Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 3:9

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης, ὑπομείναι καὶ εἰς φωτισμὸν μὴ ἔλθοι καὶ μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Θεολογικὸς πέμπτος (περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος)
Ἔχω μὲν οὕτω περὶ τούτων, καὶ ἔχοιμι, καὶ ὅς τις ἐμοὶ φίλος, — σέβειν θεὸν τὸν πατέρα, θεὸν τὸν υἱόν, θεὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τρεῖς ἰδιότητας, θεότητα μίαν, δόξῃ, καὶ τιμῇ, καὶ οὐσίᾳ, καὶ βασιλείᾳ μὴ μεριζομένην, ὥς τις τῶν μικρῷ πρόσθεν θεοφόρων ἐφιλοσόφησεν· ἢ μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα, ὥς φησιν ἡ γραφή, μηδὲ δόξαν τῆς ἐκεῖθεν λαμπρότητος, ὅς τις οὐχ οὕτως ἔχει, ἢ συμφέρεται τοῖς καιροῖς, ἄλλοτε ἄλλος γινόμενος, καὶ περὶ τῶν μεγίστων σαθρῶς βουλευόμενος. εἰ μὲν γὰρ οὐδὲ προσκυνητόν, πῶς ἐμὲ θεοῖ διὰ τοῦ βαπτίσματος; εἰ δὲ προσκυνητόν, πῶς οὐ σεπτόν; εἰ δὲ σεπτόν, πῶς οὐ θεός; ἓν ἤρτηται τοῦ ἑνός, ἡ χρυσῆ τις ὄντως σειρὰ καὶ σωτήριος. καὶ παρὰ μὲν τοῦ πνεύματος ἡμῖν ἡ ἀναγέννησις· παρὰ δὲ τῆς ἀναγεννήσεως ἡ ἀνάπλασις· παρὰ δὲ τῆς ἀναπλάσεως ἡ ἐπίγνωσις τῆς ἀξίας τοῦ ἀναπλάσαντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι φρονώ γι' αυτά, και είθε έτσι να εξακολουθήσω να φρονώ, τόσο εγώ όσο και καθένας που είναι φίλος μου: να σέβομαι ως Θεό τον Πατέρα, Θεό τον Υιό, Θεό το Άγιο Πνεύμα, τρεις ιδιότητες, μία θεότητα, η οποία δεν μερίζεται ως προς τη δόξα, την τιμή, την ουσία και τη βασιλεία, όπως ακριβώς θεολόγησε κάποιος από τους θεοφόρους πατέρες λίγο παλαιότερα. Είθε να μη δει τον εωσφόρο να ανατέλλει, όπως λέει η Γραφή, ούτε τη δόξα της εκεί λαμπρότητας, όποιος δεν πιστεύει κατ' αυτόν τον τρόπο, ή όποιος προσαρμόζεται στις περιστάσεις των καιρών, γινόμενος άλλοτε άλλος, και σκεπτόμενος με σαθρότητα για τα πιο σπουδαία ζητήματα. Διότι, εάν μεν δεν είναι προσκυνητό, πώς με θεώνει διά του βαπτίσματος; Εάν πάλι είναι προσκυνητό, πώς δεν είναι σεπτό; Και εάν είναι σεπτό, πώς δεν είναι Θεός; Το ένα εξαρτάται από το άλλο, αποτελώντας όντως μία χρυσή και σωτήρια αλυσίδα. Και από το Πνεύμα προέρχεται σε εμάς η αναγέννηση· από την αναγέννηση προκύπτει η ανάπλαση· και από την ανάπλαση πηγάζει η επίγνωση της αξίας Εκείνου που μας ανάπλασε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἰώβ
τὴν οὖν ἀπόφασιν ἰδόντες τοῦ θεοῦ προσέχωμεν τοῖς λεγομένοις. κἂν μὲν εὕρωμέν τι † εἰπεῖν ἐπεὶ † εὐχαριστήσωμεν τῷ θεῷ. ἀπόλοιτο, φησίν, ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἐν ᾗ ἐγεννήθην ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ νύξ, ἐν ᾗ εἶπον· ἰδοὺ ἄρσεν. τί ἐστιν ἀπόλοιτο, ἴδωμεν, καὶ ὀψόμεθα ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα, οὐχὶ πονηρίας οὐδὲ βλασφημίας τινός. οὐ γὰρ ἀπώλετο· μὴ γὰρ δυνατὸν αὐτὴν ἐπανελθεῖν πάλιν καὶ γενέσθαι ἄνωθεν, ὡς περί τινος ἀνυποστάτου διαλέγεται πράγματος. 3,4a 〈ἡ ἡμέρα,〉 φησίν, 〈ἐκείνη εἴη σκότος,〉 4b 〈καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ κύριος ἄνωθεν〉 4c 〈μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος·〉 3,5a 〈ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου,〉 5b 〈καὶ ἐπέλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν γνόφος.〉 3,6a 〈καταραθείη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη,〉 6b 〈ἀπενέγκοιτο αὐτὴν σκότος.〉 6c 〈μὴ εἴη εἰς ἡμέραν ἐνιαυτοῦ〉 6d 〈μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέραν μηνῶν.〉 3,7a 〈καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδυνηρά,〉 7b 〈καὶ μὴ ἔλθοι ἐν αὐτῇ εὐφροσύνη μηδὲ χαρμονή,〉 3,8a 〈ἀλλὰ καταράσαιτο αὐτὴν ὁ καταρώμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην,〉 8b 〈ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειροῦσθαι.〉 3,9a 〈σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης,〉 9b 〈ὑπομείναι καὶ μὴ ἔλθοι καὶ μὴ φωτίσαι〉 9c 〈μηδὲ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα,〉 3,10a 〈ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου·〉 10b 〈ἀπήλλαξε γὰρ ἂν κόπον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.〉 ὁρᾷς ἀθυμίας ὄντα τὰ ῥήματα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέποντας λοιπόν την απόφαση του Θεού, ας προσέξουμε τα λεγόμενα. Και αν βρούμε κάτι να πούμε, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό. Ας χαθεί, λέει, η ημέρα εκείνη κατά την οποία γεννήθηκα, και η νύχτα κατά την οποία ειπώθηκε: ιδού αρσενικό. Ας δούμε τι σημαίνει το ας χαθεί, και θα διαπιστώσουμε ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη, όχι από κακία ούτε από κάποια βλασφημία. Διότι δεν χάθηκε· επειδή δεν είναι δυνατόν αυτή να επανέλθει πάλι και να υπάρξει εξ αρχής, γι' αυτό ομιλεί ως περί πράγματος ανυπόστατου. Η ημέρα εκείνη, λέει, ας γίνει σκοτάδι, και ας μην την αναζητήσει ο Κύριος από ψηλά, ούτε να έλθει σε αυτήν φως· ας την καταλάβει το σκοτάδι και η σκιά του θανάτου, και ας πέσει επάνω της γνόφος. Ας καταραστεί η ημέρα εκείνη και η νύχτα εκείνη, ας την παρασύρει το σκοτάδι. Ας μην υπολογιστεί σε ημέρα του έτους, ούτε να αριθμηθεί στις ημέρες των μηνών. Και η νύχτα εκείνη ας είναι οδυνηρή, και ας μην έλθει σε αυτήν ευφροσύνη ούτε χαρά, αλλά ας την καταραστεί εκείνος που καταράται την ημέρα εκείνη, αυτός που πρόκειται να καθυποτάξει το μέγα κήτος. Ας σκοτεινιάσουν τα άστρα της νύχτας εκείνης, ας περιμένει το φως και αυτό να μην έλθει και να μην φωτίσει, ούτε να δει τον εωσφόρο να ανατέλλει, διότι δεν έκλεισε τις πύλες της κοιλιάς της μητέρας μου· διότι έτσι θα είχε απαλλάξει τα μάτια μου από τον κόπο. Βλέπεις ότι τα λόγια αυτά προέρχονται από βαθιά θλίψη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐκλάβῃ δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου. Ἐπέλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν γνόφος· καταραθείη ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη. Ἐπενέγκαι αὐτὴν σκότος, μὴ εἴη εἰς ἡμέραν ἐνιαυτοῦ, μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέραν μηνῶν· ἀλλὰ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδύνη, μηδὲ ἔλθοι ἐπ᾽ αὐτὴν εὐφροσύνη, μηδὲ χαρμονὴ, ἀλλὰ καταράσεται αὐτὴν ὁ καταρώμενος ἡμέραν ἐκείνην, ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειρώσασθαι. Σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης, καὶ εἰς φωτισμὸν μὴ ἔλθῃ, μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα, ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου, ἀπήλλαξε γὰρ ἂν πόνον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.» «Εἴησαν οἱ ἐχθροί μου, ὥσπερ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀσεβῶν, καὶ οἱ ἐπανιστάμενοί μοι ὥσπερ ἡ ἀπώλεια τῶν παρανόμων.» «Ἡμέρα συναντήσεται αὐτοῖς σκότος, τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσεται ἶσα νυκτί. Ἀπόλοιντο δὲ ἐν πολέμῳ, ἐκσιφωνηθείη αὐτῶν ἡ ἰσχύς. »Πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι· ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν, ἥξει αὐτῷ ἡ καταστροφή. Οἶδεν ἐν ἑαυτῷ, ὅτι μένει εἰς πτῶμα. Ἡμέρα δὲ αὐτοῦ σκοτεινή· ἀνάγκη δὲ αὐτὸν καὶ θλίψις καθέξει, ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων ὅτι ἦρεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ἐναντίον δὲ παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας την καταλάβει το σκοτάδι και η σκιά του θανάτου. Ας έλθει πάνω της πυκνό σκοτάδι· ας είναι καταραμένη εκείνη η ημέρα, και η νύχτα εκείνη. Ας την κυριεύσει το σκοτάδι, να μην υπολογιστεί στις ημέρες του έτους, ούτε να αριθμηθεί στις ημέρες των μηνών· αντίθετα, η νύχτα εκείνη να είναι γεμάτη οδύνη, να μην έλθει σε αυτήν ευφροσύνη, ούτε χαρά, αλλά να την καταραστεί αυτός που καταράστηκε την ημέρα εκείνη, αυτός που πρόκειται να καταβάλει το μέγα κήτος. Ας σκοτεινιάσουν τα άστρα της νύχτας εκείνης, και να μην έλθει στο φως, ούτε να δει τον αυγερινό να ανατέλλει, διότι δεν έκλεισε τις πύλες της μήτρας της μητέρας μου, αφού έτσι θα είχε απαλλάξει από τον πόνο τους οφθαλμούς μου.» «Ας γίνουν οι εχθροί μου όπως η καταστροφή των ασεβών, και όσοι εξεγείρονται εναντίον μου όπως η απώλεια των παρανόμων.» «Την ημέρα θα τους συναντήσει σκοτάδι, και καταμεσήμερο θα ψηλαφούν σαν να είναι νύχτα. Ας χαθούν στον πόλεμο, και ας εξανεμιστεί η ισχύς τους. »Όλη η ζωή του ασεβούς περνά με ανησυχία· όταν πια νομίσει ότι βρίσκεται σε ειρήνη, θα έλθει σε αυτόν η καταστροφή. Γνωρίζει μέσα του ότι προορίζεται για πτώση. Η ημέρα του θα είναι σκοτεινή· ανάγκη και θλίψη θα τον κυριεύσουν, και θα πέσει όπως ο στρατηγός της πρώτης γραμμής, διότι ύψωσε τα χέρια του εναντίον του Θεού, και φέρθηκε αλαζονικά απέναντι στον Παντοκράτορα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Λόγοι
Ὅ γε μὴν μακάριος Δάμασος, ὁ τῆς ἀρχαίας Ῥώμης ἐπίσκοπος, πρὸς τοὺς κατὰ τὴν ἑώαν ἐπισκόπους γράφων, «ἥδη, φησίν, ἅπαξ τύπον δεδώκαμεν, ἵνα ὁ γινώσκων ἑαυτὸν χριστιανὸν ἐκεῖνο φυλάττῃ, ὅπερ παρὰ τῶν ἀποστόλων παρεδόθη, λέγοντος τοῦ ἁγίου Παύλου, “εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω”»· ὅ τε θεολόγος Γρηγόριος, ἐπαρᾶται τοὺς εὐριπίστους, οὕτω γράφων, «μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα, μηδὲ τῆς ἐκεῖσε λαμπρότητος τὴν δόξαν θεάσηται, ὃς συμμεταβάλλεται τοῖς καιροῖς, ἄλλοτε ἀλλοῖος γενόμενος, καὶ περὶ τῶν μεγίστων σαθρῶς βουλευόμενος». Κελεστῖνος δὲ ὁ θεῖος, ἐπίσκοπος δὲ καὶ οὗτος τῆς Ῥώμης, κατὰ Νεστορίου γράφων, «τίς, φησί, πώποτε οὐκ ἄξιος ἀναθεματισμοῦ ἐκρίθη, ἢ ἀφελών τι, ἢ προστιθεὶς τῇ πίστει; τὰ γὰρ μεστῶς καὶ φανερῶς παρὰ τῶν ἀποστόλων παραδοθέντα ἡμῖν, οὔτε προσθήκην, οὔτε μείωσιν ἐπιδέχεται». Ἀγάθων δὲ ὁ ἀοίδιμος, Ῥωμαίων δὲ καὶ οὗτος ἐπίσκοπος ἦν, πρὸς τοὺς βασιλέας Ῥωμαίων ἐπιστέλλων ἐν εὐχῆς μέρει ποιεῖται, «ἵνα μηδὲν παρὰ τὰ κανονικῶς ὁρισθέντα σημειωθῇ, μηδ’ ἀλλαγῇ, ἢ προστεθῇ, ἀλλὰ ταῦτα καὶ ῥήμασι καὶ νοήμασιν ἀπαράτρωτα φυλαχθῇ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βεβαίως, ο μακάριος Δάμασος, ο επίσκοπος της αρχαίας Ρώμης, γράφοντας προς τους επισκόπους της Ανατολής αναφέρει: «Ήδη μία φορά έχουμε δώσει τον τύπο, ώστε εκείνος που αναγνωρίζει τον εαυτό του ως χριστιανό να φυλάττει αυτό το οποίο παραδόθηκε από τους αποστόλους, καθώς λέει ο άγιος Παύλος: “Εάν κάποιος σας κηρύττει ευαγγέλιο διαφορετικό από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα”». Επίσης, ο θεολόγος Γρηγόριος καταράται τους ευμετάβολους, γράφοντας ως εξής: «Ας μην δει τον αυγερινό να ανατέλλει, ούτε να αντικρίσει τη δόξα της εκεί λαμπρότητας, όποιος μεταβάλλεται σύμφωνα με τους καιρούς, γινόμενος άλλοτε διαφορετικός, και ο οποίος σκέφτεται με σαθρότητα για τα μέγιστα ζητήματα». Ο δε θείος Κελεστίνος, επίσκοπος και αυτός της Ρώμης, γράφοντας κατά του Νεστορίου λέει: «Ποιος ποτέ δεν κρίθηκε άξιος αναθεματισμού, επειδή είτε αφαίρεσε κάτι είτε πρόσθεσε κάτι στην πίστη; Διότι αυτά που με πληρότητα και σαφήνεια μας παραδόθηκαν από τους αποστόλους, δεν επιδέχονται ούτε προσθήκη, ούτε μείωση». Και ο αοίδιμος Αγάθων, ο οποίος ήταν και αυτός επίσκοπος των Ρωμαίων, απευθύνοντας επιστολή προς τους βασιλείς των Ρωμαίων, εκφράζει την ευχή, «ώστε να μην σημειωθεί, να μην αλλαχθεί και να μην προστεθεί τίποτα σε αντίθεση με τα κανονικώς ορισθέντα, αλλά αυτά να διαφυλαχθούν αλώβητα και ως προς τις λέξεις και ως προς τα νοήματα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες