Πατερικές αναφορές στο ΙΩΒ 30:9

Φτωχοί, απάτριδες, ανέστιοι, που δεν έχουν να υπερηφανεύονται ούτε για κοσμική ευημερία ούτε για αρετή της ψυχής. «Τώρα όμως», λέγει, «είμαι εγώ η κιθάρα τους, και με έχουν κάνει θρύλημα. Με αποστράφηκαν με βδελυγμία απομακρυνόμενοι, και δεν δίστασαν να φτύσουν το πρόσωπό μου. Ανοίγοντας τη φαρέτρα του με κακοποίησε και έβαλε χαλινάρι στο πρόσωπό μου. Στα δεξιά του βλαστού μου επαναστάτησαν, εξέτεινε το πόδι του και άνοιξε εναντίον μου οδούς της απώλειάς τους. Καταστράφηκαν οι οδοί μου». Βλέπεις ποια είναι αυτά που τον λυπούν περισσότερο; Το να χλευάζεται από τέτοιους ανθρώπους προς βλάβη εκείνων. «Κλέφτες», λέγει, «και πονηροί και μιαροί και παράνομοι άνδρες μας έκαναν αντικείμενο ενασχόλησης και θρύλημα».

Η ευλογία εκείνων που χάνονταν ας έλθει επάνω μου. Ήμουν, λέει, οφθαλμός των τυφλών, πόδι των χωλών, και πατέρας των αδυνάτων. Συνέτριψα τους μύλιους οδόντες των αδίκων, και μέσα από τα δόντια τους απέσπασα το άρπαγμα. Όπως η διψασμένη γη που προσδέχεται τη βροχή, έτσι προσδέχονταν και αυτοί τα λόγια μου. Κατασκήνωνα σαν βασιλιάς ανάμεσα σε στρατιώτες. Γιοι αφρόνων και άνθρωποι χωρίς όνομα· τώρα όμως εγώ έγινα το τραγούδι τους, και με έχουν κάνει περίγελο. Και δεν συγκράτησαν το φτύσιμο από το πρόσωπό μου. Με θεώρησες ίσο με τον πηλό, στο χώμα και στη στάχτη βρίσκεται η μερίδα μου. Με κραταιό χέρι με μαστίγωσες. Έγινα, λέει, αδελφός των σειρήνων, και σύντροφος των στρουθοκαμήλων. Αν η καρδιά μου παρασύρθηκε από γυναίκα άλλου άνδρα, τότε ας αρέσει και η δική μου γυναίκα σε άλλον. Διότι ο θυμός του άνδρα είναι ασυγκράτητος εναντίον εκείνου που θα μολύνει τη γυναίκα του. Αν περιφρόνησα γυμνό που χανόταν και δεν τον έντυσα, και αν από το μαλλί των προβάτων μου δεν ζεστάθηκαν οι ώμοι του, τότε ας αποκοπεί ο ώμος μου από την κλείδα μου. Διότι αν χάρηκα με την πτώση των εχθρών μου, και αν η καρδιά μου είπε «Εύγε», τότε ας ακούσει το αυτί μου τη δική μου κατάρα. Αν δεν έσκισα τη χρεωστική ομολογία και δεν την επέστρεψα, χωρίς να λάβω τίποτα απολύτως από τον οφειλέτη, και αν η γη στέναξε εξαιτίας μου, τότε αντί για σιτάρι ας φυτρώσουν σε εμένα τσουκνίδες.