,〉 14b 〈οἳ ἐγαυριῶντο ἐπὶ ξίφεσιν,〉 3,15a 〈καὶ μετὰ ἀρχόντων, ὧν πολὺς ὁ χρυσός,〉 15b 〈οἳ ἔπλησαν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀργυρίου,〉 3,16a 〈ἢ ὥσπερ ἔκτρωμα ἐκπορευόμενον ἐκ μήτρας μητρὸς〉 16b 〈ἢ ὥσπερ νήπιοι, οἳ οὐκ εἶδον φῶς.〉 τί λέγεις; οὐχὶ σὺ εἶπας· εἰ τὰ μὲν ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα παρὰ κυρίου, τὰ δὲ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν; τί γέγονεν; ἀθρόον μετέπεσες καὶ ἐπαρᾷ σου τὴν ἡμέραν καὶ τὴν γένεσιν αἰτιᾷ σὺ τὴν σεαυτοῦ, καὶ ταῦτα παρόντων τῶν ἀκροατῶν; σὺ δὲ οὐ θαυμάζεις, ὅτι οὐκ ἐκεῖνα ἐφθέγξατο τὰ ῥήματα, ὅτι «τίνα ἀντὶ τίνων ἀπολαμβάνω; ταῦτά μοι ἀντὶ τῆς φιλοξενίας; ταῦτα ἀντὶ τῆς πολλῆς φιλανθρωπίας;» ἀλλὰ τούτων μὲν οὐδὲν εἶπεν, ὥσπερ δὲ δικαίως ὑπομένων, ἅπερ ὑπέμενεν, καὶ κατ᾽ ἀξίαν καὶ κατὰ λόγον ηὔξατο μὴ γενέσθαι, ὅπερ καὶ περὶ τοῦ Ἰούδα ἔλεγεν ὁ Χριστός· καλὸν ἦν αὐτῷ, εἰ μὴ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος· ὅπερ οὖν καὶ οὗτός φησιν· «διὰ τί ἐγενόμην;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ήταν άραγε έργο της ημέρας να τα πράξει αυτά, πες μου; 3,11a «Γιατί», λέει, «δεν πέθανα στην κοιλιά,» 11b «και βγαίνοντας από τη μήτρα δεν χάθηκα αμέσως;» 3,12a «Και για ποιο λόγο με υποδέχτηκαν γόνατα;» 12b «Και για ποιο λόγο θήλασα τους μαστούς της μητέρας μου;» 3,13a «Τώρα, αν είχα κοιμηθεί, θα ησύχαζα,» 13b «και αφού αποκοιμιόμουν, θα αναπαυόμουν» 3,14a «μαζί με βασιλείς και συμβούλους της γης,» 14b «οι οποίοι καυχιούνταν για τα ξίφη τους,» 3,15a «και μαζί με άρχοντες, των οποίων ο χρυσός είναι πολύς,» 15b «οι οποίοι γέμισαν τους οίκους τους με ασήμι,» 3,16a «ή σαν έκτρωμα που βγαίνει από τη μήτρα της μητέρας» 16b «ή σαν νήπια, τα οποία δεν είδαν το φως.» Τι λες; Δεν είπες εσύ: αν δεχτήκαμε τα αγαθά από τον Κύριο, τα κακά δεν θα τα υπομείνουμε; Τι συνέβη; Ξαφνικά άλλαξες γνώμη και καταριέσαι την ημέρα σου και κατηγορείς ο ίδιος τη γέννησή σου, και μάλιστα παρουσία των ακροατών; Εσύ, όμως, δεν θαυμάζεις που δεν ξεστόμισε εκείνα τα λόγια, ότι: «Τι λαμβάνω και έναντι ποιου πράγματος; Αυτά λαμβάνω έναντι της φιλοξενίας μου; Αυτά έναντι της πολλής φιλανθρωπίας;» Αντιθέτως, δεν είπε τίποτα από αυτά, αλλά σαν να υπέμενε δίκαια όσα υπέμενε, ευχήθηκε, αξίως και ευλόγως, να μην είχε γεννηθεί, όπως ακριβώς έλεγε και ο Χριστός για τον Ιούδα: καλό θα ήταν γι' αυτόν, να μην είχε γεννηθεί εκείνος ο άνθρωπος. Αυτό λοιπόν λέει και αυτός: «Γιατί γεννήθηκα;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες