Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 3:5

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου, ἐπέλθοι ἐπ᾿ αὐτὴν γνόφος. καταραθείη ἡ ἡμέρα

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
τὴν οὖν ἀπόφασιν ἰδόντες τοῦ θεοῦ προσέχωμεν τοῖς λεγομένοις. κἂν μὲν εὕρωμέν τι † εἰπεῖν ἐπεὶ † εὐχαριστήσωμεν τῷ θεῷ. ἀπόλοιτο, φησίν, ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἐν ᾗ ἐγεννήθην ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ νύξ, ἐν ᾗ εἶπον· ἰδοὺ ἄρσεν. τί ἐστιν ἀπόλοιτο, ἴδωμεν, καὶ ὀψόμεθα ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα, οὐχὶ πονηρίας οὐδὲ βλασφημίας τινός. οὐ γὰρ ἀπώλετο· μὴ γὰρ δυνατὸν αὐτὴν ἐπανελθεῖν πάλιν καὶ γενέσθαι ἄνωθεν, ὡς περί τινος ἀνυποστάτου διαλέγεται πράγματος. 3,4a 〈ἡ ἡμέρα,〉 φησίν, 〈ἐκείνη εἴη σκότος,〉 4b 〈καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ κύριος ἄνωθεν〉 4c 〈μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος·〉 3,5a 〈ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου,〉 5b 〈καὶ ἐπέλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν γνόφος.〉 3,6a 〈καταραθείη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη,〉 6b 〈ἀπενέγκοιτο αὐτὴν σκότος.〉 6c 〈μὴ εἴη εἰς ἡμέραν ἐνιαυτοῦ〉 6d 〈μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέραν μηνῶν.〉 3,7a 〈καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδυνηρά,〉 7b 〈καὶ μὴ ἔλθοι ἐν αὐτῇ εὐφροσύνη μηδὲ χαρμονή,〉 3,8a 〈ἀλλὰ καταράσαιτο αὐτὴν ὁ καταρώμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην,〉 8b 〈ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι.〉 3,9a 〈σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης,〉 9b 〈ὑπομείναι καὶ μὴ ἔλθοι καὶ μὴ φωτίσαι〉 9c 〈μηδὲ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα,〉 3,10a 〈ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου·〉 10b 〈ἀπήλλαξε γὰρ ἂν κόπον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.〉 ὁρᾷς ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέποντας λοιπόν την απόφαση του Θεού, ας προσέξουμε τα λεγόμενα. Και αν βρούμε κάτι να πούμε, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό. Ας χαθεί, λέει, η ημέρα εκείνη κατά την οποία γεννήθηκα, και η νύχτα κατά την οποία ειπώθηκε: ιδού αρσενικό. Ας δούμε τι σημαίνει το ας χαθεί, και θα διαπιστώσουμε ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη, όχι από κακία ούτε από κάποια βλασφημία. Διότι δεν χάθηκε· επειδή δεν είναι δυνατόν αυτή να επανέλθει πάλι και να υπάρξει εξ αρχής, γι' αυτό ομιλεί ως περί πράγματος ανυπόστατου. Η ημέρα εκείνη, λέει, ας γίνει σκοτάδι, και ας μην την αναζητήσει ο Κύριος από ψηλά, ούτε να έλθει σε αυτήν φως· ας την καταλάβει το σκοτάδι και η σκιά του θανάτου, και ας πέσει επάνω της γνόφος. Ας καταραστεί η ημέρα εκείνη και η νύχτα εκείνη, ας την παρασύρει το σκοτάδι. Ας μην υπολογιστεί σε ημέρα του έτους, ούτε να αριθμηθεί στις ημέρες των μηνών. Και η νύχτα εκείνη ας είναι οδυνηρή, και ας μην έλθει σε αυτήν ευφροσύνη ούτε χαρά, αλλά ας την καταραστεί εκείνος που καταράται την ημέρα εκείνη, αυτός που πρόκειται να καθυποτάξει το μέγα κήτος. Ας σκοτεινιάσουν τα άστρα της νύχτας εκείνης, ας περιμένει το φως και αυτό να μην έλθει και να μην φωτίσει, ούτε να δει τον εωσφόρο να ανατέλλει, διότι δεν έκλεισε τις πύλες της κοιλιάς της μητέρας μου· διότι έτσι θα είχε απαλλάξει τα μάτια μου από τον κόπο. Βλέπεις ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
καὶ ὅρα τὴν εὐλάβειαν· ἅπαντα τὸν θυμὸν εἰς τὴν ἡμέραν ἐκχέει οὐ τολμῶν τοῦτον ὑπερβῆναι τὸν ὅρον, ἀλλ᾽ ἀεὶ τὰ αὐτὰ καὶ συνεχῶς λέγων ἡμέρα καὶ νὺξ καὶ νὺξ καὶ ἡμέρα καὶ πλέον οὐδέν· καίτοι ἤρκει τὸ πρῶτον ῥῆμα ἅπαντα παραστῆσαι. εἰπὼν γὰρ ἀπόλοιτο ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐγεννήθην πάντα τὰ ἐνταῦθα ἐδήλωσεν, ἵνα εἴπῃ, ὅτι «τέως τῶν παρόντων οὐκ ἐπειρώμην δεινῶν, κἂν μὴ μισθὸν εὐσεβείας ἐκομιζόμην.» τίνος ἕνεκεν εἶπε τὸ μὴ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος καὶ ὅσα τοιαῦτα; ἔθος τοῖς ἀλγοῦσι περιττολογεῖν. μὴ τοίνυν ὑπὸ ἀσεβεῖς εὐθύνας τοὺς λόγους ἀγάγωμεν· ὃν γὰρ ὁ θεὸς δικαιοῖ, τίς κατακρινεῖ; ἡ ἡμέρα, φησίν, ἐκείνη εἴη σκότος καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ κύριος ἄνωθεν μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος, ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου. τί τοῦτο ἐκείνου διαφέρει; καὶ πάλιν· καταράσαιτο αὐτὴν ὁ καταρώμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι. τί βούλεται ἐνταῦθα τὸ κῆτος; τὴν πολλὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν ἐνδείκνυται. νῦν ἂν κοιμηθείς, φησίν, ἡσύχασα, ὑπνώσας δὲ ἀνεπαυσάμην μετὰ βασιλέων καὶ βουλευτῶν γῆς. ὅπερ καὶ ὁ Ἠλίας φησίν· ἱκανούσθω μοι, μὴ ἐγὼ κρείττων εἰμὶ τῶν πατέρων μου; καὶ μετὰ ἀρχόντων, φησίν, ὧν πολὺς ὁ χρυσός. ἐμοὶ δοκεῖ καὶ ἐκείνους καταστέλλειν καὶ πείθειν μὴ μέγα νομίζειν εἶναι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πρόσεξε την ευλάβεια: εκχέει όλον τον θυμό του στην ημέρα, χωρίς να τολμά να υπερβεί αυτό το όριο, αλλά λέγοντας πάντοτε τα ίδια και συνεχώς «ημέρα και νύχτα και νύχτα και ημέρα» και τίποτα περισσότερο· καίτοι αρκούσε η πρώτη φράση για να τα εκφράσει όλα. Διότι λέγοντας «ας χαθεί η ημέρα κατά την οποία γεννήθηκα», τα δήλωσε όλα με αυτό, θέλοντας να πει ότι «τουλάχιστον δεν θα δοκίμαζα τα παρόντα δεινά, έστω κι αν δεν ελάμβανα τον μισθό της ευσέβειας». Για ποιον λόγο είπε το «ας μην έλθει σε αυτήν φως» και όλα τα παρόμοια; Είναι σύνηθες σε αυτούς που πονούν να πολυλογούν. Ας μην υποβάλουμε λοιπόν τα λόγια του σε κατηγορίες περί ασέβειας· διότι αυτόν που ο Θεός δικαιώνει, ποιος θα τον κατακρίνει; Η ημέρα εκείνη, λέει, ας γίνει σκοτάδι, και να μην την αναζητήσει ο Κύριος άνωθεν, μηδέ να έλθει σε αυτήν φως, αλλά να την καταλάβει σκοτάδι και σκιά θανάτου. Σε τι διαφέρει αυτό από το προηγούμενο; Και πάλι: ας την καταραστεί αυτός που καταράται την ημέρα εκείνη, αυτός που μέλλει να υποτάξει το μέγα κήτος. Τι θέλει να πει εδώ με το κήτος; Φανερώνει τη μεγάλη δύναμη του Θεού. Αν τώρα είχα κοιμηθεί, λέει, θα ησύχαζα, και αν με έπαιρνε ο ύπνος θα αναπαυόμουν μαζί με βασιλείς και βουλευτές της γης. Όπως ακριβώς λέει και ο προφήτης Ηλίας: Μου αρκεί πλέον, μήπως είμαι εγώ καλύτερος από τους πατέρες μου; Και μαζί με άρχοντες, λέει, των οποίων ο χρυσός είναι πολύς. Μου φαίνεται ότι ταπεινώνει και εκείνους, και τους πείθει να μη θεωρούν ότι τα ανθρώπινα πράγματα είναι κάτι σπουδαίο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰὼβ (ἐν ταῖς σειραῖς)
ΚΕΦ. Γ. «Μετὰ τοῦτο ἤνοιξεν Ἰὼβ τὸ στόμα αὐτοῦ.» Πολυχρονίου καὶ Χρυσοστόμου. Ἀκριβῶς δὲ κεῖται τὸ, μετὰ τοῦτο. Πολλοὺς μὲν γὰρ ὁρῶν, ὡς αὐτὸν ἀφικνουμένους, καὶ πάλιν ἀπιόντας, ἔμενε καρτερῶν ἐν τοῖς πάθεσιν· ἐπεὶ δὲ τοὺς περὶ Ἐλιφὰζ ἐθεάσατο γνησιότητι παραγενομένους, ἐπιπολύ τε προσμένοντας· οἳ καὶ ὅτι δεινὰ τὰ συμβεβηκότα διὰ τῆς σιγῆς ἐμαρτύρουν· οὐ γὰρ ἐτόλμησαν παραμυθήσασθαι, εἰ μὴ πρότερος αὐτὸς ἀρχὴν ἔδωκε· τότε δὴ φορτικὸς λοιπὸν αὐτοῖς ἔσεσθαι ἡγησάμενος διὰ τὴν σιωπὴν, λύει ταύτην. Ἴδωμεν οὖν, τί ἀνοίξας τὸ στόμα φθέγγεται. «Καὶ κατηράσατο τὴν ἡμέραν αὐτοῦ, λέγων· Ἀπόλοιτο ἡ ἡμέρα ἐν ᾖ ἐγεννήθην, καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη ἐν ᾗ εἶπαν· Ἰδοὺ ἄρσεν.» Μὴ οὖν ἁπλῶς τὰ ῥήματα ἐξετάζωμεν, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ ἐξ ἀθυμούσης ψυχῆς λέγεται, ἴδωμεν· εἰ γὰρ μηδὲ ταῦτα ἐφθέγξατο, ἔδοξεν ἂν μηδὲ τῆς κοινῆς μετέχειν φύσεως. «Νὺξ ἐκείνη εἴη σκότος, καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ Κύριος ἄνωθεν, μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος· ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος, καὶ σκιὰ θανάτου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦ. Γ. «Μετά από αυτό άνοιξε ο Ιώβ το στόμα του.» Του Πολυχρονίου και του Χρυσοστόμου. Με μεγάλη ακρίβεια τίθεται η φράση «μετά από αυτό». Διότι, βλέποντας πολλούς να προσέρχονται σε αυτόν και πάλι να αναχωρούν, παρέμενε καρτερικός στα πάθη του· όταν όμως είδε τον Ελιφάζ και τους συντρόφους του να καταφθάνουν με γνήσιο ενδιαφέρον και να παραμένουν για πολύ χρόνο· οι οποίοι μάλιστα με τη σιωπή τους μαρτυρούσαν πόσο φοβερά ήταν τα όσα του είχαν συμβεί· διότι δεν τόλμησαν να τον παρηγορήσουν, εάν δεν έκανε πρώτος εκείνος την αρχή· τότε ακριβώς, θεωρώντας ότι στο εξής θα τους γινόταν φορτικός εξαιτίας της σιωπής του, τη λύει. Ας δούμε, λοιπόν, τι λέει ανοίγοντας το στόμα του. «Και καταράστηκε την ημέρα του, λέγοντας: Ας χαθεί η ημέρα κατά την οποία γεννήθηκα, και η νύχτα εκείνη κατά την οποία είπαν: Ιδού άρρεν.» Ας μην εξετάζουμε, επομένως, τα λόγια επιφανειακά, αλλά ας αναλογιστούμε ότι λέγονται από μια ψυχή που διακατέχεται από αθυμία· διότι, εάν δεν ξεστόμιζε ούτε αυτά, θα έδινε την εντύπωση ότι δεν μετέχει καν στην κοινή ανθρώπινη φύση. «Η νύχτα εκείνη ας είναι σκοτάδι, και ας μην την αναζητήσει ο Κύριος από ψηλά, ούτε να έλθει σε αυτήν φως· ας την καταλάβει το σκοτάδι, και η σκιά του θανάτου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐκλάβῃ δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου. Ἐπέλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν γνόφος· καταραθείη ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη. Ἐπενέγκαι αὐτὴν σκότος, μὴ εἴη εἰς ἡμέραν ἐνιαυτοῦ, μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέραν μηνῶν· ἀλλὰ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδύνη, μηδὲ ἔλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν εὐφροσύνη, μηδὲ χαρμονὴ, ἀλλὰ καταράσεται αὐτὴν ὁ καταρώμενος ἡμέραν ἐκείνην, ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειρώσασθαι. Σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης, καὶ εἰς φωτισμὸν μὴ ἔλθῃ, μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα, ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου, ἀπήλλαξε γὰρ ἂν πόνον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.» «Εἴησαν οἱ ἐχθροί μου, ὥσπερ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀσεβῶν, καὶ οἱ ἐπανιστάμενοί μοι ὥσπερ ἡ ἀπώλεια τῶν παρανόμων.» «Ἡμέρα συναντήσεται αὐτοῖς σκότος, τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσεται ἶσα νυκτί. Ἀπόλοιντο δὲ ἐν πολέμῳ, ἐκσιφωνηθείη αὐτῶν ἡ ἰσχύς. »Πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι· ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν, ἥξει αὐτῷ ἡ καταστροφή. Οἶδεν ἐν ἑαυτῷ, ὅτι μένει εἰς πτῶμα. Ἡμέρα δὲ αὐτοῦ σκοτεινή· ἀνάγκη δὲ αὐτὸν καὶ θλίψις καθέξει, ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων ὅτι ἦρεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ἐναντίον δὲ παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας την καταλάβει το σκοτάδι και η σκιά του θανάτου. Ας έλθει πάνω της πυκνό σκοτάδι· ας είναι καταραμένη εκείνη η ημέρα, και η νύχτα εκείνη. Ας την κυριεύσει το σκοτάδι, να μην υπολογιστεί στις ημέρες του έτους, ούτε να αριθμηθεί στις ημέρες των μηνών· αντίθετα, η νύχτα εκείνη να είναι γεμάτη οδύνη, να μην έλθει σε αυτήν ευφροσύνη, ούτε χαρά, αλλά να την καταραστεί αυτός που καταράστηκε την ημέρα εκείνη, αυτός που πρόκειται να καταβάλει το μέγα κήτος. Ας σκοτεινιάσουν τα άστρα της νύχτας εκείνης, και να μην έλθει στο φως, ούτε να δει τον αυγερινό να ανατέλλει, διότι δεν έκλεισε τις πύλες της μήτρας της μητέρας μου, αφού έτσι θα είχε απαλλάξει από τον πόνο τους οφθαλμούς μου.» «Ας γίνουν οι εχθροί μου όπως η καταστροφή των ασεβών, και όσοι εξεγείρονται εναντίον μου όπως η απώλεια των παρανόμων.» «Την ημέρα θα τους συναντήσει σκοτάδι, και καταμεσήμερο θα ψηλαφούν σαν να είναι νύχτα. Ας χαθούν στον πόλεμο, και ας εξανεμιστεί η ισχύς τους. »Όλη η ζωή του ασεβούς περνά με ανησυχία· όταν πια νομίσει ότι βρίσκεται σε ειρήνη, θα έλθει σε αυτόν η καταστροφή. Γνωρίζει μέσα του ότι προορίζεται για πτώση. Η ημέρα του θα είναι σκοτεινή· ανάγκη και θλίψη θα τον κυριεύσουν, και θα πέσει όπως ο στρατηγός της πρώτης γραμμής, διότι ύψωσε τα χέρια του εναντίον του Θεού, και φέρθηκε αλαζονικά απέναντι στον Παντοκράτορα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες