τὴν οὖν ἀπόφασιν ἰδόντες τοῦ θεοῦ προσέχωμεν τοῖς λεγομένοις. κἂν μὲν εὕρωμέν τι † εἰπεῖν ἐπεὶ † εὐχαριστήσωμεν τῷ θεῷ. ἀπόλοιτο, φησίν, ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἐν ᾗ ἐγεννήθην ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ νύξ, ἐν ᾗ εἶπον· ἰδοὺ ἄρσεν. τί ἐστιν ἀπόλοιτο, ἴδωμεν, καὶ ὀψόμεθα ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα, οὐχὶ πονηρίας οὐδὲ βλασφημίας τινός. οὐ γὰρ ἀπώλετο· μὴ γὰρ δυνατὸν αὐτὴν ἐπανελθεῖν πάλιν καὶ γενέσθαι ἄνωθεν, ὡς περί τινος ἀνυποστάτου διαλέγεται πράγματος. 3,4a 〈ἡ ἡμέρα,〉 φησίν, 〈ἐκείνη εἴη σκότος,〉 4b 〈καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ κύριος ἄνωθεν〉 4c 〈μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος·〉 3,5a 〈ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου,〉 5b 〈καὶ ἐπέλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν γνόφος.〉 3,6a 〈καταραθείη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη,〉 6b 〈ἀπενέγκοιτο αὐτὴν σκότος.〉 6c 〈μὴ εἴη εἰς ἡμέραν ἐνιαυτοῦ〉 6d 〈μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέραν μηνῶν.〉 3,7a 〈καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδυνηρά,〉 7b 〈καὶ μὴ ἔλθοι ἐν αὐτῇ εὐφροσύνη μηδὲ χαρμονή,〉 3,8a 〈ἀλλὰ καταράσαιτο αὐτὴν ὁ καταρώμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην,〉 8b 〈ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι.〉 3,9a 〈σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης,〉 9b 〈ὑπομείναι καὶ μὴ ἔλθοι καὶ μὴ φωτίσαι〉 9c 〈μηδὲ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα,〉 3,10a 〈ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου·〉 10b 〈ἀπήλλαξε γὰρ ἂν κόπον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.〉 ὁρᾷς ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα;
Μετάφραση
Βλέποντας λοιπόν την απόφαση του Θεού, ας προσέξουμε τα λεγόμενα. Και αν βρούμε κάτι να πούμε, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό. Ας χαθεί, λέει, η ημέρα εκείνη κατά την οποία γεννήθηκα, και η νύχτα κατά την οποία ειπώθηκε: ιδού αρσενικό. Ας δούμε τι σημαίνει το ας χαθεί, και θα διαπιστώσουμε ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη, όχι από κακία ούτε από κάποια βλασφημία. Διότι δεν χάθηκε· επειδή δεν είναι δυνατόν αυτή να επανέλθει πάλι και να υπάρξει εξ αρχής, γι' αυτό ομιλεί ως περί πράγματος ανυπόστατου. Η ημέρα εκείνη, λέει, ας γίνει σκοτάδι, και ας μην την αναζητήσει ο Κύριος από ψηλά, ούτε να έλθει σε αυτήν φως· ας την καταλάβει το σκοτάδι και η σκιά του θανάτου, και ας πέσει επάνω της γνόφος. Ας καταραστεί η ημέρα εκείνη και η νύχτα εκείνη, ας την παρασύρει το σκοτάδι. Ας μην υπολογιστεί σε ημέρα του έτους, ούτε να αριθμηθεί στις ημέρες των μηνών. Και η νύχτα εκείνη ας είναι οδυνηρή, και ας μην έλθει σε αυτήν ευφροσύνη ούτε χαρά, αλλά ας την καταραστεί εκείνος που καταράται την ημέρα εκείνη, αυτός που πρόκειται να καθυποτάξει το μέγα κήτος. Ας σκοτεινιάσουν τα άστρα της νύχτας εκείνης, ας περιμένει το φως και αυτό να μην έλθει και να μην φωτίσει, ούτε να δει τον εωσφόρο να ανατέλλει, διότι δεν έκλεισε τις πύλες της κοιλιάς της μητέρας μου· διότι έτσι θα είχε απαλλάξει τα μάτια μου από τον κόπο. Βλέπεις ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες